Στέφανος Παραστατίδης - Η ακύρωση των αδειών λειτουργίας και προγραμμάτων σπουδών τριών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων από το Συμβούλιο της Επικρατείας οδηγεί πλέον σε κατάρρευση του νόμου Πιερρακάκη και συνιστά εξέλιξη μείζονος σημασίας.

Είχαμε εξαρχής επισημάνει τα κενά του βαθμού συμμετοχής των μητρικών πανεπιστημίων και την κατ΄ ουσίαν ανωτατοποίηση κάποιων κολλεγίων σε πανεπιστήμια. Με αλεπάλληλες ερωτήσεις θέσαμε το θέμα της μη αποδεδειγμένης συμμετοχής του μητρικού πανεπιστημίου στα παράβολα και τις εγγυητικές επιστολές, στο κεφάλαιο αλλά και τη συμμετοχή τους στη διοίκηση. Συγχρόνως είχαμε θίξει με εμφατικό τρόπο τα προβλήματα των εγκαταστάσεων και τις άδειες που δόθηκαν χωρίς να πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις στις υποδομές.

Ακόμη, θίξαμε τα σοβαρά κενά στα προγράμματα σπουδών και τη μη πιστοποίηση των προγραμμάτων από τις αντίστοιχες αρχές πιστοποίησης ποιότητας των χωρών προέλευσης. Επιπρόσθετα, δεν υπήρχαν καν οι απαιτούμενες ως προς το εκάστοτε πρόγραμμα σπουδών εγκαταστάσεις, κάτι που προφανώς εντόπισε και το ΣτΕ στη δική του αξιολόγηση.

Οι δύο προσφυγές αφορούσαν τον τρόπο αδειοδότησης των ιδρυμάτων και τη διαδικασία έγκρισης των προγραμμάτων σπουδών του καθενός εκ των ιδρυμάτων.

Η μη συμμόρφωση των κτιριακών εγκαταστάσεων, η συμμετοχή προσώπων στη διαδικασία αξιολόγησης που ενέχουν πιθανότητα μεροληψίας, τα ελλιπή ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια στα προγράμματα σπουδών ήταν πιθανώς κάποιοι από τους λόγους που οδήγησαν το ΣτΕ στην ακύρωση των αδειών λειτουργίας.

Αναμένουμε την καθαρογραφή και δημοσίευση των αποφάσεων, ώστε να τοποθετηθούμε με θεσμική υπευθυνότητα και επί του περιεχομένου και του σκεπτικού τους. Επισημαίνουμε, δε, εκ των προτέρων ότι αυτά που θα αποκαλυφθούν για τις νέες αδειοδοτήσεις είναι δυστυχώς ακόμη χειρότερα.

Συνοψίζοντας, η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης για τη fast-track εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης υλοποιήθηκε με ένα νομοθετικό γονατογράφημα και η εφαρμογή του πλέον εξελίσσεται σε φιάσκο πρωτοφανών διαστάσεων.

Ωστόσο, για το φιάσκο αυτό, για εμάς στο ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να υπάρχει η λέξη δικαίωση.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για δικαίωση όταν εκατοντάδες φοιτητές και οι οικογένειές τους έχουν καταβάλει δίδακτρα, έχουν ξεκινήσει σπουδές, βλέπουν το μέλλον στο οποίο έχουν επενδύσει να καταρρέει.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι μεγάλες και οφείλουν να αναληφθούν στο ακέραιο.

• Κοινή δήλωση Στέφανος Παραστατίδης, Βουλευτή Κιλκίς, επικεφαλής ΚΤΕ Τομέα Παιδείας και Sofia Poulopoulou, Αναπληρώτριας Γραμματέως Ειδικής Αγωγής Τομέα Παιδείας:

Κάθε χρόνο, πίσω από τους αριθμούς των προσλήψεων και των τοποθετήσεων, επαναλαμβάνεται μια πραγματικότητα που η Πολιτεία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ως ατομικό πρόβλημα των εκπαιδευτικών.

Χιλιάδες αναπληρωτές και νεοδιόριστοι καλούνται να υπηρετήσουν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη μόνιμη κατοικία τους, να μετακινηθούν μέσα σε ελάχιστες ημέρες, να βρουν σπίτι σε περιοχές με περιορισμένη προσφορά και δυσανάλογα υψηλά ενοίκια και, συχνά, να συντηρούν δύο νοικοκυριά: εκεί όπου βρίσκεται η οικογένεια ή η μόνιμη κατοικία τους και εκεί όπου το ίδιο το κράτος τούς καλεί να υπηρετήσουν.

Αυτό δεν είναι πλέον μια προσωρινή δυσκολία. Είναι ζήτημα αξιοπρεπούς διαβίωσης και ουσιαστικής δυνατότητας άσκησης του εκπαιδευτικού λειτουργήματος. Το κράτος ζητά από τον εκπαιδευτικό να υπηρετήσει το δημόσιο σχολείο, χωρίς να του εξασφαλίζει ότι μπορεί να ζήσει εκεί.

Το αυξημένο κόστος ζωής έχει επιδεινώσει δραματικά την κατάσταση. Ενοίκιο, λογαριασμοί, καύσιμα, ακτοπλοϊκά ή αεροπορικά εισιτήρια και καθημερινές ανάγκες μπορούν να απορροφήσουν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος. Ιδιαίτερα στις νησιωτικές και τουριστικές περιοχές, η αναζήτηση κατοικίας έχει εξελιχθεί σε αδιέξοδο, καθώς η βραχυχρόνια και τουριστική μίσθωση περιορίζει τη διαθέσιμη στέγη ή την καθιστά απαγορευτικά ακριβή.

Κι όμως, ο αναπληρωτής καλείται να παρουσιαστεί άμεσα, πολλές φορές έχοντας ως μοναδικό οικονομικό απόθεμα το επίδομα ανεργίας, και να καλύψει μέσα σε λίγες ημέρες εγγυήσεις, ενοίκια, μετακινήσεις και έξοδα εγκατάστασης που μπορεί να φτάσουν τις δύο ή ακόμη και τις τρεις χιλιάδες ευρώ.

Οι 180 ακάλυπτες θέσεις στην Ειδική Αγωγή αποτελούν ένα καμπανάκι που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Έρχονται να προστεθούν στις περσινές 1.417 παραιτήσεις ή περιπτώσεις μη ανάληψης υπηρεσίας αναπληρωτών, αλλά και στην καταγραφή περίπου 20.000 λιγότερων υποψηφίων στους νέους πίνακες εκπαιδευτικών του ΑΣΕΠ.

Από τις 215 οργανικές θέσεις που δεν κατέστη δυνατό να καλυφθούν, οι 180 αφορούν την Ειδική Εκπαίδευση, σχεδόν το 84% του συνόλου, ενώ μόνο στον κλάδο των Μαθηματικών Ειδικής Εκπαίδευσης παρέμειναν ακάλυπτες 117 θέσεις.

Η Πολιτεία οφείλει, επομένως, να εξετάσει όχι μόνο πόσες θέσεις προκηρύσσει, αλλά και γιατί κάποιες από αυτές δεν καλύπτονται. Ιδιαίτερα στην Ειδική Εκπαίδευση, η σταθερότητα του προσωπικού, η συνέχεια της παιδαγωγικής σχέσης και η έγκαιρη στελέχωση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την ουσιαστική υποστήριξη των μαθητών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Η στεγαστική και οικονομική ανασφάλεια, όμως, δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Ο τεράστιος όγκος γραφειοκρατίας, η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών και η υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, με ολοένα μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την εύρυθμη λειτουργία να μετακυλίεται στους εκπαιδευτικούς και τις σχολικές μονάδες, διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό εργασιακό περιβάλλον. Παράλληλα, παρεμβάσεις μερίδας γονέων στην εκπαιδευτική διαδικασία χωρίς παιδαγωγικά και επιστημονικά κριτήρια, οι οποίες ενίοτε καταλήγουν ακόμη και σε αβάσιμες καταγγελίες, επιβαρύνουν τους εκπαιδευτικούς ψυχολογικά και οικονομικά.

Η συσσώρευση αυτών των παραγόντων εντείνει την επαγγελματική εξουθένωση, απαξιώνει στην πράξη το εκπαιδευτικό λειτούργημα και αρχίζει πλέον να μετατρέπεται σε πραγματικό πρόβλημα στελέχωσης του δημόσιου σχολείου. Και το κόστος το πληρώνουν τελικά οι μαθητές και οι οικογένειές τους, πρωτίστως όσοι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από ένα σταθερό, επαρκώς στελεχωμένο και συμπεριληπτικό δημόσιο σχολείο.

Χρειάζεται, λοιπόν, οργανωμένη στεγαστική πολιτική για τους εκπαιδευτικούς. Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής έχει ξεκάθαρη θέση: απαιτείται μόνιμο και θεσμοθετημένο πλαίσιο στήριξης για όσους υπηρετούν μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους, με:

* ειδικό στεγαστικό επίδομα, με εισοδηματικά και γεωγραφικά κριτήρια, για όσους συντηρούν δεύτερη κατοικία λόγω υπηρεσίας,

* σημαντικά ενισχυμένη οικονομική στήριξη για νησιωτικές, ορεινές, παραμεθόριες και τουριστικές περιοχές,

* αξιοποίηση διαθέσιμων δημόσιων και δημοτικών ακινήτων για κατοικίες εκπαιδευτικών,

* θεσμικά κίνητρα για μακροχρόνια διάθεση κατοικιών με προσιτό μίσθωμα,

* πλήρη κάλυψη του κόστους μετακίνησης προς και από τον τόπο υπηρεσίας,

* έγκαιρες προσλήψεις και τοποθετήσεις, ώστε οι εκπαιδευτικοί να μπορούν να οργανώνουν εγκαίρως τη ζωή τους.

Η εκπαίδευση δεν στηρίζεται μόνο σε Προγράμματα Σπουδών, ψηφιακές πλατφόρμες και εξαγγελίες μεταρρυθμίσεων. Και ασφαλώς δεν αναβαθμίζεται με συγχωνεύσεις, πολυπληθή τμήματα και μια λογική αξιολόγησης που αγνοεί τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας των σχολείων. Στηρίζεται πρωτίστως στους ανθρώπους της.

Η στέγη του εκπαιδευτικού δεν είναι «παροχή πολυτελείας». Είναι προϋπόθεση για να μπορεί να υπηρετήσει. Η αξιοπρεπής διαβίωσή του δεν είναι προσωπική του υπόθεση, αλλά ευθύνη μιας Πολιτείας που απαιτεί από αυτόν να βρίσκεται κάθε πρωί στην τάξη.

Ο εκπαιδευτικός αποτελεί πυλώνα κοινωνικής συνοχής. Αν θέλουμε εκπαιδευτικούς σε κάθε σχολείο, σε κάθε νησί και σε κάθε ορεινή ή απομακρυσμένη περιοχή, οφείλουμε πρώτα να εξασφαλίσουμε ότι μπορούν να ζουν και να εργάζονται εκεί με αξιοπρέπεια.

Γιατί για το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, δημόσια εκπαίδευση χωρίς στήριξη των ανθρώπων που την κρατούν όρθια, δεν υπάρχει.

Με μια ανακοίνωση γεμάτη άγχος να μας πείσει για το έργο του εξέδωσε το Υπουργείο Τουρισμού, επιστρατεύοντας χαρακτηρισμούς περί «προχειρότητας», «ανακρίβειας», «άγνοιας» και «παραπλάνησης», και θέλοντας να απαντήσει στην κριτική μας για την πρωτοφανή καθυστέρηση του προγράμματος «Τουρισμός για Όλους 2026-2027».

Μόνο που, πριν εγκαλέσει άλλους για προχειρότητα, καλό θα ήταν να κοιτάξει πρώτα τα δικά του έγγραφα.

•Δήλωση Katerina Spyridaki για την ανακοίνωση του Υπουργείου Τουρισμού 📎Link στο πρώτο σχόλιο

Είναι πράγματι φιλότιμη η προσπάθεια του κ. Τσίπρα να παρουσιάσει εαυτόν ως έναν μειλίχιο και θεσμικό πολιτικό.

Μόνο που είναι πολύ νωπές οι αναμνήσεις από την ακραία χειραγώγηση των θεσμών και την ποδηγέτηση της δικαιοσύνης επί διακυβέρνησης του.

Σήμερα τάχα αποστρέφεται, αυτό που ανήγαγε σε επιστήμη με αποκορύφωμα όταν έστειλε χωρίς στοιχεία στη δικαιοσύνη τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Υπήρξε μάλιστα, όπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, πρότυπο και για τον κ. Μητσοτάκη, που έχει δώσει ρεσιτάλ επιθέσεων στους θεσμούς και το κράτος δικαίου.

Τόσο ίδιοι, γι’ αυτό δεν προκαλεί εντύπωση που ο κ.Τσίπρας έδωσε μια συνέντευξη σε τρία μέρη μόνο και μόνο για να δώσει διαβεβαιώσεις στον κ. Μητσοτάκη ότι δεν θα ανοίξει ξανά τις υποθέσεις των σκανδάλων της Νέας Δημοκρατίας, που η κυβέρνηση εμπόδισε να ελεγχθούν.

Ούτε προκαλεί εντύπωση η αφωνία του μπροστά στη διαπιστωμένη διαφθορά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Αλήθεια, γιατί δεν έχει σχολιάσει το νέο σκάνδαλο με τα “Σπιτάκια Ανακύκλωσης”; Φοβάται να στεναχωρήσει τα συμφέροντα που θίγονται ή υπάρχει και κάτι πιο σοβαρό;

Και μια παράκληση:

Τα ανέκδοτα να μας τα λέτε ένα-ένα, γιατί θα κάνουμε καινούργιο συκώτι από τα γέλια.

Δεν επιτίθεται στο ΠΑΣΟΚ, λέει ο εμπνευστής, οργανωτής και εντολέας της επιχείρησης λάσπης προς τη Δημοκρατική Παράταξη, που εκτελούν με χαρά συγκεκριμένα ακροδεξιά ΜΜΕ.

Για τον κ. Τσίπρα, εξάλλου, η ακροδεξιά ήταν πάντα χρήσιμη είτε συγκυβερνώντας μαζί της είτε ποντάροντας στις ψήφους των Χρυσαυγιτών στη Βουλή.

Δυστυχώς για εσάς δεν έπαθαν αμνησία οι πολίτες.

Τα μόνα συμφέροντα με τα οποία έχει συγκρουστεί ο κ. Τσίπρας, είναι αυτά της μεσαίας τάξης, των συνταξιούχων και των δανειοληπτών.

Θα βρει -όπως δηλώνει- δημοσιονομικό χώρο στην εντιμότητα του. Ο κ. Τσίπρας με κανάλια και εφημερίδες που αγοράζονται για να τεθούν στην υπηρεσία του ΙΧ κόμματός του, την αδιευκρίνιστη χρηματοδότηση από τους ολιγάρχες, τις στημένες δολοφονίες χαρακτήρων, τα “δημοκρατικά συνέδρια” στα μπουζουξίδικα που έγιναν στο όνομά του, μιλά για εντιμότητα;

Ο κ. Τσίπρας μπροστά στη βουλιμία της εξουσίας και της καρέκλας, έρχεται αγκαλιά με τα συμφέροντα που θέλουν έναν πολιτικό αρχηγό στα μέτρα τους.

Η πολιτική αλλαγή απαιτεί ρήξεις και ευθυγράμμιση με όσα αποζητούν οι πολίτες για να αλλάξει η ζωή τους.

Όχι service στα συμφέροντα της εγχώριας ολιγαρχίας.

• Κοινή δήλωση Μανώλης Χριστοδουλάκης , υπεύθυνου Κ.Τ.Ε. Περιβάλλοντος και Παναγιώτη Δημόπουλου, Γραμματέα Τομέα Περιβάλλοντος ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής:

Τρία χρόνια μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2023 στον Έβρο – τη μεγαλύτερη στην ιστορία της χώρας και της Ευρώπης – η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο.

Το φιλόδοξο master plan «Έβρος Μετά», προϋπολογισμού 3 δισεκατομμυρίων ευρώ με ισχυρή χρηματοδότηση από κοινοτικά κονδύλια, που εκπονήθηκε υπό την ευθύνη του Σταύρου Μπένου, εγκαταλείπεται.

Στη θέση του εμφανίζεται ένα συρρικνωμένο (κατά σχεδόν 90%!) σχέδιο 309 εκατομμυρίων ευρώ.

Κρίσιμα έργα, όπως η ηλεκτροδότηση του σιδηροδρόμου για την οποία είχαν ήδη εξασφαλιστεί ευρωπαϊκοί πόροι, απεντάσσονται.

Ο ίδιος ο Σταύρος Μπένος, δηλώνει δημόσια προσβεβλημένος και «παγιδευμένος». Μιλάει για μελέτη που παρουσιάστηκε κόντρα στη δική του και για σχέδιο που ουσιαστικά ακυρώνεται.

Ρωτάμε την κυβέρνηση:

• Πόσο αξιόπιστες είναι οι εξαγγελίες και οι μεγάλες υποσχέσεις για «ανασυγκρότηση» και «ανάπτυξη του Έβρου» την επαύριον της καταστροφής να μετατρέπονται σε ένα μικρό κλάσμα της αρχικής κλίμακας, ενώ οι κάτοικοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της μεγαλύτερης πυρκαγιάς της Ευρώπης;

• Γιατί έργα με εξασφαλισμένη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση μένουν εκτός;

• Πόσο ακόμη θα πληρώνει ο Έβρος την αναντιστοιχία λόγων και έργων;

• Αν το αρχικό master plan ήταν ανεφάρμοστο ή υπερβολικό, γιατί επιλέχθηκε και προωθήθηκε επί χρόνια ως κεντρικό εργαλείο;

• Και αν ήταν ρεαλιστικό, γιατί εγκαταλείπεται τώρα;

Η καταδίκη είναι σαφής: η συστηματική απόκλιση ανάμεσα στις μεγάλες υποσχέσεις την επαύριον της καταστροφής και στην πραγματική κλίμακα των παρεμβάσεων τρία χρόνια μετά υπονομεύει την εμπιστοσύνη. Ο Έβρος δεν χρειάζεται άλλη επικοινωνιακή διαχείριση· χρειάζεται τα έργα και τη χρηματοδότηση που του υποσχέθηκαν. Οτιδήποτε λιγότερο είναι αδικία απέναντι σε μια περιοχή που πλήρωσε ήδη πολύ ακριβά.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν ανασυγκροτεί τον Έβρο. Τον εγκαταλείπει.

Μετατρέπει την τραγωδία σε επικοινωνιακή διαχείριση και τα κοινοτικά κονδύλια σε εργαλείο μικροπολιτικής.

Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει απερίφραστα αυτή την πολιτική κοροϊδίας.

Απαιτούμε πλήρη διαφάνεια για το πού κατέληξαν οι δεσμεύσεις των 3 δισεκατομμυρίων, επαναφορά των κρίσιμων έργων που απεντάχθηκαν και ουσιαστικό σχέδιο ανασυγκρότησης αντάξιο των θυσιών των κατοίκων του Έβρου.

Ο ακριτικός Έβρος, με την κρίσιμη εθνική σπουδαιότητα, δεν είναι για λόγια. Είναι για έργα. Και η κυβέρνηση οφείλει επιτέλους να λογοδοτήσει.