Ομιλία Δημήτρη Μάντζου, Βουλευτή Επικρατείας ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής στο σ/ν Υπουργείου Οικονομικών «Φορολογική Μεταρρύθμιση και Δημογραφικό»
Για το σχέδιο νόμου
Όλη η συζήτηση αποτελεί τελικά ζήτημα οικονομικής φιλοσοφίας και πολιτικής αρχιτεκτονικής.
Είναι ζήτημα, εν τέλει, αλλαγής προτεραιοτήτων. Όχι αποσπασματικών εξαγγελιών από το βήμα της ΔΕΘ, με το βλέμμα στις δημοσκοπήσεις.
Έχουμε ανάγκη από τη σοβαρή αναπτυξιακή πολιτική.
Από ορθολογική και δίκαιη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου.
Και από μέτρα αντιμετώπισης του ιδιωτικού χρέους.
Αυτά τα έχει ανάγκη η οικονομία μας.
Διότι το κόστος ζωής δεν είναι απλώς μία οικονομική παράμετρος, είναι βιωμένη κοινωνική πραγματικότητα.
Είναι παθογένεια και αποτέλεσμα αποτυχίας οικονομικής πολιτικής. Αποτυχίας ενός οικονομικού μοντέλου.
Αποτέλεσμα ανοχής στα ολιγοπώλια και τα καρτέλ, τις αντι-ανταγωνιστικές πρακτικές, τις αθέμιτες πρακτικές και την αισχροκέρδεια.
Καμία οικονομική πολιτική δεν μπορεί να στηριχθεί σε στρεβλό παραγωγικό μοντέλο που δεν παράγει, τουλάχιστον δεν παράγει για όλους -αλλά για λίγους, στο real estate και τον τουρισμό.
Ούτε στην υπεραπόδοση της φορολογίας -ιδίως της έμμεσης- που εν μέσω πληθωρισμού έχει καταστεί εργαλείο οικονομικής πολιτικής και επιδοματικής «φιλόπτωχης» πολιτικής -κάθε άλλο παρά πολιτική ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους.
Στον τομέα της φορολογίας, ειδικότερα, επιμένουμε στην ανάγκη διαρθρωτικών παρεμβάσεων, όπως η τιμαριθμική αναπροσαρμογή της φορολογικής κλίμακας. Το μόνο μέτρο που μπορεί πραγματικά να προστατεύσει την αγοραστική δύναμη των πολιτών από τον πληθωρισμό και την έρπουσα φορολόγηση: να πληρώνουν δηλαδή περισσότερο φόρο οι μισθωτοί, επειδή οι μισθοί αυξάνονται κατ’ όνομα, την ώρα που ο πληθωρισμός μαίνεται ακόμη και σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες. Να φορολογούμε δηλαδή με βάση την πραγματική οικονομική κατάσταση των πολιτών και όχι τις λογιστικές μεταπτώσεις του πληθωρισμού.
Μια πρόταση που οδηγεί σε κοινωνικά δίκαια αποτελέσματα, σέβεται τη συνταγματική αρχή της φορολογικής ισότητας, προσφέρει σταθερότητα και προβλεψιμότητα στο φορολογικό σύστημα.
Ένα μέτρο με ευδιάκριτα θετικό οικονομικό και κοινωνικό πρόσημο.
Για το κλείσιμο καταστημάτων των ΕΛΤΑ
Μπορεί να υπάρξει δημογραφική επιβίωση της χώρας χωρίς περιφερειακή ανάπτυξη; Όχι.
Είναι, λοιπόν, υποκριτικό να συζητούμε σήμερα για το δημογραφικό ζήτημα, την επαύριο της ολέθριας κυβερνητικής διαχείρισης στο ζήτημα των ΕΛΤΑ.
Αλήθεια, πότε θα συνεδριάσουν οι επιτροπές;
Φέρατε τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο των ΕΛΤΑ να «παζαρέψει» τους βουλευτές σας και λίγο πριν δώσει λόγο στη Βουλή τον «παραιτήσατε».
Δημοκρατία α λα… Νέα Δημοκρατία.
Διότι τα ΕΛΤΑ δεν είναι μια απλή επιχείρηση. Το ότι είναι ανώνυμη εταιρεία ή ότι λειτουργεί με όρους ιδιωτικής οικονομίας, δεν αλλάζει την ουσία. Κι αυτή δεν είναι μια ιδεολογική, αλλά μια νομική διαπίστωση.
Διότι υπάρχει η «καθολική ταχυδρομική υπηρεσία» ως νομική υποχρέωση από το εθνικό και ενωσιακό δίκαιο.
Αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο.
Όταν κλείνεις τα ΕΛΤΑ στην επαρχία δεν κλείνεις απλά ένα κατάστημα αλλά ένα σημείο ζωής στην περιοχή.
Η ερήμωση της υπαίθρου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το δημογραφικό.
Άρα όταν κλείνουν και τα ΕΛΤΑ, ενώ έχουν προηγουμένως κλείσει τραπεζικά καταστήματα, ΑΤΜ, έχουν υποβαθμιστεί σχολικές μονάδες και κέντρα υγείας, τότε είναι σαφές πως αυτή είναι μια Κυβέρνηση που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το δημογραφικό.
Για τις διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Εξωτερικών
Είναι σημαντικό, είναι θετικό, ότι μετά από αρκετό χρόνο, υπάρχει ενίσχυση στις αποδοχές του προσωπικού του Υπουργείου Εξωτερικών. Και θα στηρίξουμε τις αντίστοιχες διατάξεις, όπως πάντα κάνουμε. Στην πραγματικότητα δεν είναι ενίσχυση αλλά εξορθολογισμός, μετά από τόσα χρόνια δημοσιονομικής υστέρησης της ελληνικής διπλωματίας.
Ωστόσο, οι διατάξεις δεν διασφαλίζουν την εργασιακή δικαιοσύνη και την ισοτιμία. Μελετήσαμε με προσοχή τις παρατηρήσεις των εκπροσώπων των κλάδων, ακολούθων Τύπου, διοικητικού προξενικού, επικοινωνίας και πληροφορικής, διοικητικού οικονομικού και διοικητικής και λογιστικής υποστήριξης, όπως γνωρίζουμε τα αιτήματα των διπλωματικών υπαλλήλων.
Αναγνωρίζουμε τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στους κλάδους του υπουργείου, στον βαθμό, όμως, που αυτές, πράγματι, υπάρχουν. Όταν ο ίδιος ο Οργανισμός του Υπουργείου προβλέπει εξομοίωση καθηκόντων και ανέχεται τις μισθολογικές διαφορές.
Να το πω πιο απλά:
Δεν μπορείς να προβλέπεις εξίσωση καθηκόντων, χωρίς ορθή αναλογία αποδοχών.
Αυτή είναι μια συζήτηση που πρέπει να γίνει με ειλικρίνεια, χωρίς συντεχνιακές προσεγγίσεις, με ρεαλισμό. Στο πλαίσιο του κρατικού προϋπολογισμού και της ενίσχυσης της ελληνικής διπλωματίας. Της εύρυθμης λειτουργίας των υπηρεσιών αλλοδαπής αλλά και της Κεντρικής Υπηρεσίας.
Ειδικά στο πλαίσιο της Προεδρίας του Συμβουλίου ΕΕ, στο δεύτερο εξάμηνο του 2027.
Και φυσικά στο πλαίσιο χάραξης συνεκτικής και αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής. Ειδικά σε αυτήν τη γεωπολιτική συγκυρία. Των διαρκών πολέμων, των αναθεωρητισμών. Της έντονης διπλωματικής κινητικότητας, σε τομείς, όπως η ενέργεια.
Ισχύς της χώρας δεν είναι μόνο οι εξοπλισμοί. Το επαναλαμβάνουμε σε κάθε ευκαιρία. Και με αφορμή το σημερινό σχέδιο νόμου.
Πρέπει επιτέλους ο κρατικός προϋπολογισμός να είναι ενισχυμένος για το Υπουργείο των Εξωτερικών και φυσικά σημαντικό μέρος αυτού να κατατείνει στην ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού.
Η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του Υπουργείου βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο προσωπικό, έναν παράγοντα που πάντα ήταν κομβικός. Ιδίως για μια χώρα που διεκδικεί να διαδραματίσει αναβαθμισμένο διεθνή ρόλο, αξιοποιώντας όλες της τις ταυτότητες και τις ιδιότητες, όλα της τα πλεονεκτήματα.
Όμως για να το κάνει όλο αυτό.
Πρέπει πρώτα και κύρια να εμπιστευτεί τους ανθρώπους της και να τους προστατεύσει.
