Σε Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα

Ομιλία του Κώστα Σκανδαλίδη στην ολομέλεια της Βουλής στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών (11/04/2023)

Είναι προφανώς οι τελευταίες τοποθετήσεις μας σε μια Βουλή που θα κλείσει σε λίγες μέρες και η μόνη ευχή που θα ήθελα να κάνω είναι ότι ελπίζω η νέα Βουλή που θα προκύψει να τύχει καλύτερης μεταχείρισης από την όποια κυβέρνηση εκλεγεί. 

Ζούμε εδώ και πολλά χρόνια -όσοι είμαστε παλαιότεροι εδώ το καταλαβαίνουμε πάρα πολύ σκληρά- τη φθορά και την περιθωριοποίηση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας: Πρακτικές με απόλυτη αυθαιρεσία στον Κανονισμό της Βουλής, νομοσχέδια μπαλωματή, χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Ζούμε τον ορισμό της πολυνομίας, από την οποία ξεκινά το τέρας της γραφειοκρατίας. 

Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θυμάμαι, από την αρχή του αιώνα που διανύουμε, το 2000-2001, ο στόχος της καλύτερης νομοθέτησης είχε μπει σαν ένα βασικό ευρωπαϊκό ζητούμενο, όμως για εμάς, που θέλουμε να λεγόμαστε «Ευρωπαίοι», έμεινε ένα άπιαστο όνειρο. 

Η ευθύνη της Κυβέρνησης γι’ αυτό είναι βαριά και δεν νομιμοποιείται να επικαλείται το παρελθόν, γιατί οι εξελίξεις «τρέχουν» και η δημοκρατία εξακολουθεί να χωλαίνει, ψάχνοντας ακόμα τα στοιχειώδη για να λειτουργήσει, για να προκρίνει τον κοινοβουλευτικό διάλογο με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρχουν μέσα από τις συνθέσεις και τις αντιθέσεις πληρέστερα νομοσχέδια, για να μπορεί να κωδικοποιεί τους νόμους της, για να μπορεί, αν θέλετε, να είναι ο στυλοβάτης του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. 

Βέβαια, όλα αυτά ωχριούν μπροστά στο μείζον θέμα που απασχολεί εμβόλιμα τη Βουλή σήμερα. Η Βουλή δεν έπαιξε τον θεσμικό της ρόλο στην τεράστια υπόθεση που αφορά τη Χρυσή Αυγή. Και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι μεγάλο ατόπημα και βαρύνει αποκλειστικά την κυβέρνηση. 

Η υπόθεση είναι καθαρά θέμα προστασίας του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Δεν είχαμε να λύσουμε ιδεολογικές διαφορές, ούτε να φυλακίσουμε την όποια ιδεολογία. Είχαμε να αποτρέψουμε τη δυνατότητα μιας εγκληματικής οργάνωσης να εκλεγεί στο Εθνικό Κοινοβούλιο και να παίξει ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας. 

Είχα μια προσωπική γνώμη από την αρχή ότι έπρεπε και με πρωτοβουλία του Προέδρου του Σώματος να εμπλακεί στη διαμόρφωση της τελικής ρύθμισης, όπου όλα τα κόμματα θα μπορούσαν να συμπέσουν στο πλαίσιο προστασίας του πολιτεύματος, σε μια συνθετική προσπάθεια, που είχαμε όλο το χρόνο την κάνουμε παράλληλα με την Κυβέρνηση. 

Η Κυβέρνηση αγνόησε την ανάγκη του εθνικού δημοκρατικού μετώπου. Παρέμεινε απαθής δύο ολόκληρα χρόνια μετά την καταδίκη σε πρωτόδικο επίπεδο της Χρυσής Αυγής και έφερε μια πρόχειρη διάταξη, που στην αρχική της μορφή εμφάνιζε κραυγαλέα κενά. Ήρθε χωρίς στοιχειώδη διαβούλευση, για να επιβάλει για μια ακόμη φορά τη γνώμη της, όπως συνηθίζει όλη την τετραετία. 

Εμείς δεν μπήκαμε στον πειρασμό να αντιπολιτευτούμε μέσα σε τόσο κρίσιμο θέμα. Παρά τις διαφωνίες μας, που εξέφρασαν οι συνάδελφοι μας Βουλευτές, όπως ο κ. Καστανίδης, συμβάλαμε εποικοδομητικά διατυπώνοντας συγκεκριμένες προτάσεις. Κάποιες δευτερεύουσες έγιναν αποδεκτές. Από τις δύο που ήταν οι κυριότερες, η πρώτη που αφορούσε τη διατύπωση για την πραγματική ηγεσία έγινε δεκτή και ήταν μια συμβολή σε αυτή την πρόταση. Η δε αρμοδιότητα να ανατεθεί στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε από την αρχή. 

Σήμερα δεν θα συζητούσαμε σε ένα κρεσέντο αντιθεσμικού διαλόγου. Η υπόθεση έρχεται πρόχειρα, απρογραμμάτιστα, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και πάλι με μια μεσοβέζικη λύση. 

Εμείς, και σήμερα, και σε αυτό το μείζον ζήτημα, κρατήσαμε στάση που υπαγορεύεται από υψηλό αίσθημα δημοκρατικής ευθύνης. Ούτε στιγμή δεν διανοηθήκαμε να ασκήσουμε κομματική πολιτική, ψάχνοντας προεκλογικά ακροατήρια. 

Δυστυχώς, άκουσα χθες τον Πρωθυπουργό να κανοναρχεί προεκλογικά, να εκτοξεύει απειλές και να εγκαλεί, όταν η μυωπική και στενόκαρδη πολιτική του άνοιξε την πόρτα της προεκλογικής εκμετάλλευσης. Εγκαλεί πάντα τους άλλους, ο ίδιος δεν έχει προσωπική ευθύνη και η Κυβέρνησή του πάσχει από συλλογική αμνησία, καθώς αδυνατεί να αντιληφθεί τι σημαίνουν τα χρόνια καθυστέρησης και η διαδικασία που ακολουθήθηκε. 

Ο κ. Βορίδης προηγουμένως, απαντώντας στον κ. Τσίπρα, επιστράτευσε μια βολική θεωρία: Διαχώρισε το στρατηγικό διακύβευμα από τη συγκυριακή διαδικασία. Αυτό είναι εύκολο, στα αυτιά ακούγεται και εύλογο, αλλά είναι η μισή αλήθεια. Και όπως κάθε μισή αλήθεια, είναι κολοβή. Δεν νομιμοποιεί την αβελτηρία της Κυβέρνησης, καθώς και τον τρόπο που εδώ και χρόνια χειρίστηκε το θέμα. 

Άκουσα και τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να νίπτει τας χείρας του, να μπαίνει από την αρχή σε μια αντιπαράθεση με γνώμονα εναλλακτικές προτάσεις. Ολοκληρώθηκε έτσι ο κύκλος ένταξης στον προεκλογικό ανταγωνισμό αυτού του μέγιστου θέματος. Μέγιστο για την πορεία της δημοκρατίας! Επικαλούμενος το τεχνικό περιεχόμενο της διάταξης, που η Κυβέρνηση είχε επιπλέον την ευθύνη ότι δεν συζήτησε ούτε με τους ειδικούς τα προηγούμενα χρόνια, κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του. 

Η αντιπαράθεση είναι αυτές τις μέρες καθαρά προεκλογικού χαρακτήρα. Το τι επίπτωση θα έχει στη λαϊκή συνείδηση, τι συνέπειες θα έχει στη δύναμη αυτού του μορφώματος νομίζω ότι έμεινε στο πίσω μέρος των εξελίξεων που υπαγόρευσαν τόσο ένας, όσο και ο άλλος. 

Εμείς δεν ακολουθήσαμε και η θετική μας ψήφος είναι να γίνει το καλύτερο τώρα για τη δημοκρατία να δώσει μια πολύ μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη, ενώ θα έπρεπε να υπάρχει μια κοινοβουλευτική ομοφωνία και να διασφαλίσουμε με τον τρόπο που θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτή τη δυνατότητα που έχει η βουλή να νομοθετήσει με τέτοιο τρόπο, ώστε η ανεξάρτητη δικαιοσύνη να κάνει το καθήκον της.

Νομίζω, λοιπόν, ότι η στάση μας θα δικαιωθεί από την ιστορία, γιατί σε αυτές τις εκλογές δεν αντιπαρατίθενται δύο δυνάμεις στο πλαίσιο του συμψηφισμού για το ποιος είναι χειρότερος ποιος έχει κάνει τα περισσότερα λάθη, ποιος έχει τις περισσότερες αβελτηρία στην πλάτη του. Η χώρα έχει ανάγκη να αλλάξει σελίδα και ενώ εσείς με τη στάση σας δεν το εγγυάστε, είμαστε εμείς με τη δική μας δίνουμε ένα παράδειγμα πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί η πολιτική την επόμενη μέρα.

Πληκτρολογήστε και πατήστε το enter.