Ν. Ανδρουλάκης: Ποια είναι η σκοπιμότητα πίσω από την πρόβλεψη για αλλαγή των πλευρικών ορίων; Σκεφτήκατε μήπως ότι στέλνετε μήνυμα έμμεσης υποχώρησης σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων;
Τον τυχοδιωκτισμό της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ανέδειξε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, στην ομιλία του κατά τη συζήτηση για τις συμβάσεις έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου. Θύμισε ότι αυτές εδράζονται στην διορατική στρατηγική του ΠΑΣΟΚ, που σχεδιάστηκε το 2011 από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με Υπουργό τον Γιάννη Μανιάτη. «Με τον νόμο 4001 δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για τους υδρογονάνθρακες, κατοχυρώθηκαν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και προσδιορίστηκαν τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ», ανέφερε. Όπως διέκρινε ο κ. Ανδρουλάκης, τον μεγάλο διεθνή διαγωνισμό του 2014 για είκοσι θαλάσσια οικόπεδα, ακολούθησαν δώδεκα χαμένα χρόνια. Κάνοντας λόγο για μια «πολιτική που ανοίγει νέους ορίζοντες», στάθηκε στο γεγονός ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ κατέθεσε πρόταση νόμου που προέβλεπε ότι τουλάχιστον το 70% των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες θα κατευθύνεται στο Ταμείο Αλληλεγγύης των Γενεών. «Ταυτόχρονα, το ΠΑΣΟΚ θέσπισε ένα καινοτόμο μοντέλο κατανομής των εσόδων: πέρα από τη φορολόγηση 20% υπέρ του κράτους, προέβλεψε τότε επιπλέον ποσοστό 5% για να πηγαίνουν τα χρήματα στις περιφέρειες όπου πραγματοποιούνται οι δραστηριότητες. Άρα, και διαγενεακή δικαιοσύνη και περιφερειακή ανάπτυξη», είπε κάνοντας την αντίστιξη με τη φιλοσοφία της σημερινής κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. «Αυτά σήμερα δεν υπάρχουν στον πολιτικό σας ορίζοντα. Το μόνο που υπάρχει είναι αναξιοπιστία. Βέρτιγκο του Πρωθυπουργού. Τέτοια σταθερότητα; Τόσο ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για τη χώρα ή μήπως η ενεργειακή στρατηγική της χώρας εξαρτάται από τις δημόσιες σχέσεις σε πλανητικό επίπεδο του κ. Μητσοτάκη;», αναρωτήθηκε. Όσο για τη στάση του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος δήλωνε το 2021 από το βήμα του ΟΗΕ ότι το φυσικό αέριο είναι αγαθό του περασμένου αιώνα που χάνει την αξία του, σχολίασε πως «εμφανίζεται σήμερα ως ο μεγάλος του οπαδός και μας κάνει και μαθήματα. Αυτή είναι η αλαζονεία του». Θύμισε επίσης ότι ενώ πριν λίγα χρόνια δήλωνε ότι το ζήτημα της πυρηνικής ενέργειας δεν αφορά καθόλου την Ελλάδα, με βασικό επιχείρημα ότι η χώρα μας είναι σεισμογενής, προχθές στο Παρίσι τάχθηκε υπέρ της πυρηνικής ενέργειας. «Κύριε Παπασταύρου, έγινε λιγότερο σεισμογενής η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και αλλάξατε πολιτική για την πυρηνική ενέργεια; Τι έχει συμβεί ξαφνικά;» ρώτησε, ψέγοντας την κυβέρνηση ότι αντί για ενεργειακή αυτονομία, προτάσσει την εξάρτηση της χώρας μας από τρίτους.
Μπαίνοντας στο θέμα των υπό συζήτηση συμβάσεων, ο κ. Ανδρουλάκης κατέθεσε κρίσιμης σημασίας προβληματισμούς για τα συμφέροντα της πατρίδας μας. Επέστησε την προσοχή στο αποδυναμωμένο πλαίσιο ελέγχου για το περιβάλλον. Εν συνεχεία, εστίασε στο άρθρο 30 των δύο συμβάσεων νότια της Κρήτης, κάνοντας λόγο για προβληματική διατύπωση σε σχέση με την προστασία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Όπως επισήμανε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, για πρώτη φορά και μόνο στις συμβάσεις για τα α θαλάσσια οικόπεδα νότια της Κρήτης, αντί να ακολουθείται το model agreement, η κυβέρνηση εμφανίζει μια καινούρια ρήτρα (παρ. 3), σύμφωνα με την οποία οι γεωγραφικές συντεταγμένες των νότιων και των πλευρικών ορίων της συμβατικής περιοχής μπορούν να αναθεωρηθούν, εάν στο μέλλον συναφθεί συμφωνία οριοθέτησης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και γειτονικών κρατών. Επίσης, ότι αν, μετά από μια τέτοια συμφωνία, κάποιο τμήμα της περιοχής βρεθεί εκτός ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ, τότε το τμήμα αυτό παύει αυτομάτως να αποτελεί μέρος της σύμβασης. «Με άλλα λόγια, εισάγεται μια ρήτρα που στην πράξη υπονομεύει τα απώτατα όρια που είχε θεσπίσει ο νόμος του ΠΑΣΟΚ — ένας νόμος που είχε θωρακίσει νομικά τη χώρα απέναντι σε παράνομες απαιτήσεις της Τουρκίας», είπε ο κ. Ανδρουλάκης. Σημείωσε, δε, ότι η επίμαχη παράγραφος δεν αναφέρεται μόνο στα νότια όρια, όπου δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία οριοθέτησης της Ελλάδας με τη Λιβύη, αλλά και στα πλευρικά-ανατολικά όρια, εκεί όπου ήδη υπάρχει η τμηματική οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο. «Και δεν είναι μόνο αυτό. Η διάταξη προβλέπει ότι τα όρια αυτά μπορούν να τροποποιηθούν κατόπιν συμφωνίας με γειτονικά κράτη — στον πληθυντικό αριθμό. Ποια γειτονικά κράτη; Η εκκρεμότητα υπάρχει μόνο με ένα κράτος: τη Λιβύη. Με αυτή την πολύ προβληματική διατύπωση, αποπνέεται μια λογική που δεν υποδηλώνει ενίσχυση της ελληνικής θέσης», επέμεινε, υπογραμμίζοντας ότι θα μπορούσε η διατύπωση να προβλέπει ρητά και το ενδεχόμενο επέκτασης της περιοχής, αλλά δεν το κάνει, δίνοντας την εντύπωση υποχώρησης ακόμα και απέναντι στο ανυπόστατο και παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο. «Γιατί σε καμία από τις προηγούμενες συμβάσεις δεν υπήρχε αντίστοιχη πρόβλεψη; Αποτελούσαν οι προηγούμενες συμβάσεις προϊόν κακής νομοθέτησης; Ναι ή όχι;», έθεσε ευθέως το ερώτημα, τονίζοντας ότι ως τις 10 Δεκεμβρίου η συγκεκριμένη ρήτρα δεν υπήρχε. Και συνέχισε ζητώντας σαφείς απαντήσεις: «Εξηγείστε μας: ήταν πολιτική επιλογή της κυβέρνησης αυτή η προσθήκη; Ή αποτέλεσε απαίτηση της συμβαλλόμενης εταιρείας ή κάποιου άλλου συνομιλητή σας; Ποια είναι η σκοπιμότητα πίσω από την πρόβλεψη για αλλαγή των πλευρικών ορίων; Σκεφτήκατε μήπως ότι στέλνετε μήνυμα έμμεσης υποχώρησης σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων; Σε αυτά τα θέματα δεν χωρούν μισόλογα και περιθώρια παρερμηνειών. Δεν χωρούν ούτε ερασιτεχνισμοί ούτε αστοχίες που ενδεχομένως τις βρούμε μπροστά μας σε λίγα χρόνια». Ως προς τη στάση του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Ανδρουλάκης είπε: «Το ΠΑΣΟΚ έχτισε. Εσείς όμως πολύ φοβάμαι ότι πάτε να αποδυναμώσετε τη βάση του κεκτημένου που διαμορφώσαμε με τον νόμο 4001 του 2011. Για αυτό θα ψηφίσουμε ΝΑΙ επί της αρχής. Αλλά θα καταψηφίσουμε τις συμβάσεις για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή στα νότια της Κρήτης, που προκαλούν μείζονα ερωτηματικά και εγείρουν ζητήματα εθνικής σημασίας».
Ακρίβεια: Δεν αρκούν μέτρα για το θεαθήναι – Η κυβέρνηση πάει στα μικρά ψάρια γιατί φοβάται να ακουμπήσει τα μεγάλα
Ο Πρωθυπουργός έλεγε, μέχρι πρότινος, από το βήμα της Βουλής ότι το πλαφόν στα κέρδη είναι λαϊκισμός. Σήμερα, έρχεται στη θέση του ΠΑΣΟΚ πολύ καθυστερημένα, εξαγγέλλοντας πλαφόν στα περιθώρια κέρδους των εταιρειών για καύσιμα και τρόφιμα. Κι αυτό αφού δόθηκε άφθονος χρόνος, ώστε οι τιμές σε βασικά αγαθά και ενέργεια να εκτοξευθούν, επιτρέποντας στην αισχροκέρδεια να εδραιωθεί σε βάρος νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Τα μέτρα της κυβέρνησης μοιάζουν σαν να προσπαθείς να σβήσεις μια πυρκαγιά με ένα μπουκάλι νερό. Βάζει πλαφόν στο περιθώριο κέρδους 0,05 και 0,12 ευρώ σε χονδρεμπόριο και πρατήρια, αλλά δεν λέει τίποτε για τα διυλιστήρια, εκεί όπου ξεκινάει η μετακύληση των τιμών. Είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση πάει στα μικρά ψάρια και φοβάται να ακουμπήσει τα μεγάλα. Αν δεν ρυθμιστούν παράλληλα οι ενδο-ομιλικές συναλλαγές, το πλαφόν δεν θα έχει αποτέλεσμα. Το ΠΑΣΟΚ λέει και πλαφόν στο περιθώριο κέρδους, αλλά χωρίς εξαιρέσεις, να πάει και στα διυλιστήρια, και αλλαγή άμεσα των ολιγοπωλιακών δομών, με ελέγχους και άμεσα ρύθμιση ενδοομιλικών συναλλαγών. Στη χώρα μας, έχουμε τον πέμπτο ψηλότερο ειδικό φόρο κατανάλωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα, χρειάζεται παρέμβαση στο κομμάτι του ειδικού φόρου, τουλάχιστον για τον χρόνο που διαρκεί η κρίση, σε σχέση με το πόσο θα αυξάνεται ο πληθωρισμός. Αντίστοιχη πρόταση έχει κάνει το ΠΑΣΟΚ και για τον ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, για όσο διαρκεί η εμπόλεμη κατάσταση. Εχθές, δεν ακούσαμε καθόλου μέτρα για την προστασία της μικρομεσαίας επιχείρησης και του νοικοκυριού. Δεν αρκεί να λέει η κυβέρνηση «θα περιμένω να δω πού θα φτάσει η τιμή και τότε θα παρέμβω». Η απότομη αύξηση του κόστους παραγωγής θα οδηγήσει σχεδόν νομοτελειακά σε ένα νέο πληθωριστικό σπιράλ, με συνέπειες τη συρρίκνωση του ΑΕΠ και τη δραματική μείωση της αγοραστικής δύναμης των πολιτών. Η κυριακάτικη ανάρτηση του Πρωθυπουργού δείχνει ή ότι ζει σε εικονική πραγματικότητα ή ότι υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών. Καθώς έγραψε ότι με την ίδια αποφασιστικότητα που ανάσχεσε την ακρίβεια θα καταφέρει να ανασχέσει και το νέο ρεύμα ανατιμήσεων λόγω του πολέμου! Η ζωή μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία ακρίβυνε κατά 45% και αυτό είναι μόνιμο, δεν αποκλιμακώθηκε. Και φυσικά χωρίς να αυξάνονται αντίστοιχα οι αποδοχές. Ήδη η κυβέρνηση στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ρυθμού ανάπτυξης και των επενδύσεων, ομολογώντας ότι έχει αποτύχει. Χρειάζονται μέτρα πιο γρήγορα και ολοκληρωμένα, όχι μέτρα για το θεαθήναι.
Τέμπη: Στο Ευρωκοινοβούλιο από το ΠΑΣΟΚ οι καθυστερήσεις και οι ευθύνες της κυβέρνησης
Τρία χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών, η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να ζητά το αυτονόητο: πλήρη διερεύνηση, απόδοση ευθυνών και ουσιαστικές εγγυήσεις ότι μια τέτοια τραγωδία δεν θα επαναληφθεί. Το δυστύχημα δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά αποτέλεσμα κυβερνητικών καθυστερήσεων, ελλείψεων στα συστήματα ασφαλείας και πολιτικών επιλογών που άφησαν το ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο χωρίς επαρκή προστασία. Η σύγκρουση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν η κυβέρνηση είχε ολοκληρώσει εγκαίρως τη σύμβαση 717 για την τηλεδιοίκηση των σιδηροδρόμων, η οποία είχε υπογραφεί το 2014 και έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί ήδη από το 2016. Η ασφάλεια δεν είναι μόνο τεχνικό ζήτημα. Είναι και θέμα πολιτικής ευθύνης. Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει κρίσιμο ρόλο να διασφαλίσει ότι τα κράτη-μέλη τηρούν τις υποχρεώσεις τους για την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών. Οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο της συζήτησης με θέμα: «Η ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών στην ΕΕ – διδάγματα που αντλήθηκαν από το δυστύχημα στο Adamuz και τρία χρόνια μετά την τραγωδία στα Τέμπη», κάλεσαν τις ευρωπαϊκές αρχές να παρακολουθούν στενά την εφαρμογή των κανόνων στην Ελλάδα αφού όπως φαίνεται τα προβλήματα παραμένουν. Συγχρόνως, είναι αδιανόητη η προσπάθεια του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος να συνδέσει την τραγωδία των Τεμπών με το πρόσφατο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία, μόνο και μόνο για να δημιουργήσει εντυπώσεις και να διαχύσει τις ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Μια κυβέρνηση που αντί για ουσιαστική έρευνα γύρω από τα αίτια της τραγωδίας, στόχο είχε τη συγκάλυψη και την προστασία των κυβερνητικών αξιωματούχων.
Περισσότερα ΕΔΩ
ΕΛΤΑ: Λουκέτα στην περιφέρεια και εγκατάλειψη της καθολικής υπηρεσίας
Η εικόνα που διαμορφώνεται στα Ελληνικά Ταχυδρομεία δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί πίσω από τον όρο «μετασχηματισμός». Είναι ένα εν εξελίξει σχέδιο σταδιακής απαξίωσης του ταχυδρομικού δικτύου της χώρας. Η κυβέρνηση και η διοίκηση των ΕΛΤΑ προχωρούν τμηματικά στο κλείσιμο καταστημάτων, παρουσιάζοντας την πολιτική αυτή ως οργανωτική αναδιάρθρωση. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για συστηματική συρρίκνωση του φυσικού δικτύου εξυπηρέτησης, η οποία πλήττει κυρίως την ελληνική περιφέρεια, τις μικρές πόλεις, τα χωριά και τις απομακρυσμένες περιοχές. Πολίτες καλούνται να μετακινηθούν σε άλλες πόλεις για βασικές ταχυδρομικές υπηρεσίες, ενώ υπάρχουν ακόμη και περιπτώσεις όπου η παραλαβή αλληλογραφίας πραγματοποιείται σε δημοτικά κτίρια ή άλλους προσωρινούς χώρους, επειδή τα τοπικά καταστήματα έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. Παράλληλα, τα προβλήματα στη διανομή αλληλογραφίας και δεμάτων πολλαπλασιάζονται, με καθυστερήσεις εβδομάδων ή και μηνών στην παράδοση αλληλογραφίας. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η κατάσταση στη διανομή του περιοδικού και περιφερειακού Τύπου, όπου καταγράφονται καθυστερήσεις που φτάνουν ακόμη και τις 30 ή 40 ημέρες. Η καθολική ταχυδρομική υπηρεσία αποτελεί θεσμική υποχρέωση του κράτους απέναντι στους πολίτες. Δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους περιστασιακής εξυπηρέτησης ούτε να εγκαταλείπεται στις δυνάμεις της αγοράς. Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει με σαφήνεια: ποιο είναι το πραγματικό σχέδιο για το μέλλον των ΕΛΤΑ; Πόσα ακόμη καταστήματα πρόκειται να κλείσουν; Και πώς διασφαλίζεται η ισότιμη πρόσβαση των πολιτών στις ταχυδρομικές υπηρεσίες όταν το δημόσιο δίκτυο συρρικνώνεται, ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια; Η εγκατάλειψη του δημόσιου ταχυδρομικού δικτύου δεν αποτελεί εκσυγχρονισμό. Αποτελεί πολιτική επιλογή που οδηγεί στην αποδυνάμωση της περιφέρειας και στην απαξίωση μιας κρίσιμης δημόσιας υπηρεσίας.
Περισσότερα ΕΔΩ
