Δήλωση Γιώργου Καμίνη, Υπεύθυνου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής για θέματα Προστασίας του Πολίτη
Δυστυχώς και πάλι η κυβέρνηση καταφεύγει, χωρίς καμία εμφανή αιτία,
στη νομοθετική διαδικασία του κατεπείγοντος, επιβάλλοντας ασφυκτικές
προθεσμίες συζήτησης και απόφασης πάνω σε κρίσιμα ζητήματα
δικαιωμάτων.
Το αμέσως προηγούμενο θύμα αυτής της παράλογης βιασύνης
ήταν τα προσωπικά δεδομένα. Σήμερα ήρθε η σειρά του σωφρονιστικού
συστήματος. Καρπός αυτής της τακτικής είναι η προχειρότητα και οι
εμβαλωματικές λύσεις. Και ήδη έχουμε την πρώτη απόδειξη στο νέο
νομοσχέδιο: η ίδια η κυβέρνηση ομολογεί σήμερα το ατόπημά της που
είχαμε εγκαίρως επισημάνει όταν μεταφέρθηκαν σωρηδόν, με την ίδια
αστόχαστη σπουδή, αρμοδιότητες του Υπουργείου Δικαιοσύνης στο
Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Με τις νέες προτεινόμενες ρυθμίσεις,
ευτυχώς επαναφέρονται οι ιατροδικαστές υπηρεσίες και οι επιμελητές
ανηλίκων στον φυσικό τους χώρο, δηλαδή στο υπουργείο Δικαιοσύνης.
Φαίνεται όμως πως δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως αντιληπτό ότι το
σωφρονιστικό σύστημα, δεν εξαντλείται στον αστυνομικό έλεγχο των
καταστημάτων κράτησης. Η στενόμυαλη αντίληψη του Υπουργείου Προστασίας
του Πολίτη εκδηλώνεται και στο νέο οργανόγραμμα του νομοσχεδίου, καθώς
η Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής περιλαμβάνει μόνο τις
γενικές διευθύνσεις Οικονομικών και Διαχείρισης Καταστημάτων Κράτησης.
Δεν προβλέπονται διευθύνσεις και τμήματα για τα ζητήματα
αντεγκληματικής πολιτικής, όπως είναι η εκπαίδευση των κρατουμένων, η
επανένταξη – μετασωφρονιστική μέριμνα κρατουμένων ή η πρόληψη
παραβατικότητας ανηλίκων.
Την ίδια αντίληψη αποπνέει και η νέα, συρρικνωμένη πια, σύνθεση του
Κεντρικού Επιστημονικού Συμβουλίου Φυλακών. Τα μέλη ΔΕΠ ΑΕΙ μειώνονται
από 5 σε 2 και καταργείται η παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής
εξουσίας, Αποδυναμώνονται έτσι τα εχέγγυα επιστημονικής αρτιότητας και
τεχνογνωσίας αλλά και οι εγγυήσεις ανεξαρτησίας του Συμβουλίου.
απέναντι στο Υπουργείο.
Από την ανομία του ΣΥΡΙΖΑ πορευόμαστε πια με βεβαιότητα προς το
αντίθετο άκρο : στην πλήρη επικράτησης της τιμωρητικής αντίληψης. Τα
δικαιώματα των κρατουμένων και η κοινωνική επανένταξή τους, δύο
θεμελιώδεις πυλώνες της ευρωπαϊκής αντεγκληματικής πολιτικής, δεν
φαίνεται να απασχολούν τη νέα κυβέρνηση.
