Ομιλία Δημήτρη Μάντζου, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού
Είμαι υποχρεωμένος να αρχίσω καταδικάζοντας με απερίφραστο τρόπο για μία ακόμη φορά τη σωματική βία στη Βουλή και παντού.
Και εκείνους που την υποθάλπουν. Στη Βουλή, στις Εκκλησίες, παντού.
Καταδικάζουμε τη βία. Όχι μόνο στα λόγια. Ναι δεν είναι νομική διαδικασία αλλά πολιτική. Αλλά έχει ιδιαίτερη σημασία η σημερινή απόφαση μη ανακήρυξης του μορφώματος των «Σπαρτιατών» στις ευρωπαϊκές εκλογές είναι νίκη για τη δημοκρατία. Εμπιστευόμαστε, λοιπόν, τη δικαιοσύνη.
Γι’ αυτό κάναμε το ελάχιστον καθήκον μας να υποβάλουμε υπόμνημα.
Εμείς κάναμε το καθήκον μας.
Εσείς;
Πώς αισθάνεστε που ήρθε σήμερα ο επικεφαλής του μορφώματος και σας συγχαίρει;
Συνάδελφοι ΣΥΡΙΖΑ πώς αισθάνεστε;
Αισθάνεστε αξιοπρέπεια;
Και σήμερα σας κάνει και κομπλιμέντα ο Στίγκας.
Να τα χαίρεστε!
Θα κάνει και βίντεο στο TikTok ο αρχηγός σας;
Ας σταματήσει ξανά στη Μακρόνησο, να μας πει αυτή τη φορά γιατί δεν υπέβαλε υπόμνημα.
Όπως κάνατε και τον Μάιο και τον Ιούνιο, πριν τις εθνικές εκλογές.
Θα βρείτε μια δικαιολογία; Χάσατε την προθεσμία;
Αισθάνεστε αξιοπρέπεια;
Ότι τιμάτε την αριστερά και τους αγώνες της;
Πενήντα επτά χρόνια μετά τη δικτατορία.
Πενήντα χρόνια μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Κίνδυνοι παραμένουν: Παραπληροφόρηση, ακροδεξιά, μίσος, τοξικότητα. Απειλούν αυτά που κάποιοι θεωρούν δεδομένα
Η δημοκρατία δεν χαρίζεται, κερδίζεται.
Το ίδιο και το κράτος δικαίου.
Σήμερα είναι μια σημαντική ημέρα μετά την εμβληματική απόφαση του ΣτΕ. Η ΑΔΑΕ αποφάσισε ότι πρέπει να ενημερωθεί ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης και κατ’ επέκταση η κοινωνία ποιοι είναι λόγοι που κάποιοι παρακολούθησαν μέσω ΕΥΠ του τηλέφωνο ενός πολιτικού αρχηγού, όπως και ενός δημοσιογράφου, υπουργών και αρχηγών ενόπλων δυνάμεων.
Η ΕΥΠ πρέπει να στείλει όλον τον φάκελο. Και θα δούμε τι θα κάνει ο πολιτικός προϊστάμενός της, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός.
Και θα υπάρξουν νέες νομικές ενέργειες.
Εμείς έτσι νικούμε την αυθαιρεσία. Με θεσμική προσήλωση. Οι άλλοι ας μείνουν στη συνωμοσιολογία. Είναι εύκολη και ανέξοδη.
Και λέγοντας αυτό θα ήθελα να συνεχίσω την τοποθέτησή μου από μια εξέλιξη που μας ήλθε πριν λίγες ημέρες από την άλλη όχθη του Ατλαντικού.
Αναφέρομαι βεβαίως στην έκθεση του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Αλήθεια, ποιον εξέπληξαν οι διαπιστώσεις αυτές;
Δεν έχουμε καταδίκες από το ΕΔΔΑ; Για κακομεταχείριση προσφύγων; Για υπερπληθυσμό φυλακών;
Τι διαφορετικό είπε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής η Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου; Που δεν βρέθηκε ένας βουλευτής της πλειοψηφίας και της μείζονος μειοψηφίας για να την ακούσει.
Μια έκθεση που θα την αξιοποιήσουμε για την Τουρκία και τις εκεί παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι αναξιόπιστη για την Ελλάδα;
Ποιον εκπλήσσει η αμερικανική έκθεση;
Εκτός αν πλέον θέλει να μας πει η Κυβέρνηση ότι την κυνηγούν -πέρα από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη
Όπως την κυνηγούν ευρωπαϊκοί θεσμοί.
Τώρα την κυνηγούν και οι κακοί Αμερικανοί.
Και Έρχομαι στο σχέδιο νόμου για την κινηματογραφική τέχνη (και όχι μόνο παραγωγή).
Ο Πολιτισμός είναι ένα θέμα που θα έπρεπε να συζητούμε συχνά.
Όπως και ο Αθλητισμός.
Αλλά πώς μπορούμε να ανεχτούμε η Ολυμπιακή Λαμπαδηδρομία να γίνεται πασαρέλα για υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ, αφήνοντας εκτός αθλητές;
Μια παράταξη που αισθάνεται ότι της ανήκουν όλα, φτάνει στο σημείο να ασκεί δικαιώματα ιδιοκτησίας ακόμη και στην ίδια την Ολυμπιακή Φλόγα!
Η Επιτροπή Ολυμπιακής Λαμπαδηδρομίας της ΕΟΕ οφείλει απαντήσεις, ειδικά με δεδομένη την παραίτηση μέλους της, εξ αιτίας των καταγγελιών αθλητών.
Πριν μία εβδομάδα υπερψηφίσαμε το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισιμού διότι κρίναμε πως βοηθά έστω εν μέρει το ελληνόφωνο τραγούδι.
Όμως σήμερα η αξιολογησή μας είναι εντελώς αντίθετη. Διότι το σημερινό νομοσχέδιο όχι μόνο δεν βοηθά αλλά εν τέλει θέτει τον ελληνικό κινηματογράφο σε νέες περιπέτειες.
Δύο νόμους ουσιαστικά είχε η χώρα μας για τον κινηματογράφο: τον ν. 1597/1986, τον νόμο της Μελίνας και τον νόμο Γερουλάνου τον ν. 3905/2010. Σε διαφορετικά χρονικά σημεία, με διαφορετικές ανάγκες και τεχνικές παραμέτρους, το ΠΑΣΟΚ παρενέβη θετικά, μεταρρυθμιστικά, για την υποστήριξη των κινηματογραφιστών.
Αξίζει να σταθούμε στην προσφορά του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Παρά τα όποια λειτουργικά προβλήματα και την πενιχρή χρηματοδότηση, κατάφερε να αναδείξει σκηνοθέτες και δημιουργούς ευρύτερα στον οπτικοακουστικό τομέα, επηρεάζοντας άμεσα και την ανάπτυξη της τηλεοπτικής παραγωγής στον τόπο μας.
Έχουμε το πρόσφατο παράδειγμα του Γιώργου Λάνθιμου. Ο Λάνθιμος μας έκανε όλους υπερήφανους με το κινηματογραφικό του έργο και μας έδειξε πως η Ελλάδα μπορεί να αφήσει το αποτύπωμά της στο παγκόσμιο κινηματογραφικό γίγνεσθαι. Όμως, ενώ δεν υστερούμε σε δημιουργούς υστερούμε σε χρηματοδότηση και σε υποδομές.
Αλήθεια, πόσοι από εμάς πιστεύουν ότι με τα σημερινά επιλεκτικά προγράμματα του Κέντρου θα κατάφερναν να γυρίσουν ταινίες ο Αγγελόπουλος, ο Λάνθιμος ή ο Κούτρας;
Κι ύστερα έρχεται το ΕΚΟΜΕ και το περίφημο cash rebate, που ενώ θα έπρεπε να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο απαραίτητο για τον κινηματογράφο, δυστυχώς, μετά ειδικά τις τροποποιήσεις που επέφερε ο νόμος Πιερρακάκη χρηματοδοτεί με ζεστό κρατικό χρήμα το ψυχαγωγικό πρόγραμμα τηλεόρασης με μικρό στελεχιακό δυναμικό και προσβλητικές αποδοχές.
Εμείς λέμε διαχρονικά από το 2017 ότι το ΕΚΟΜΕ επιβάλλεται να λειτουργεί με διαφάνεια και με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση. Και όχι να απειλείται η βιωσιμότητά του από την κατασπατάληση των πόρων του σε αμφίβολης ποιότητας σειρές μυθοπλασίας. Και ο οπτικοακουστικός τομέας μιλά ήδη για καθυστερήσεις και για οικονομική τρύπα 150 εκ. ευρώ.
Είναι λοιπόν σαφές ότι επιχειρείται σήμερα η συγχώνευση δύο οργανισμών με διαφορετική φιλοσοφία λειτουργίας. Ενώ δηλαδή το ΕΚΚ στηρίζεται σε κριτήρια ποιότητας ώστε να χρηματοδοτήσει επιλεκτικά, το ΕΚΟΜΕ δεν εφαρμόζει κριτήρια ποιότητας. Και μάλιστα είναι ευκρινές ότι δίδεται από την Κυβέρνηση προβάδισμα στο ΕΚΟΜΕ, αγνοώντας την ιστορία της κινηματογραφικής τέχνης στην Ελλάδα και τη συμβολή του ΕΚΚ, σαν να έχουν γίνει όλα χάρη στο cash rebate.
Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη, που να διασφαλίζει τη λειτουργική δομή του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Και αυτό αποτελεί το βασικό πρόβλημα καθώς ο ρόλος του ΕΚΚ, που ήταν και είναι διαχρονικά απόλυτα ευθυγραμμισμένος, με το Ευρωπαϊκό Μοντέλο τη στήριξη της καλλιτεχνικής έκφρασης του κινηματογράφου στη χώρα μας παράλληλα, με την ενίσχυση όμως της αναπτυξιακής μορφής και δομής, που πρέπει να έχει η Εθνική Κινηματογραφία δεν εξασφαλίζεται στο παρόν νομοσχέδιο.
Ενώ θα έπρεπε να ακολουθηθεί το μοντέλο άλλων ευρωπαϊκών χωρών στις οποίες το επενδυτικό εργαλείο cash rebate αποτελεί διακριτό βραχίονα του Κέντρου Κινηματογράφου της χώρας που φυσικά έχει την ευθύνη για την πολιτική του κινηματογράφου.
Όλα τα ευρωπαϊκά κράτη έχουν Κέντρα Κινηματογράφου για την ανάδειξη της εθνικής τους κινηματογραφίας καθώς και της διασύνδεσης της με το εξωτερικό. Εμείς κινούμενοι στην αντίθετη κατεύθυνση φτιάχνουμε μία Διεύθυνση! Δεν ξέρετε πως το Κέντρο Κινηματογράφου κάθε ευρωπαϊκής χώρας είναι το σήμα κατατεθέν της για τον οπτικοακουστικό της τομέα και το σινεμά;
Και, ξέρετε, επειδή εμείς τη διαβούλευση την πιστεύουμε έμπρακτα, η Νάγια Γρηγοράκου σας κωδικοποίησε σήμερα τρία ερωτήματα των φορέων που δεν απαντήθηκαν ούτε στην ακρόαση των φορέων:
– Τι θα γίνει με το brand name Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου; Γιατί να χαθεί η υπεραξία του; Εφαρμόζεται ο ν. 3905/2010 που έχει φέρει τόσα ευεργετικά αποτελέσματα.
– Αν θα αυξηθεί η χρηματοδότηση και πώς θα εξασφαλιστούν τα επιλεκτικά προγράμματα, που είναι ο κορμός κάθε εθνικής πολιτικής υποστήριξης του κινηματογράφου; Έχει δοθεί υπόσχεση για μεγάλη αύξηση αλλά τώρα αθετείται!
– Πότε θα αναληφθεί μια δέσμευση για την αποπληρωμή των χρεών του ΕΚΟΜΕ;
Αλλά και για το cash rebate. Πρέπει να απαντηθεί, με ποιους κανόνες θα λειτουργήσει;
Πώς θα κλείσει η ρωγμή εμπιστοσύνης των επενδυτών; Ή θα τιναχτεί η αξιοπιστία στον αέρα; Ειδικά όταν έχουμε τόσο σοβαρό συνωστισμό στη λίστα αναμονής. Όταν ομολογείται ότι η τελευταία χορήγηση ήταν στις 22.12.2023.
Η διαιώνιση της αβεβαιότητας που υπάρχει σήμερα για το ελληνικό cash rebate είναι βέβαιο πως μπορεί να ανατρέψει την αναπτυξιακή πορεία και την εξωστρέφεια της Ελληνικής οπτικοακουστικής παραγωγής
Η Νάγια Γρηγοράκου ανέλυσε με κάθε λεπτομέρεια τις θέσεις μας και τους λόγους που καταψηφίζουμε επί της αρχής το σχέδιο νόμου.
Ως προς το βιβλίο, θα αρκεστώ να επαναφέρω όσα είπε ο Πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικού Βιβλίου, κατά την ακρόαση των εξωκοινοβουλευτικών φορέων, είναι πολύ σημαντικό να δίδεται από μικρή ηλικία πρόσβαση του παιδιού στο βιβλίο. Επισήμανε ότι ο Γεράσιμος Αρσένης ήταν ο μόνος που έφτιαξε 500 σχολικές βιβλιοθήκες, οι οποίες στη συνέχεια έκλεισαν. Είμαστε δυστυχώς υποανάπτυκτοι στον τομέα του βιβλίου και του πολιτισμού.
Θέλουμε ένα σοβαρό φορέα βιβλίου. Αλλά με τη σωστή σύνθεση και τις αρμοδιότητες. Απαιτείται εθνική πολιτική για τη στήριξη της παραγωγής και της προώθησης του βιβλίου. Προδήλως, στα ΔΣ φορέων που αφορούν το βιβλίο πρέπει να ορίζονται άτομα που έχουν βαθιά γνώση του βιβλίου και που μπορούν να συμβάλλουν στην προώθησή του.
Είναι δεδομένο πως σήμερα το βιβλίο στην εποχή των social media, στην εποχή του Instagram και του TIK TOK συχνά παραγκωνίζεται και χάνει αναγνώστες. Για αυτό λέμε πως πρέπει φέρουμε το βιβλίο κοντά στις νεότερες ηλικίες. Να κάνουμε τα παιδιά να αγαπήσουν το βιβλίο και να ταξιδεύουν μέσα στις σελίδες του
Αλλά τι εμπιστοσύνη να σας δείξουμε; Όταν ούτε στον φορέα του βιβλίου δεν περιλαμβάνετε τους ανθρώπους του βιβλίου;
Και ιδίως όταν μένει τέσσερα χρόνια κλειστό και έρημο το ACROPOLE ACROSS. Το Ακροπόλ βρισκόταν στο κέντρο των προγραμματικών εξαγγελιών της Κυβέρνησης. Τέσσερα χρόνια μετά έχουμε έναν νόμο που δεν εφαρμόζεται και σημαντικά κονδύλια του ΕΣΠΑ που θα επιστραφούν αναξιοποίητα! Απολύτως τίποτε άλλο δεν έχει συμβεί! Και αυτό είναι ένα σκάνδαλο, για το οποίο απαιτείται έλεγχος και λογοδοσία της Κυβέρνησης.
Καμία εμπιστοσύνη, λοιπόν, δεν μπορούμε να έχουμε στην καλλιτεχνική πολιτική της κυβέρνησης.
Καταληκτικά:
Η Δημιουργική Ελλάδα δεν είναι ένα απλό σύνθημα, ούτε φυσικά επωνυμία εταιρείας.
Οι τελετές ονοματοδοσίας δεν έχουν αποτέλεσμα, όταν δεν συνοδεύονται από περιεχόμενο.
Η δημιουργική Ελλάδα
Είναι πολιτικός στόχος. Για ένα συνεκτικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο υποστήριξης της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Μια χώρα που θα προάγει και θα προβάλλει διεθνώς την τέχνη. Θα φροντίζει τους
Σας ευχαριστώ
