«Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για την πιστή τήρηση του Κανονισμού.
Ο κ. Σπανάκης, αναφέροντας το όνομά μου, μου είπε ότι εμείς δεν θέλουμε να εκφραστούν οι απόδημοι. Εμείς τοποθετήσαμε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας μας, στις προηγούμενες εκλογές, μια πραγματική απόδημο: μια εργαζόμενη γυναίκα επί χρόνια στο εξωτερικό. Αντίθετα με εσάς, που βάλατε έναν εν ενεργεία υπουργό ως απόδημο —εν ενεργεία υπουργό της κυβέρνησής σας και πρώην Επίτροπο.
Άρα, λοιπόν, το ποιος θέλει και ποιος δεν θέλει να ακουστεί η φωνή των αποδήμων φαίνεται στην πράξη. Και οι πράξεις σας είναι πάρα πολύ άσχημες, θυμίζοντας και τη διαρροή των e-mails που τρόμαξαν και θορύβησαν τους απόδημους —γιατί πρόκειται για προσωπικά τους στοιχεία— και γι’ αυτό δεν έχετε ζητήσει μία συγγνώμη, παρά τις καταδίκες, τις πρώτες, από τα διοικητικά δικαστήρια. Και περιμένουμε και το ποινικό σκέλος, και περιμένουμε και τις αποζημιώσεις στους απόδημους, οι οποίες βέβαια θα πληρωθούν από την τσέπη του ελληνικού λαού.
Αυτές είναι οι πράξεις σας και γι’ αυτό και βλέπετε ότι δεν υπάρχει ο ενθουσιασμός που υπήρχε στα πρώτα στάδια, στις πρώτες προσπάθειες νομοθέτησης για το θέμα και φάνηκε και στη διαβούλευση με τα είκοσι κάτι σχόλια.
Εμείς έχουμε μια σταθερή θέση για το θέμα για να δείτε ακριβώς τι σημαίνει για μας συναίνεση. Παρά το γεγονός ότι έχουμε επισημάνει τα ζητήματα τα οποία έχει θέσει και ο Συνήγορος του Πολίτη σε σχέση με τις ευρείες εξοντωτικές διατάξεις, εμείς —καθώς ο Πρόεδρος της Βουλής το έβαλε στη δική του πρόταση— το άρθρο 18, ως υπερπλειοψηφία για να μη δημιουργηθούν προβλήματα στη διαδικασία, θα ψηφίσουμε “ΝΑΙ” και στο άρθρο 18, παρά τις διορθώσεις. Θα πούμε ότι πρέπει η διακομματική επιτροπή να παρακολουθεί —και να δεσμευτείτε γι’ αυτό, κύριε Υπουργέ. Και ακριβώς δείχνουμε στην πράξη τι πάει να πει η “υπερπλειοψηφία” που ζητάει το Σύνταγμα.
Σας ευχαριστώ και πάλι, κύριε Πρόεδρε, για την πιστή εφαρμογή του Κανονισμού».
