Ομιλία Δ. Μάντζου, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής
α. Για τα καταναλωτικά ζητήματα
Έχουν περάσει χρόνια από τότε που αυτή η Κυβέρνηση είπε ότι θα λάβει μέτρα ώστε να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια παντού.
Ας πούμε τα πράγματα απλά:
Έχει αυξηθεί η αγοραστική δύναμη των πολιτών;
Και όχι στην ερώτηση αυτή προφανώς δεν περιέχονται οι τυχεροί του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι πρωταγωνιστές του εγκληματικού κυκλώματος με το «κληρονομικό χάρισμα» που έχουν να κερδίζουν λαχεία και τυχερά παιχνίδια.
Οι πολίτες που δεν κερδίζουν λαχεία ζουν στο πετσί τους την αδικία, την ακρίβεια. Και η Κυβέρνηση παραμένει παρατηρητής εάν όχι συμμέτοχος σε όλο αυτό το κύμα ακρίβειας. Σε τρόφιμα, ενέργεια, στέγαση.
Έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε, τέλη του 2022, που το ΠΑΣΟΚ πρότεινε τη σύσταση της Αρχής Καταναλωτή. Μάλιστα, επανακαταθέσαμε την πρότασή μας και τον Μάιο του 2024. Τότε μας αγνοήσατε, σήμερα έρχεστε με ένα σχέδιο νόμου που ισχυρίζεται ότι κάνει το ίδιο, ενώ είναι διαφορετικό.
Ένδεκα λόγους απαρίθμησε ο εισηγητής μας, Γ. Νικητιάδης, που διαφοροποιούν, πολιτικά όχι τεχνικά, την πρότασή μας. Για τους ελέγχους στην αγορά, τον ρόλο των καταναλωτικών ενώσεων, την ενίσχυση του Παρατηρηρίου Τιμών, τη διαφάνεια και καταναλωτική συνείδηση.
Αλλά τι είναι αυτό που σας οδήγησε να φέρετε τώρα προς ψήφιση αυτό το σχέδιο νόμου; Αν είναι η ανάγκη για τιθάσευση της ακρίβειας και προστασίας των καταναλωτών, γιατί δεν νομοθετήσατε σχετικά εδώ και τόσα χρόνια που κυβερνάτε;
Δηλαδή μέχρι σήμερα δεν υπήρχε ακρίβεια; Όσο σας το λέγαμε και σας ζητούσαμε να νομοθετήσετε, δεν βλέπατε ακρίβεια; Όσο έκαιγε ο πληθωρισμός στα τρόφιμα; Τι κάνατε; Τους τροχονόμους στα καρτέλ.
Και τώρα τι περιμένετε; Να σας χειροκροτήσουμε;
β. Για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας
Το πρωί άκουσα τον κ. Υπουργό να λέει με επιτιμητικό ύφος στον εισηγητή του ΠΑΣΟΚ, τον Γ. Νικητιάδη, να «σοβαρευτεί». Τρεις φορές, αν άκουσα καλά. Δεν ξέρω αν καταγράφηκε στα πρακτικά, να καταγραφεί τώρα.
Τι μας λέει με υποτιμητικό προς το Κοινοβούλιο ύφος η Κυβέρνηση; Ότι η κριτική που της ασκεί η αντιπολίτευση είναι ασόβαρη. Κι είναι σοβαροί εκείνοι.
Εγώ να ρωτήσω τον σοβαρό Υπουργό, στα σοβαρά μας τα λέτε όσα μας λέτε;
Στα σοβαρά, εσείς πριν ένα μήνα το γνωρίζατε τι θα φέρετε σήμερα;
Οι συνάδελφοί σας υπουργοί τα γνώριζαν; Εμείς, η αντιπολίτευση, δεν τα γνωρίζαμε και δεν τα γνωρίζουμε. Σας το πιστοποιώ. Η Κυβέρνηση τα γνώριζε; Μπορείτε να απαντήσετε; Στα σοβαρά.
Πάμε, λοιπόν, και στα άλλα τα σοβαρά.
Διότι πράγματι αναδείχθηκαν πολύ σοβαρές πτυχές.
Πτυχή πρώτη: η καλή νομοθέτηση. Έγινε διαβούλευση; Με ποιον; Με τον Δήμο που δεν γνωρίζει τίποτε; Με τους εργαζομένους που δεν γνωρίζουν τίποτε; Με την τοπική κοινωνία που δεν γνωρίζει τίποτε; Με ποιον συζητήσατε, εντός χώρας;
Πτυχή δεύτερη: οι εργασιακές σχέσεις. Τα ακούσαμε όλα από τους εκπροσώπους των εργαζομένων. Τη ΓΣΕΕ, στην ακρόαση φορέων. Γνωρίζει η Κυβέρνηση εάν οι εργαζόμενοι του ναυπηγείου από το 2021 έως σήμερα 2025 πληρώνονται τα δώρα Χριστουγέννων Πάσχα επιδόματα καλοκαιριού; Το 2022 600 μόνιμοι εργαζόμενοι τώρα 3 χρόνια μετά 340 μόνιμοι.
Πτυχή τρίτη: Αναπτυξιακή πολιτική. Σε ποιο σχέδιο εντάσσεται αυτή η ρύθμιση; Ποιο επενδυτικό σχέδιο; Ποια λιμενική ή ναυπηγική πολιτική; Υπάρχει; Ποιος τη χαράσσει τη λιμενική πολιτική; Ποιος έχει την ιδιοκτησία των δημόσιων πολιτικών που αφορούν σε κρίσιμες υποδομές; Πώς μπορούν να γίνουν δεκτές πολιτικές επιλογές που αιωρούνται από το εθνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο; Από τις διαδικασίες διαγωνισμού, τον ανταγωνισμό; Τι θέλετε να πετύχετε; Για ποιον; Τι άλλο πρέπει να αναμένουμε;
Και πάμε και στο πλέον σοβαρό – πτυχή τέταρτη: η γεωπολιτική πτυχή.
Για εμάς, στην εξωτερική πολιτική, κάθε απόφαση, κάθε επιλογή πρέπει να υπηρετεί τρεις προϋποθέσεις:
Πρώτον, να εντάσσεται και να υπηρετείται μια συνεκτική πολιτική ασφάλειας -ειδικά στους τομείς των υποδομών και της ενέργειας. Υπάρχει αυτή; Συμπλέει με την κοινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ; Υπηρετείται το εθνικό συμφέρον ή το συμφέρον τρίτων χωρών επί ελληνικού εδάφους; Η χώρα μας, διαχρονικά, πέτυχε μόνο όταν είχε τη δική της στρατηγική, στη βάση της οποίας μπόρεσε να αξιοποιήσει, προς όφελός της, κάθε εξέλιξη στη διεθνή σκηνή.
Δεύτερον, με τις επιλογές αυτές πρέπει να παράγεται όφελος για τη χώρα και τη ζωή των πολιτών. Ποιο είναι αυτό το όφελος; Εξηγήθηκε ποτέ;
Και τρίτο και σημαντικότερο: οι πολιτικές αυτές πρέπει να είναι ιδιοκτησία της χώρας. Η Ελλάδα είναι κυρίαρχο κράτος και κράτος – μέλος της ΕΕ. Εφαρμόζει κανόνες του εθνικού και ευρωπαϊκού δικαίου για τις παραχωρήσεις με διαφάνεια και διαγωνιστικές διαδικασίες. Και αυτή δεν είναι μόνο πολιτική αλλά και νομική δέσμευση, που έχει ισχύ και συνέπειες και ενώπιον των ευρωπαϊκών και ελληνικών δικαστηρίων.
Στρατηγικές σχέσεις δεν σημαίνουν χαριστικές πράξεις ή δώρα σε επιχειρηματικό επίπεδο. Ούτε σημαίνει την εκ των υστέρων τροποποίηση παραχωρήσεων, με τρόπο που νοθεύει τον ανταγωνισμό. Οι πρεσβείες έχουν συγκεκριμένο ρόλο. Η χάραξη και εφαρμογή δημόσιων πολιτικών ανήκει στην κυριαρχία του κράτους.
Κι αυτό απαιτεί συναίνεση.
Η συναίνεση, σε ζητήματα που υπερβαίνουν τον κύκλο μιας Κυβέρνησης δεν οικοδομείται με αιφνιδιαστικές και αναιτιολόγητες διατάξεις. Αλλά με ενημέρωση και συναντίληψη.
Κι εμείς, ως κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που επιδιώκουμε να γίνουμε επόμενη Κυβέρνηση, δεν μπορούμε παρά να απαιτούμε αναλυτική ενημέρωση για κάθε ζήτημα που εκτείνεται στο μέλλον και δεσμεύει τη χώρα και τους πολίτες.
Δεν αποφασίζετε για λογαριασμό σας, ώστε να αποφασίζετε μόνοι σας.
Το ΠΑΣΟΚ, η αυθεντικά πατριωτική προοδευτική πολιτική δύναμη, δεν μπορεί να συναινέσει σε αποσπασματικές διατάξεις, ερήμην της κοινωνίας και εν κρυπτώ.
Σε αυτό το κρίσιμο γεωπολιτικό και ιστορικό σταυροδρόμι για την Ευρώπη και την Ελλάδα, είναι πιο αναγκαία παρά ποτέ μια εθνική στρατηγική ασφαλείας, αποκλειστικά προς όφελος της χώρας και των πολιτών.
