Δήλωση του βουλευτή Αχαΐας του Κινήματος Αλλαγής, Γιώργου Α. Παπανδρέου, με αφορμή τη χθεσινή κακοκαιρία στην Αχαΐα και τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης.
Χθες στην Αχαΐα και την Αιτωλοακαρνανία, προ ημερών στη Χαλκιδική, πριν λίγους μήνες στην Κρήτη, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι εδώ, επηρεάζουν την καθημερινή μας ζωή και κανένα σημείο του πλανήτη δεν θα μείνει ανεπηρέαστο.
Χρειάζονται άμεσα συντονισμένες δράσεις σε παγκόσμιο, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, αλλά να ξαναδεί και ο καθένας από μας την προσωπική του ευθύνη σε ό,τι αφορά το περιβάλλον.
Οφείλουμε να ξαναδούμε τη διαχείριση υδάτων γύρω από την οικοδομική δραστηριότητα, τη γεωργία και τις άλλες χρήσεις γης, ενώ επείγει η αλλαγή του ενεργειακού και αναπτυξιακού μοντέλου.
Οι αποφάσεις που έχουν ληφθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, στο πλαίσιο του ΟΗΕ, δεν αρκούν και πρέπει να ενισχυθούν. Η Ευρώπη έχει κινητοποιηθεί και πρωτοπορεί διεθνώς σε αυτό τον τομέα. Η Ενεργειακή Ένωση δημιούργησε ένα δεσμευτικό πλαίσιο για μια κοινωνικά δίκαιη μετάβαση για να επιτρέψει την σταδιακή απεξάρτηση της οικονομίας από τις εκπομπές του άνθρακα και την επίτευξη ενός οικονομικού προτύπου χωρίς αρνητική επίδραση στο κλίμα σε συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Όμως τα καιρικά φαινόμενα και οι επιστημονικές αναλύσεις μας προτρέπουν να επιταχύνουμε τις απαραίτητες ριζοσπαστικές αλλαγές.
Στο πλαίσιο αυτό είναι ζωτικό στην Ελλάδα να τεθεί επί τάπητος το ενεργειακό και αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας. Να διαμορφωθεί ένα ολιστικό βιώσιμο, πράσινο σχέδιο πορείας προς μια βιώσιμη οικονομία.
Ο σωστός επανασχεδιασμός του παραγωγικού μας ιστού με βάση την πράσινη ανάπτυξη μπορεί παράλληλα να αναδείξει τα συγκριτικά μας οικονομικά πλεονεκτήματα και να διασφαλίσει βιώσιμες θέσεις εργασίας στον τουρισμό, στην γεωργία, τις κατασκευές και την ψηφιακή οικονομία. Στο νέο οικονομικό μοντέλο τον πρώτο λόγο θα πρέπει να έχουν η εξοικονόμηση ενέργειας και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Είναι αδιανόητο να προτάσσονται πρόσκαιροι οικονομικοί δείκτες, που υποκρύπτουν ακόμη μεγαλύτερη υπερσυγκέντρωση κεφαλαίου, αντί του αυτονοήτου της προστασίας του πλανήτη, για την καθημερινή ασφάλεια και την ευημερία των πολιτών.
