Σφοδρή κριτική στον προϋπολογισμό του 2026 άσκησε από το βήμα της Βουλής ο Βουλευτής Ανατολικής Αττικής του ΠΑΣΟΚ Μανώλης Χριστοδουλάκης, τονίζοντας ότι «ο προϋπολογισμός δεν είναι απλώς ένας πίνακας με αριθμούς, αλλά η πυξίδα μιας χώρας και ο καθρέφτης των προτεραιοτήτων της κυβερνητικής πολιτικής και, κυρίως είναι η απάντηση στο πιο θεμελιώδες πολιτικό ερώτημα. Σε ποια Ελλάδα θέλουμε να ζήσουμε και να δημιουργήσουμε εμείς και τα παιδιά μας».
Όπως επισήμανε, «ο προϋπολογισμός του 2026 δεν δίνει καμία απάντηση και αφορά μια χώρα μικρών οριζόντων, περιορισμένων φιλοδοξιών και χαμηλών προσδοκιών», η οποία «βολεύεται στην επίπλαστη σταθερότητα, την ίδια ώρα που κάτω από την επιφάνεια οι ανισότητες οξύνονται και μεγαλώνουν, η κοινωνία πιέζεται, η δημοκρατία φθείρεται και μαζί με αυτήν και η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς αλλά και στο πολιτικό μας σύστημα συνολικά».
Ο κ. Χριστοδουλάκης υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση καταθέτει ένα σχέδιο «χωρίς όραμα, χωρίς δικαιοσύνη», το οποίο «δεν απαντά στο πώς θα σταθεί η οικονομία μας μετά το Ταμείο Ανάκαμψης και δεν απαντά στο πώς η χώρα την επόμενη μέρα θα αλλάξει το παραγωγικό της πρότυπο, ώστε να το καταστήσει πολύ πιο ανθεκτικό, με όρους ουσιαστικής προοπτικής για την ανάπτυξη αλλά και για την παραγωγή». Όπως σημείωσε, «ανάπτυξη χωρίς παραγωγική βάση δεν υπάρχει. Αλλά και παραγωγική βάση χωρίς δίκαιη φορολογία, χωρίς δημόσιες επενδύσεις, χωρίς έρευνα, χωρίς καινοτομία, χωρίς πράσινες υποδομές και κυρίως χωρίς ισχυρό κοινωνικό κράτος, επίσης δεν υπάρχει», ενώ κατήγγειλε ότι για όλα αυτά «δεν λέτε τίποτα ουσιαστικό».
Αναφερόμενος στην καθημερινή ζωή των πολιτών, τόνισε ότι «η συνθήκη που βιώνουν σήμερα οι Έλληνες πολίτες δεν είναι αποτέλεσμα μιας παγκοσμιοποιημένης αποτυχίας ή ατυχίας στην οποία δήθεν απλώς σύρεται η χώρα μας. Είναι αποτέλεσμα καθαρά του προσήμου, των πολιτικών επιλογών και προτεραιοτήτων της κυβέρνησης».
Η ακρίβεια καλπάζει, ενώ ο πληθωρισμός χρησιμοποιείται «ως εργαλείο, ώστε οι υψηλές τιμές και η σταθερά υψηλή έμμεση φορολογία να παράγουν πλασματικά υπερέσοδα, μάλιστα με τρόπο οριζόντιο και άρα, επί της αρχής, κοινωνικά άδικο. Αυτά τα υπερέσοδα, μετατρέπονται σε εκλογική πολιτική. Όχι σε κοινωνική υποδομή, αλλά σε συγκυριακή κυβερνητική δήθεν γενναιοδωρία και μεγαλοψυχία, για να παράγονται πολιτικές εξαρτήσεις και να τους θυμόμαστε με το χέρι ανοιχτό λίγο πριν τις εκλογές».
Παράλληλα, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε την κυβέρνηση ως εκείνη «των δεκατριών ωρών εργασίας, που θέλει τον εργαζόμενο ευέλικτο και απροστάτευτο», των υπερυψηλών ενοικίων, που επιλέγει να ενισχύσει τη ζήτηση και όχι την προσφορά για να ρίξει τις τιμές, επιβραβεύοντας έτσι την ακριβή στέγη και δημιουργώντας τεχνητή πελατεία και την κυβέρνηση της φορολόγησης του τεκμαρτού εισοδήματος, που σφίγγει τη θηλιά στον ελεύθερο επαγγελματία και τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, χωρίς καν να αγγίζει τη φοροδιαφυγή». Ανέφερε δε τον «υπερσυγκεντρωτισμό στη δημόσια διοίκηση, που στραγγαλίζει καθημερινά την αυτοδιοίκηση» και την εγκατάλειψη της αγροτικής παραγωγής, η οποία «ζητά μια ανάσα σωτηρίας από τον αφανισμό αλλά και από την ηθική και θεσμική της καταβαράθρωση», με την κυβέρνηση να απαντά «όχι με λύσεις αλλά με κοινωνικό αυτοματισμό».
Σχετικά με την περιβαλλοντική πολιτική, ο κ. Χριστοδουλάκης κατήγγειλε ότι «καταθέτετε έναν προϋπολογισμό που δήθεν υπηρετεί την πράσινη μετάβαση, και την ίδια στιγμή οι πόροι της Γενικής Γραμματείας δασών είναι καθηλωμένοι, με την ίδια τη Γραμματεία να παραμένει υποστελεχωμένη και διοικητικά ακρωτηριασμένη». Αναφέρθηκε στα έργα «AntiNero II, που χρειάζονται δημοσιονομική διόρθωση σχεδόν 30 εκατομμυρίων ευρώ», και στην παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δικαιώνει την καταγγελία 213 περιβαλλοντικών οργανώσεων για σοβαρές παραβιάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα «έχει την τρίτη χειρότερη επίδοση στον δείκτη κλιματικής ανθεκτικότητας στην Ευρώπη», ενώ το 70% των περιβαλλοντικών πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης καταλήγει «σε πολύ λίγους και ισχυρούς». Όπως υπογράμμισε, «δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη Ελλάδα χωρίς ισχυρό περιβαλλοντικό κράτος».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην Ανατολική Αττική, μια περιοχή «με πάνω από μισό εκατομμύριο κατοίκους, που συστηματικά αντιμετωπίζεται ως Αττική δεύτερης κατηγορίας: χωρίς δημόσιο νοσοκομείο, χωρίς ανθεκτικές υποδομές, με σχολεία χωρίς επαρκές προσωπικό που οδηγούνται σε συγχωνεύσεις τμημάτων, χωρίς δίκτυα αποχέτευσης σε ολόκληρες περιοχές, με την πυροπροστασία να βασίζεται περισσότερο στον πατριωτισμό των πολιτών παρά στις υπηρεσίες του κράτους, χωρίς επαρκή οδικά δίκτυα, χωρίς επαρκή συγκοινωνιακή διασύνδεση ακόμη και για τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της Αττικής». Τόνισε ότι «η Ανατολική Αττική δεν ζητά ρουσφέτια. Ζητά δικαιοσύνη. Ζητά ένα κράτος που θα αναγνωρίζει ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική».
Ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής, κατέληξε, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια διαφορετική Ελλάδα. «Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα. Είναι μια πλούσια χώρα με ένα φτωχό, κλειστό και πελατειακό σύστημα εξουσίας. Με ένα μοντέλο διακυβέρνησης που εξυπηρετεί λίγους αντί να θωρακίζει και προστατεύει αυτούς που έχουν περισσότερο ανάγκη»
Αναφερόμενος στο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ τόνισε «Εμείς δεν θέλουμε μια χώρα μίζερη, καθηλωμένη, μικρή και συμβιβασμένη με έναν πήχυ χαμηλών προσδοκιών, που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να απαντάει στα σκιάχτρα του παρελθόντος. Θέλουμε μια Ελλάδα δίκαιη, πράσινη, παραγωγική και συμμετοχική. Μια Ελλάδα που επενδύει στον άνθρωπο, στηρίζει την εργασία, προστατεύει τη φύση και υπηρετεί τη δημοκρατία και όχι μόνο τα μεγάλα συμφέροντα. Θέλουμε μια Ελλάδα όπου η πολιτική θα είναι ξανά υπόθεση του πολίτη. Γι’ αυτό καταψηφίζουμε τον προϋπολογισμό του 2026. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί πιστεύουμε ότι η χώρα μας αξίζει πολύ καλύτερα».
Κλείνοντας ο Κ. Χριστοδουλάκης απάντησε και στον κυβερνητικό εκπρόσωπο «Ζούμε το παράδοξο να δεχόμαστε μαθήματα χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης από εκείνους που χρεοκόπησαν τη χώρα το 2009 και υπόσχονταν ότι θα σκίσουν τα μνημόνια το 2011. Πάει πολύ. Γιατί στην πολιτική δεν είμαστε όλοι ίδιοι, όσο κι αν προσπαθείτε να πείσετε γι’ αυτό, για να κρύψετε τις δικές σας ευθύνες και επιλογές, που είναι ο «Φραπές», ο «Χασάπης» και η «Φεράρι». Κάθε μέρα που θα περνάει θα αποδεικνύουμε στην πράξη ότι στην πολιτική δεν είμαστε όλοι ίδιοι».
