Ομιλία Δημήτρη Μάντζου, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής επί του φορολογικού νομοσχεδίου
«Ας γυρίσουμε τον χρόνο πίσω μερικούς μήνες.
Μεταξύ των δύο εκλογών εξελίχθηκε μια πλήρως οργανωμένη και ενορχηστρωμένη επίθεση στο ΠΑΣΟΚ από ΜΜΕ, social media, trolls.
Με έναν κοινό παρονομαστή: «Φοροεπιδρομή. Το ΠΑΣΟΚ θα φορολογήσει τη μεσαία τάξη».
Και την ίδια ώρα η ΝΔ, που θα άφηνε την αντιπολίτευση, στη μιζέρια της, κατά τη φράση του κ. Μητσοτάκη, υποσχόταν μειώσεις φόρων.
Κάποιοι λίγοι τότε μιλούσαμε για κρυφή ατζέντα για τη φορολόγηση των ελευθέρων επαγγελματιών και αυτοαπασχολούμενων.
Όχι δεν είμαστε προφήτες.
Απλώς διαβάζαμε σωστά και μιλούσαμε με θάρρος.
Όσο μας πολεμούσαν, τόσο δυναμώναμε τη φωνή μας.
Από πού και πώς μειώνονται οι φόροι;
Μήπως από τα μερίσματα -δεύτερος χαμηλότερος συντελεστής στην ΕΕ;
Από τις φοροαπαλλαγές στις μεγάλες γονικές παροχές;
Από την κατάργηση του συμπληρωματικού προοδευτικού ΕΝΦΙΑ στις μεγάλες ιδιοκτησίες;
Από τις φοροαπαλλαγές στις αμοιβές ποδοσφαιριστών, προπονητών επαγγελματικών ομάδων,
Από τις απαλλαγές στη φορολογία αποδοχών των μεγάλων στελεχών;
Από τη διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων στις φορολογικές και τελωνειακές παραβάσεις;
Και πώς παραμένουν υψηλά τα φορολογικά έσοδα;
Από την υπεραπόδοση των έμμεσων φόρων, όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης ακρίβειας.
Από την κερδοσκοπία του κράτους εις βάρος των πολιτών.
Γι’ αυτό το στρεβλό μοντέλο επαίρεται η Κυβέρνηση ΝΔ.
Κι ας έρθουμε στο σήμερα.
Σήμερα που ακούμε τον Πρωθυπουργό να μας λέει πως η Κυβέρνησή του ακολουθεί με συνέπεια τις προεκλογικές της δεσμεύσεις.
Σας καταθέσαμε ήδη το πρόγραμμα της ΝΔ. Πείτε μας σε ποια σελίδα να το βρούμε. Γιατί εμείς έχουμε πρόβλημα κατανόησης.
Αλλά υπό μία έννοια ναι. Είστε συνεπείς.
Όταν για εσάς προεκλογικά η μεσαία τάξη είναι οι μεγαλοϊδιοκτήτες που μεταβιβάζουν στα παιδιά τους ιδιοκτησίες εκατομμυρίων ή οι μεγαλομερισματούχοι των πολυεθνικών εταιρειών.
Αυτούς που το κακό φορομπηχτικό ΠΑΣΟΚ θα έθιγε, τότε ναι:
Το ελεύθερο επάγγελμα και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα ΔΕΝ είναι μεσαία τάξη. Και πρέπει να εξοντωθεί.
Πρέπει να αλλάξει μορφή απασχόλησης.
Να τα λέμε αυτά. Σε αυτά είστε συνεπείς.
Ο αυτοαπασχολούμενος επιστήμονας δεν χρειάζεται προστασία. Ούτε η μικρή επιχείρηση.
Προστασία για εσάς χρειάζεται εκείνος που αποφασίζει να πωλήσει μετοχές εισηγμένες στο χρηματιστήριο.
Ή εκείνοι που συγκεντρώνουν κεφάλαιο, με συγχωνεύσεις.
Συνηθισμένες συναλλαγές, που συμβαίνουν στη μέση ελληνική οικογένεια.
Και γι’ αυτό τυγχάνουν φοροαπαλλαγών.
Κι εκεί ακριβώς εντοπίζεται η φιλοσοφία, η πολιτική επιλογή.
Η στοχοθεσία της πρώτης Κυβέρνησης Μητσοτάκη, που έλαβε σάρκα και οστά με την έκθεση Πισσαρίδη, έλαβε σύντομη αναβολή λόγω πανδημίας, και τώρα εφαρμόζεται.
Το ελεύθερο επάγγελμα είναι παθογένεια. Η αγορά πρέπει να αναδιαταχθεί και να το αποβάλλει.
Η μικρομεσαία επιχειρημαρτικότητα, αντί να στηριχθεί με άμεση και έμμεση χρηματοδότηση μέσω τραπεζικού δανεισμού Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και ρυθμίσεων 120 δόσεων, οδηγείται στην έξοδο της οικονομίας, υπέρ μεγαλύτερων επιχειρηματικών σχημάτων. Το είπε και ο Υφυπουργός κ. Θεοχάρης σε πρόσφατη συνέντευξή του!
Με μια δικαιολογία: επειδή φοροδιαφεύγει.
Η επιχειρηματολογία η αναγκαία για την επικοινωνιακή κατανάλωση, τον μεταβολισμό της αδικίας.
Κοινωνικός αυτοματισμός. Όλοι εναντίον όλων. Διχασμός
Κι όλα αυτά πού και πότε;
Σε αυτήν την Ελλάδα, που δοξολογεί την επενδυτική βαθμίδα χωρλίς να γνωρίζει ποιον θα ωφελήσει, την ώρα που η ακρίβεια μαστίζει την αγορά. Και η πολιτεία το μόνο που έχει να κάνει είναι να δίνει προνοιακά επιδόματα.
Την ώρα που η στεγαστική κρίση εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς και η golden visa παραμένει σε εφαρμογή και η βραχυχρόνια μίσθωση ρυθμίζεται με χάδια.
Την ώρα που η ενεργειακή κρίση καραδοκεί και η ρήτρα αναπροσαρμογής αποκτά τα χρώματα της ίριδας μέσα από τους νέους λογαριασμούς.
Σε αυτήν την κοινωνία.
Αποφασίζετε και επιβάλλετε ένα οριζόντιο σύστημα φορολόγησης.
Και έρχεστε και ρωτάτε. Εσείς εμάς. Μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης.
Υπάρχει φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή; Θέλετε να την πιάσουμε;
Σας απαντούμε ένα μεγάλο ΝΑΙ.
Για εμάς δεν υπάρχει δυσκολία να απαντήσουμε.
Η φοροδιαφυγή προσβάλλει τον πυρήνα της ιδεολογίας μας. Γιατί αναπαράγει και διευρύνει τις ανισότητες.
Για αυτό κι εμείς δικαιούμαστε να σας ρωτήσουμε:
Κατευθύνεται το σχέδιο νόμου στον περιορισμό της, όπως τιτλοφορείται;
Σας απαντούμε πάλι εμείς: Όχι τόσο όσο θα έπρεπε.
Και, κυρίως, όχι από εκεί που θα έπρεπε.
Όχι όταν η φοροδιαφυγή ανέρχεται σε δεκάδες δις ευρώ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Όχι όταν το ποσοστό του υπεράκτιου πλούτου διευρύνεται κάθε χρόνο. Άκουσα τον κ. Τσιάρα, κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ, να μας καταλογίζει αρνητική αντιπολίτευση. Αδικεί τον εαυτό του, μιας και γνωρίζω ότι παρακολουθεί τη διαδικασία. Ως αργά χθες βράδυ προσπαθούσατε να μας πείσετε ότι όσα σας ζητούμε είναι λάθος και σήμερα έρχεστε και τα παρουσιάζετε ως νομοτεχνικές βελτιώσεις! Ε δεν γίνεται το βράδυ να είμαστε λάθος, το πρωί να έχουμε δίκιο και το μεσημέρι να μην έχουμε άποψη για το νομοσχέδιο!
Ο Πάρις Κουκουλόπουλος σας ανέλυσε με κάθε λεπτομέρεια και οι ομιλητές μας σας εξειδίκευσαν τους λόγους που το παρόν σχέδιο νόμου χαρακτηρίζεται από τρεις λέξεις:
Άδικο
Αναχρονιστικό
Αναποτελεσματικό
Ένα σύστημα οριζόντιο, στηριζόμενο σε κατά συνθήκη παραδοχές:
Κανείς δεν έχει ζημίες. Όλοι έχουν κέρδη. Όλοι όπου και να είναι, Διδυμότειχο ή Γλυφάδα, Κολωνάκι ή Κολωνό. Βγάζουν τα ίδια.
Κι αν διαφωνούν ας έρθουν να το αποδείξουν. Ποιοι; Αυτοί που πονούν κι αδικούνται από το τεκμήριο! Διότι οι άλλοι, οι άλλοι που φοροδιαφεύγουν θα πουν και «ευχαριστώ» για το τεκμήριο και θα κλείσουν οριστικά τους λογαριασμούς τους με την ΑΑΔΕ.
Τα μεγάλα ψάρια θα κολυμπούν ελεύθερα, στη θάλασσα της ασυδοσίας.
Με μια Περαίωση.
Δεν φορολογείται το εισόδημα αλλά το επάγγελμα.
Με εργαλεία άλλων δεκαετιών.
Τι κι αν η τεχνολογία, οι εφαρμογές της ΑΑΔΕ, επιτρέπουν διασταυρώσεις εσόδων εξόδων και συγκρίσεις με μαχητά τεκμήρια διαβίωσης; Τι κι αν ίσχυε ως σήμερα ο λογιστικός προσδιορισμός; Τι κι αν αναμένουμε ακόμη τη διασύνδεση POS με ταμειακές μηχανές; Εσείς επιμένετε σε εργαλεία άλλων εποχών.
Συνάδελφοι, ας συμφωνήσουμε σε κάτι.
Φορολογική δικαιοσύνη χωρίς μεταρρύθμιση δεν νοείται.
Η μεταρρύθμιση δεν μπορεί να είναι αποσπασματική κι αναποτελεσματική. Δεν στοχοποιεί τους μικρούς για να αφήσει ελεύθερους τους μεγάλους.
Δεν εξοντώνει κατηγορίες πολιτών. Δεν στοχοποιεί επαγγελματίες και επιστήμονες.
Η πραγματική μεταρρύθμιση δεν διχάζει. Δεν επενδύει στον κοινωνικό αυτοματισμό.
Δεν σχεδιάζεται ερήμην της κοινωνίας και των κοινωνικών εταίρων.
Και τέλος καμία μεγάλη μεταρρύθμιση δεν μπορεί να είναι άδικη.
Για εμάς, η φορολογία δεν είναι ούτε φετίχ ούτε δαιμόνιο.
Είναι μέσο για έναν σκοπό.
Είναι θεμελιώδης πτυχή της εφαρμοσμένης κοινωνικής δικαιοσύνης.
Είναι πηγή χρηματοδότησης του κοινωνικού κράτους.
Σε μια χώρα δεύτερη στις ιδιωτικές δαπάνες υγείας στην Ευρώπη.
Ουραγό στις μαθητικές επιδόσεις.
Με χιλιάδες παιδιά εκτός ΚΔΑΠ.
Με εφιαλτικές δημογραφικές προβολές.
Με στεγαστική κρίση και έκρηξη στις τιμές των ενοικίων.
Σε αυτή τη χώρα, η Φορολογική Δικαιοσύνη δεν είναι σύνθημα.
Αλλά όρος επιβίωσης. Προϋπόθεση συλλογικής ευημερίας, κοινωνικής συνοχής και προόδου.
Η φορολογία δεν μπορεί να διευρύνει αλλά οφείλει να μειώνει τις ανισότητες.
Και δεν δικαιούται κανείς να χρησιμοποιεί τη φορολογία ως μέθοδο για τη βίαιη αναδιάταξη της αγοράς.
Φορολογική δικαιοσύνη για εμάς σημαίνει:
Πρώτον Πραγματική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της ροής του μαύρου χρήματος.
-με κίνητρα για ηλεκτρονικές συναλλαγές
-με ενίσχυση των ελέγχων της ΑΑΔΕ αλλά και της φορολογικής συνείδησης της κοινωνίας: με ανταπόδοση σε ατομικό επίπεδο -επιβράβευση- και σε συλλογικό επίπεδο -επίτευξη στόχων για το κοινωνικό κράτος.
Και δεύτερον δίκαιη κατανομή βαρών.
Μείωση έμμεσων φόρων στα βασικά αγαθά και κατανομή των άμεσων σε μια διευρυμένη φορολογική βάση. Με τιμαριθμική προσαρμογή των φορολογικών κλιμάκων. Με προοδευτική φορολογία εισοδήματος και πλούτου. Όπως το Σύνταγμα επιτάσσει κι όπως η κοινωνική πραγματικότητα επιβάλλει.
Ο καθένας αναλαμβάνει το βάρος που του αναλογεί.
Κι όλο το προϊόν αυτής της συλλογικής διαδικασίας αναδιανέμεται δίκαια σε όλους, με προτεραιότητα στους πλέον αδύναμους.
Αυτό είναι το κοινωνικό κράτος που οραματιζόμαστε.
Αυτήν τη φορολογική δικαιοσύνη θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε.
Με ακόμη πιο δυνατή φωνή.
Από αυτή τη συζήτηση εμείς δεν θα κρατήσουμε κανένα τεκμήριο.
Παρά μόνο ένα.
Το τεκμήριο της αναξιοπιστίας αυτής της Κυβέρνησης.
Που, δυστυχώς για εσάς, είναι πλέον αμάχητο.
Σας ευχαριστώ.
