Ομιλία Τόνιας Αντωνίου, Βουλευτή Νοτίου Τομέα Αθήνας, κατά τη συζήτηση του προσχεδίου του προϋπολογισμού 2023 στην Επιτροπή Οικονομικών
Κυρίες και Κύριοι Συνάδελφοι
Γνωρίζουμε όλοι ότι οι συζητήσεις για τον Προϋπολογισμό εστιάζουν κυρίως σε οικονομικούς και δημοσιονομικούς δείκτες.
Ωστόσο η εξέλιξη αυτών των δεικτών αφορά πάντοτε ένα άλλο βασικό μέγεθος που είναι ο άνθρωπος. Αυτός παράγει. Αυτός καταναλώνει. Τη δική του δραστηριότητα αποτυπώνουν οι δείκτες.
Για αυτό θα ήθελα να ξεκινήσω αναφερομένη όχι στο Ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης ή στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών, αλλά στο ισοζύγιο γεννήσεων και θανάτων.
Την τελευταία δεκαετία το ισοζύγιο αυτό έγινε αρνητικό και το έλλειμμά του αυξάνεται ραγδαία.
Το 2019, πριν από την πανδημία, είχαμε 40.000 θανάτους περισσότερους από τις γεννήσεις, ενώ το 2021 οι πλεονάζοντες θάνατοι πλησίασαν τις 60.000.
Καθώς συζητάμε για τους οικονομικούς δείκτες και τους προϋπολογισμούς, η Ελλάδα μικραίνει, χάνοντας κάθε χρόνο πληθυσμό που ισοδυναμεί με αυτόν μιας πόλης.
Κι όταν μικραίνει πληθυσμιακά, μικραίνει και γεωπολιτικά.
Πολύ σύντομα θα μικραίνει και παραγωγικά, αφού όχι μόνο μειώνεται ο πληθυσμός, αλλά αυξάνεται και η γήρανσή του.
Θα μας πουν οι κύριοι Σταϊκούρας και Σκυλακάκης, ότι τα ζητήματα αυτά είναι μακροπρόθεσμα και σύνθετα. Ότι δεν μπορεί να λυθούν από τον φετινό προϋπολογισμό.
Τους θυμίζουμε, βέβαια, ότι η Έκθεση της Επιτροπής Πισσαρίδη ανήγαγε το Δημογραφικό σε βασική μεσοπρόθεσμη οικονομική πρόκληση.
Όμως ο κ. Μητσοτάκης πέταξε την έκθεση Πισσαρίδη στο συρτάρι.
Στο ίδιο συρτάρι είχε πετάξει και ο κ. Τσίπρας την Έκθεση της διακομματικής κοινοβουλευτικής επιτροπής, που είχε συσταθεί πριν από πέντε χρόνια για το δημογραφικό πρόβλημα, με πρόταση της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά.
Αν συνεχίσουμε έτσι, το μέλλον της πατρίδας μας θα είναι πολύ πιο σκοτεινό από ό,τι θα είναι ο ερχόμενος χειμώνας.
Αλλά φαίνεται ότι ζητάμε πολλά από μια κυβέρνηση που έβαλε στόχο το 2020, όχι να επαναδιαπραγματευθεί, αλλά να πιάσει το πρωτογενές πλεόνασμα μαμούθ των 7 δις. ευρώ που είχε συμφωνήσει ο κ. Τσίπρας.
Ο κ. Σταϊκούρας περηφανεύεται ότι η Κυβέρνηση δαπάνησε ένα από τα μεγαλύτερα δημοσιονομικά πακέτα μέσα στην πανδημία Covid-19, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά στον κόσμο.
Την ίδια στιγμή όμως η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις 4 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό, ενώ οι δείκτες της οικονομικής ανισότητας χειροτερεύουν.
Πώς εξηγείται αυτό το παράδοξο;
Η Κυβέρνηση ονομάζει «κανονικότητα»
- τη δεύτερη υψηλότερη ανεργία στην Ευρώπη και μακράν την υψηλότερη ανεργία νέων,
- τα 713 ευρώ κατώτατου μισθού
- το γεγονός ότι πάνω από τις μισές νέες θέσεις εργασίας είναι θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης, που σημαίνει ότι οι αποδοχές αυτών των εργαζόμενων είναι πολύ κάτω από τον κατώτατο μισθό.
Τέτοια εποχή πέρυσι θεωρούσε ότι ο πληθωρισμός θα είναι παροδικό φαινόμενο, ενώ την προειδοποιούσαμε για το αντίθετο.
Υπολόγιζε ότι το 2022 θα έκλεινε με ρυθμό 0,8%, τη στιγμή που πέρυσι τον Σεπτέμβριο ήδη είχε ξεπεράσει το 2% και τώρα τρέχει με ρυθμό 12%.
Τότε μας έλεγαν ότι ο πληθωρισμός δεν θα είναι πρόβλημα, αφού ήταν από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη.
Σήμερα είναι από τους υψηλότερους στην Ευρώπη και οι Έλληνες κατατάσσονται προτελευταίοι σε αγοραστική δύναμη, πληρώνοντας τιμές 6% πάνω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τρόφιμα και ποτά.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνο δεν ελαφρύνει φορολογικά τους Έλληνες, αλλά, μέσα από τους φόρους κατανάλωσης, τους επιβαρύνει με μεγαλύτερη φορολόγηση ακόμη κι από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Βρήκε όμως δημοσιονομικό χώρο για να ελαφρύνει τις μεγάλες επιχειρήσεις, τους μετόχους, τις δωρεές έως 800.000 ευρώ και το συμπληρωματικό ΕΝΦΙΑ των μεγαλοϊδιοκτητών.
Η «υπερφορολόγηση του ενεργειακού ολιγοπωλίου» είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο της Νέας Δημοκρατίας, που αντιθέτως συνεχίζει να επιδοτεί την κερδοσκοπία του.
Οι επενδύσεις παραμένουν μακράν οι χαμηλότερες στην Ευρώπη, λίγο πάνω από τα ιστορικά χαμηλά που τις οδήγησε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το εμπορικό έλλειμμα σπάει όλα τα ρεκόρ των τελευταίων ετών και τείνει προς τα ιστορικά ρεκόρ της περιόδου 2008 – 2009.
Και μιας και αναφέραμε το 2009, που θυμίζει εκτός από τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό και τα στατιστικά μαγειρέματα της κυβέρνησης Καραμανλή, σας υπενθυμίζω τα δύο ερωτήματα που σας έθεσε ο Εισηγητής μας:
Πρώτον: Ποιες είναι οι δυνητικές επιπτώσεις από την προσμέτρηση των εγγυήσεων του Σχεδίου Ηρακλής στο ελληνικό χρέος;
Δεύτερον: Ποιο ποσό καταβάλατε στον Ευρωπαϊκό Προϋπολογισμό τον Μάιου του 2022 για ανείσπραχτους δασμούς και τόκους σε συνέχεια των ελέγχων της OLAF;
Περιμένουμε απαντήσεις σήμερα και όχι σε ένα μήνα κ. Υπουργέ.
Κύριοι της Κυβέρνησης, οι μέρες της παντοδυναμίας και της ασυλίας σας μετράνε αντίστροφα. Οι μέρες της λογοδοσίας σας έρχονται.
