Κάθε χρόνο, η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού μας θυμίζει ότι πίσω από κάθε στατιστική, πίσω από κάθε πολιτική συζήτηση, υπάρχουν παιδιά με όνειρα, φόβους, ελπίδες – που ζητούν έναν κόσμο που να αφουγκράζεται τις ανάγκες τους και διεκδικεί τα δικαιώματα τους. Στην Ευρώπη έχουν υπάρξει σημαντικά βήματα για την προστασία τους, όμως ακόμη και εκεί βλέπουμε ανισότητες, κενά και προκλήσεις. Κι εμείς, ως κοινωνία, έχουμε χρέος να κοιτάζουμε κατάματα την αλήθεια: ότι η φροντίδα των παιδιών δεν είναι ζήτημα πολυτέλειας, αλλά ανθρωπιάς.
Στη χώρα μας, παρά τις προσπάθειες, τα προβλήματα σε δομές, υπηρεσίες και υποστήριξη ευάλωτων οικογενειών εξακολουθούν να αφήνουν πολλά παιδιά εκτεθειμένα. Γι’ αυτό είναι αναγκαίες στοχευμένες παρεμβάσεις όπως η ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών και των δομών φιλοξενίας, η σταθερή παρουσία παιδοψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία, η θωράκιση της παιδικής προστασίας με ταχύτερους μηχανισμούς παρέμβασης, καθώς και η ουσιαστική στήριξη οικογενειών που δοκιμάζονται. Η συστηματική εκπαίδευση για την πρόληψη της κακοποίησης είναι αναγκαία και προγράμματα που ενθαρρύνουν τα ίδια τα παιδιά να εκφράζονται και να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Ο στόχος πρέπει να είναι ένας : η συνεχής επένδυση και εξέλιξη στη φροντίδα και την ασφάλεια των παιδιών. Μονάχα με αυτόν τον τρόπο θα έχουμε χτίσει μια κοινωνία πιο ανθρώπινη και πιο δίκαιη για όλους.
