Ioannis Vardakastanis - Οι προτάσεις του κ. Γ. Αυτιά, ευρωβουλευτή της Ν.Δ., για δημιουργία και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση «υποδειγματικών πρότζεκτ χωριών ΑμεΑ» προσβάλλουν όχι μόνο τα Άτομα με αναπηρία αλλά συνολικά τον ευρωπαϊκό μας πολιτισμό, που στον πυρήνα του βρίσκονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, η συμπερίληψη, η αποϊδρυματοποίηση ,καθώς και «η αυτονομία, η κοινωνική και επαγγελματική ένταξη και συμμετοχή στον κοινοτικό βίο (Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε., άρθρο 26).

Αξίες που αποτελούν την καρδιά του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής δικαιοσύνης, όπως το Σύνταγμα μας ορίζει στο αναθεωρηθέν με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ άρθρο 21: «Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας».

Αυτή την κατάκτηση την οποία η Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ενίσχυσε περαιτέρω το 2012 με την νομοθετική πρωτοβουλία της για την κύρωση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (ν.4074/2012), ο ευρωβουλευτής της ΝΔ την υπονομεύει προτείνοντας νέες, -και επιδοτούμενες μάλιστα από την Ε.Ε -, ιδρυματικές συλλογικές μορφές αποκλεισμού.

Αναγνωρίζουμε, ωστόσο, ότι οι προτάσεις του ευρωβουλευτή είναι απόλυτα συμβατές με το κράτος φιλανθρωπίας της ΝΔ, όπου τα δικαιώματα υποκαθίστανται από γλίσχρα επιδόματα και το κράτος αφενός αποσύρεται από τις υποχρεώσεις του για χάρη της αγοράς, αφετέρου παραχωρεί τη θέση του στους «φιλάνθρωπους».

Είναι προτάσεις, εν τέλει, απόλυτα συνεπείς με την παράταξη της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς.

• Ανακοίνωση Φραγκίσκος Παρασύρης, υπεύθυνου Κ.Τ.Ε. Ενέργειας και του Τομέα Ενέργειας ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής:

Η ανακοίνωση του υφυπουργού Ενέργειας, με την οποία πανηγυρίζει επειδή η Ελλάδα βρίσκεται στη 12η ακριβότερη θέση ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ, αποκαλύπτει πόσο χαμηλά έχουν πέσει οι προσδοκίες της κυβέρνησης — και πόσο εξοικειωμένη είναι πλέον με τις αρνητικές ευρωπαϊκές πρωτιές. Έχουν συνηθίσει να βλέπουν τη χώρα στις χειρότερες θέσεις των ευρωπαϊκών στατιστικών και ανακουφίζονται όποτε δεν κατακτούμε την κορυφή της αποτυχίας.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Η 12η θέση στους 27 σημαίνει απλούστατα ότι ανήκουμε στο ακριβότερο μισό της Ευρώπης: μόλις 11 χώρες πληρώνουν περισσότερο από εμάς, ενώ 15 πληρώνουν λιγότερο. Κι αν εξετάσει κανείς επιμέρους ομάδες καταναλωτών —όπως μια τετραμελή οικογένεια— η Ελλάδα εκτοξεύεται έως και στην 7η ακριβότερη θέση.

Τα εφτά χρόνια η κυβέρνηση της ΝΔ δεν έκανε τίποτα για να βελτιώσει τη θέση των ελληνικών νοικοκυριών, το αντίθετο μάλιστα: Το δεύτερο εξάμηνο του 2019 η Ελλάδα ήταν στην 16η θέση των πιο ακριβών νοικοκυριών και το πρώτο εξάμηνο του 2020 ήταν στη 13η θέση. Έκτοτε κινείται μεταξύ της 10ης και της 12ης θέσης Κι αυτό αναδεικνύει με τον πιο εύγλωττο τρόπο ότι η φθηνή ενέργεια δεν είναι προτεραιότητα για τη ΝΔ. Αυτή είναι η «προσπάθεια προς χαμηλότερες τιμές», στην ανακοίνωση του Υφυπουργού.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία όταν εξετάζουμε το πραγματικό βάρος που σηκώνουν τα νοικοκυριά. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα είναι η δεύτερη χειρότερη χώρα της ΕΕ στον κίνδυνο φτώχειας, ενώ το 19% των Ελλήνων αδυνατεί να διατηρήσει επαρκώς ζεστό το σπίτι του — σχεδόν 1 στους 5. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 9,2%· δηλαδή η Ελλάδα τον υπερδιπλασιάζει. Αυτό δεν είναι απλά μια στατιστική, είναι άνθρωποι που ξεπαγιάζουν στα σπίτια τους.

Και δυστυχώς υπάρχει και χειρότερη πλευρά: η πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΔΟΕ) για την προσιτότητα της ενέργειας (energy affordability) καταγράφει κάτι που θα έπρεπε να προκαλεί όχι πανηγυρισμούς, αλλά σιωπή και ντροπή: η Ελλάδα εμφάνισε την υψηλότερη θνησιμότητα λόγω ψύχους από αδυναμία θέρμανσης των νοικοκυριών ανάμεσα σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες που εξετάστηκαν.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς: μια χώρα όπου η ενέργεια παραμένει ακριβή, η ενεργειακή φτώχεια καλπάζει, και οι πολίτες στερούνται βασικές ανάγκες για να πληρώσουν λογαριασμούς — με κάποιους να πληρώνουν αυτή την «επιτυχία» με την ίδια τους τη ζωή.

Κι αντί η κυβέρνηση να απολογείται, εμφανίζεται σχεδόν να πανηγυρίζει επειδή… δεν είμαστε ακόμη χειρότεροι.

Petros Pappas - Η Παγκόσμια Ημέρα Θαλασσαιμίας, που τιμάται κάθε χρόνο στις 8 Μαΐου, αποτελεί ημέρα ευαισθητοποίησης, ευθύνης και κοινωνικής αλληλεγγύης απέναντι στους ανθρώπους που ζουν με θαλασσαιμία και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες.

Με κεντρικό μήνυμα «Όχι Πια στο Σκοτάδι: Εντοπίζουμε τους αδιάγνωστους – Δίνουμε ορατότητα σε κάθε ζωή», η φετινή ημέρα αναδεικνύει την ανάγκη να μη μένει κανένας άνθρωπος αόρατος απέναντι στο σύστημα υγείας και την κοινωνία. Αναδεικνύει την ανάγκη για έγκαιρη διάγνωση, ισότιμη πρόσβαση στη φροντίδα και ουσιαστική στήριξη των χρονίως πασχόντων, των οποίων οι ανάγκες συχνά παραβλέπονται.

Η θαλασσαιμία εξακολουθεί να αποτελεί μια σημαντική παγκόσμια υγειονομική πρόκληση. Χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν αδιάγνωστοι, κυρίως λόγω περιορισμένης πρόσβασης σε υπηρεσίες πρόληψης και προσυμπτωματικού ελέγχου, ενώ ακόμη και οι διαγνωσμένοι ασθενείς έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρά εμπόδια στην καθημερινότητά τους και στην πρόσβαση σε ολοκληρωμένη φροντίδα.

Στη χώρα μας, περίπου 3.000 συμπολίτες μας με θαλασσαιμία εξαρτώνται από τακτικές μεταγγίσεις αίματος για την ίδια τους την επιβίωσή τους. Η επάρκεια αίματος δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη. Η εθελοντική αιμοδοσία αποτελεί πράξη κοινωνικής ευθύνης, ανθρωπιάς και αλληλεγγύης, που σώζει ζωές καθημερινά.

Για το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, η δημόσια υγεία αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα και όχι προνόμιο για λίγους. Η ενίσχυση των Μονάδων Μεσογειακής Αναιμίας, η διασφάλιση σταθερής πρόσβασης στις απαραίτητες θεραπείες και στις νέες καινοτόμες αγωγές, καθώς και η στήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους, αποτελούν αυτονόητη υποχρέωση μιας σύγχρονης και κοινωνικά δίκαιης Πολιτείας.

Σήμερα στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους με θαλασσαιμία, αναγνωρίζοντας τον καθημερινό τους αγώνα, τη δύναμη και την αξιοπρέπειά τους. Οφείλουμε να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα ισχυρό, καθολικό και ανθρώπινο Εθνικό Σύστημα Υγείας που δεν θα αφήνει κανέναν πίσω.