ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΣΠΥΡΙΔΑΚΗ, ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΛΑΣΙΘΙΟΥ ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΥΠ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι
Mετά την επανεκλογή της ΝΔ, αναπτύχθηκε μια επικοινωνιακή ρητορική, ένα επερχόμενο εργασιακό νομοσχέδιο, δημιουργώντας προσδοκίες για θετικές ρυθμίσεις, που θα ενίσχυαν την εργασία. Περιμέναμε να δούμε μέτρα υπέρ των ανθρώπων που δουλεύουν στον τουρισμό, υπέρ των δικαιωμάτων των εποχικών πυροσβεστών, μέτρα για τα εργασιακά δικαιώματα των Ατόμων με αναπηρία, μέτρα που να δημιουργούν ασφάλεια, που εξασφαλίζουν καλύτερες συνθήκες και μισθό, μέτρα που να ευνοούν την ανάπτυξη. Αλλά όχι! Τελικά, το νομοσχέδιο, που εισήχθη, δεν είναι τίποτε άλλο πέραν της καθυστερημένης ενσωμάτωσης στο Εθνικό μας Δίκαιο, της Οδηγίας 2019/1152, διανθισμένο με σειρά αντεργατικών ρυθμίσεων.
Βιώσαμε όλοι μας και ιδιαίτερα εμείς οι εργαζόμενοι, την εμπειρία διακυβέρνησης της ΝΔ, την προηγούμενη τετραετία.
Αφαιρέθηκαν εργασιακά δικαιώματα και ενισχύθηκε η κυβερνητική και εργοδοτική αυθαιρεσία.
Ο εργοδότης μπορεί να παρανομεί και να απολύει μαζικά. Ο εργαζόμενος, ακόμα και αν δικαιωθεί δικαστικά, δεν επαναπροσλαμβάνεται.
Υποβαθμίστηκε σκόπιμα η επιθεώρηση εργασίας, δήθεν για να αναβαθμιστεί σε ανεξάρτητη Αρχή, στην οποία όμως, η Κυβέρνηση μπορεί να επιβάλλει ό,τι θέλει. Η αποδυνάμωση των ελέγχων τήρησης της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας είναι εμφανής.
Περιορίστηκε η ελεύθερη συνδικαλιστική δράση και περιορίστηκε σημαντικά το δικαίωμα της απεργίας.
Αντικαταστάθηκε η υποχρέωση σύναψης συλλογικής σύμβασης, με την ατομική σύμβαση και αφέθηκε ο εργαζόμενος απροστάτευτος απέναντι στον εργοδότη. Μέχρι τότε, το ευέλικτο ωράριο εφαρμοζόταν μετά από διάλογο και συλλογικές συμβάσεις.
Με το παραπάνω εργασιακό πλαίσιο που καθόρισε η Κυβέρνηση, την προηγούμενη τετραετία, δεν πρέπει να απορούμε γιατί στην χώρα μας ,
– το 55% των θέσεων εργασίας αφορούν και θέσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, που αμείβονται με πενιχρούς μισθούς.
– το ποσοστό κάλυψης εργαζομένων με συλλογικές συμβάσεις είναι από τα πιο χαμηλά στην Ευρώπη.
– η αγοραστική δύναμη των εργαζόμενων, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ μειώθηκε κατά 7,4%, το 2022
– οι μισθοί , σύμφωνα με το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, μειώθηκαν 8,7% την περασμένη χρονιά.
– η ποιότητα χρόνου εργασίας και η ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της οικογενειακής ζωής επλήγη.
– αυξήθηκαν τα εργατικά ατυχήματα.
Ενισχύεται το «brain drain» αλλά και η υπογεννητικότητα. Οι νέοι έχουν λιγότερες ευκαιρίες απασχόλησης, δυσμενείς εργασιακές συνθήκες, μισθούς πείνας και έλλειψη στέγης.
Με αντεργατικές πολιτικές δεν επιτυγχάνεται το ξεπέρασμα της κρίσης και η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας αλλά αντίθετα πλήττεται ακόμη περισσότερο η κοινωνική συνοχή .
Η Κυβέρνηση δεν θέλει να το αντιληφθεί και συνεχίζει την ίδια πολιτική, εντείνοντας την περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.
Με το νομοσχέδιο αυτό νομιμοποιείται η μέχρι σήμερα παράνομη εξαήμερη εργασία στις επιχειρήσεις 24ωρης λειτουργίας με βάρδιες, πλην των ξενοδοχείων και του επισιτισμού, όπου ήδη ίσχυε. Και έρχεστε εδώ να μας πείτε ότι δεν καταργείται το πενθήμερο και το οχτάωρο αλλά δίνεται η δυνατότητα σε όποιον επιθυμεί να δουλέψει παραπάνω για να συμπληρώσει το εισόδημα του. Δε ξέρω αν ακούγεται φυσιολογικό να επισημοποιούμε ότι θα πρέπει κάποιος να δουλεύει 13 ώρες για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Φυσιολογικό για εμένα ακούγεται, η οκτάωρη εργασία να του επιτρέπει να καλύπτει τη στέγη του, τους λογαριασμούς του, την ανατροφή των παιδιών του, την ψυχαγωγία του, δεδομένου ότι την παιδεία και την υγεία ως αγαθά του τα προσφέρει δωρεάν το κράτος, όπως ορίζει το Σύνταγμα και όπως ποιοτικά απολαμβάνει και ένας πολίτης στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αλλά με τα όσα βιώνει ο κάθε Έλληνας όλα τα αυτονόητα παραπάνω φαντάζουν πολυτέλεια….
Γιατί στον βωμό των αριθμών , θυσιάζουμε την ποιότητα ζωής, δημιουργούμε ένα περιβάλλον ανασφάλειας, άγχους και φτώχειας.
