Καλάθι του νοικοκυριού: Διαφημιστική καμπάνια από την κυβέρνηση για τα σούπερ μάρκετ
Παρά την επικοινωνιακή φιέστα της κυβέρνησης, το «καλάθι του νοικοκυριού» απογοήτευσε στην πρεμιέρα του. Ένα ανεπαρκές μέτρο, που φάνηκε να περιορίζεται σε μία διαφημιστική καμπάνια των προσφορών των σουπερ-μάρκετ, που ήδη ισχύουν. Παρακολουθούμε τα μέτρα και δίνουμε κοινοβουλευτικά την ευκαιρία σε όποιο μέτρο μπορεί να βοηθήσει τους καταναλωτές και να περιορίσει το τσουνάμι των ανατιμήσεων, όμως μόνο με εντατικούς και ουσιαστικούς ελέγχους στην αγορά θα μπορούσε το εν λόγω μέτρο να ανακουφίσει, έστω σε έναν βαθμό, τα νοικοκυριά.
Η κυβέρνηση κατά το τελευταίο εξάμηνο αφήνει την αισχροκέρδεια στην αγορά να γιγαντώνεται. Δεν έχει επιβάλει ούτε ένα πρόστιμο, τη στιγμή που ο πληθωρισμός στα τρόφιμα αυξήθηκε και η επιβάρυνση στο μέσο καλάθι θα υπερβεί το 15% μέχρι το τέλος της χρονιάς. Σύμφωνα, δε, με έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ από τον Αύγουστο ως και τον Σεπτέμβριο του 2022 η αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού έχει μειωθεί κατά 20%. Η κυβέρνηση κωφεύει συστηματικά απέναντι στην πρότασή μας για μείωση του ΦΠΑ στα βασικά προϊόντα, όταν οι περισσότερες χώρες της ΕΕ το έχουν ήδη κάνει πράξη.
Περισσότερα ΕΔΩ
Παιδική κακοποίηση: Να θωρακίσουμε αποτελεσματικά την παιδική ηλικία
Οι αποτροπιαστικές υποθέσεις παιδικής κακοποίησης που έχουν δει, το τελευταίο διάστημα, το φως της δημοσιότητας φέρνουν στην επιφάνεια την αποτυχία του υφιστάμενου πλαισίου για την προστασία των παιδιών. Έχουμε καθυστερήσει χαρακτηριστικά στην καθιέρωση ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την παιδική προστασία μακριά από το σημερινό ιδρυματικό μοντέλο. Το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής προσεγγίζει με υψηλό αίσθημα ευθύνης τα ζητήματα που συνδέονται με την σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση των παιδιών. Απαιτούνται σοβαρές πολιτικές αποφάσεις που θα αντιστοιχούν σε συντονισμένες δράσεις.
Η πολυδιάσπαση και η υποστελέχωση των υπηρεσιών, η έλλειψη διασύνδεσης των δομών και η απουσία οργανωμένου πρωτοκόλλου ενεργειών απέναντι στα φαινόμενα παιδικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης αποτελούν διαχρονικές παθογένειες. Χρειάζονται συγκεκριμένες δομές, με ξεκάθαρες και ουσιαστικές αρμοδιότητες, καθώς και διασφάλιση των απαραίτητων πόρων. Παράλληλα, ενίσχυση του ρόλου του σχολείου, που σήμερα παρουσιάζει αδυναμία, τόσο στην αναγνώριση και την αντιμετώπιση φαινομένων παιδικής κακοποίησης ή παραμέλησης, όσο και στην ανάπτυξη δράσεων πρόληψης.
