Κοινή δήλωση Παύλου Χρηστίδη, Βουλευτή Β Αθήνας, Πέτρου Παππά, Βουλευτή Κιλκίς, και Σοφίας Πουλοπούλου, Αναπλ. Γραμ. Ειδικής Αγωγής Τομέα Παιδείας ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
Οι εικόνες εγκατάλειψης στο Ειδικό Σχολείο Καισαριανής δεν είναι απλώς ένα ακόμη τοπικό πρόβλημα. Είναι η πιο σκληρή υπενθύμιση ότι η σχολική στέγη στη χώρα μας έχει αφεθεί, για χρόνια, χωρίς ολοκληρωμένο σχεδιασμό, χωρίς συστηματικό έλεγχο καταλληλότητας, χωρίς ουσιαστική πρόληψη και χωρίς πραγματική πολιτική προτεραιότητα.
Όταν σε ένα Ειδικό Σχολείο πέφτουν σοβάδες, μπαίνει νερό, δεν υπάρχει ηχομόνωση, οι γονείς αγωνιούν και τα παιδιά συνεχίζουν να κάνουν μάθημα σε έναν χώρο που δεν εμπνέει ασφάλεια, δεν μιλάμε για μια διοικητική εκκρεμότητα. Μιλάμε για θεσμική αποτυχία. Μιλάμε για παιδιά με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, για οικογένειες που βιώνουν την κρατική εγκατάλειψη, για εκπαιδευτικούς που καλούνται να στηρίξουν παιδαγωγικά και ανθρώπινα τα παιδιά μέσα σε συνθήκες που συχνά προσβάλλουν την ίδια την έννοια της δημόσιας εκπαίδευσης.
Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται στην Ειδική Αγωγή. Αφορά το σύνολο της Γενικής και της Ειδικής Εκπαίδευσης. Αφορά σχολεία σε παλιά, ακατάλληλα και ενεργειακά υποβαθμισμένα κτήρια. Αφορά σχολικές μονάδες που λειτουργούν σε κοντέινερ, σε βαρέος τύπου προκάτ, σε ενοικιασμένα μαγαζιά, σε πρώην κατοικίες, σε χώρους που ουδέποτε σχεδιάστηκαν για να στεγάσουν παιδιά, εκπαιδευτικούς, εργαστήρια, αίθουσες ένταξης, δομές υποστήριξης και σύγχρονη παιδαγωγική πράξη.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια σεισμογενή χώρα. Σε μια χώρα όπου η ασφάλεια των σχολικών κτηρίων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τεχνική λεπτομέρεια, ούτε ως επικοινωνιακή κορδέλα εγκαινίων.
Χρειάζεται εθνικό σχέδιο ελέγχου, αντισεισμικής θωράκισης, ενεργειακής αναβάθμισης, προσβασιμότητας και παιδαγωγικής καταλληλότητας όλων των σχολικών μονάδων. Χρειάζεται δημόσια αποτύπωση της πραγματικής κατάστασης, με χρονοδιάγραμμα, προτεραιοποίηση και λογοδοσία.
Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση επιλέγει αποσπασματικές παρεμβάσεις και επικοινωνιακές βιτρίνες. Την ώρα που σχολεία γκρεμίζονται με έναν ισχυρό σεισμό, οροφές σχολικών μονάδων στάζουν με μια βροχή, κτήρια κρίνονται ακατάλληλα και παιδιά κάνουν μάθημα σε χώρους που δεν ανταποκρίνονται στις βασικές προδιαγραφές ασφάλειας και αξιοπρέπειας, διατέθηκαν πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης για προγράμματα όπως οι σχολικοί λαχανόκηποι, χωρίς να προηγηθεί η αυτονόητη ιεράρχηση των πραγματικών αναγκών της δημόσιας εκπαίδευσης. Η περιβαλλοντική εκπαίδευση είναι σημαντική. Αλλά δεν μπορεί να γίνεται άλλοθι όταν λείπουν ασφαλείς αίθουσες, προσβάσιμες υποδομές, σύγχρονα εργαστήρια, επαρκείς χώροι άθλησης και σχολεία κατάλληλα για όλα τα παιδιά και ουσιαστικό σχέδιο και εθνική στρατηγική για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης.
Το ίδιο ισχύει και για το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου». Πέρσι ανακοινώθηκαν 180 εκατομμύρια ευρώ, φέτος μιλάμε για 100 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή για μια δραματική συρρίκνωση των διαθέσιμων πόρων, σε μια περίοδο που οι ανάγκες αυξάνονται αντί να μειώνονται. Και αυτά τα χρήματα, αντί να εντάσσονται σε έναν διαφανή, επιστημονικά τεκμηριωμένο και εθνικά σχεδιασμένο χάρτη σχολικής στέγης, διατίθενται με διαδικασίες που γεννούν ερωτήματα και συχνά αφορούν επιδερμικές εργασίες, αισθητικές παρεμβάσεις και μερικές ανακαινίσεις, όχι τη βαθιά δομική αναβάθμιση που έχει ανάγκη το δημόσιο σχολείο.
Το ΠΑΣΟΚ έχει ξεκάθαρη θέση. Η σχολική στέγη δεν είναι δευτερεύον ζήτημα. Είναι όρος ισότητας, ασφάλειας, αξιοπρέπειας και ποιότητας της εκπαίδευσης. Ζητούμε άμεσα:
- Πανεθνικό έλεγχο καταλληλότητας όλων των σχολικών μονάδων Γενικής και Ειδικής Αγωγής.
- Δημόσιο μητρώο σχολικών κτηρίων, με στοιχεία για την ηλικία, τη στατική επάρκεια, την αντισεισμική θωράκιση, την προσβασιμότητα και τις ανάγκες κάθε μονάδας.
- Προτεραιότητα στα Ειδικά Σχολεία, στα Τμήματα Ένταξης, στις δομές με παιδιά με αναπηρία και στις σχολικές μονάδες που λειτουργούν σε πρόχειρες ή ακατάλληλες εγκαταστάσεις.
- Διαφάνεια σε κάθε ευρώ που διατίθεται για την εκπαίδευση, είτε προέρχεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, είτε από το Ταμείο Ανάκαμψης, είτε από δωρεές, είτε από συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα.
- Ένα πολυετές εθνικό πρόγραμμα σχολικής στέγης, με πραγματική χρηματοδότηση, κοινωνικό έλεγχο και δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται επικοινωνιακές φιέστες. Χρειάζονται ασφαλή σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί δεν χρειάζονται άλλες εξαγγελίες. Χρειάζονται αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και όρους διαβίωσης. Οι γονείς δεν χρειάζονται καθησυχαστικές δηλώσεις. Χρειάζονται εγγυήσεις και ισότιμη, προσβάσιμη, ποιοτική, δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση.
Η δημόσια εκπαίδευση δεν μπορεί να στεγάζεται στην τύχη. Δεν μπορεί να λειτουργεί με μπαλώματα, κοντέινερ, προκάτ, ενοικιασμένα μαγαζιά και ακατάλληλα κτήρια. Ένα κράτος που σέβεται τα παιδιά του, πρώτα φροντίζει να είναι ασφαλή στο σχολείο τους.
Και αυτό δεν είναι τεχνικό ζήτημα.
Είναι βαθιά πολιτικό, κοινωνικό και ηθικό ζήτημα.
