Οι μαθητές της Β’ Λυκείου τελούν υπό την ομηρία των μικροπολιτικών πρακτικών του Υπουργείου Παιδείας.
Είμαστε λίγους μήνες πριν τη λήξη μιας κρίσιμης χρονιάς, η οποία και σηματοδοτεί την έναρξη της απαιτητικής μας προσπάθειας για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και μόλις προ πέντε ημερών ενημερωθήκαμε για τις αλλαγές στο εξεταστικό σύστημα…
Αλλαγές σπασμωδικές -για ακόμη μια φορά- που δεν υπηρετούν τους παιδευτικούς στόχους του Σχολείου, παρά εξυπηρετούν την μικροκομματική λογική του Υπουργείου. Μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση την οποία ο Υπουργός εξαγγέλλει από την πρώτη κιόλας στιγμή και εν τέλει την υλοποιεί δυόμισι χρόνια μετά, με απώτερο σκοπό να αποκομίσει στενά παραταξιακά οφέλη.
Το Υπουργείο, λοιπόν, μας αναστατώνει, παίζει με την υπομονή μας και αποφεύγει να μας ενημερώσει πλήρως, αποδεικνύοντας περίτρανα τη σύγχυση και την παντελή έλλειψη οργανωμένου σχεδίου, που το κατατρύχει. Αδιαφορεί για την – ήδη – επίπονη προετοιμασία μας και μας τρομοκρατεί με αλόγιστη αύξηση της ύλης.
Μια τόσο αίολη και ανερμάτιστη αλλαγή δεν συνιστά τεκμήριο πολιτικής βούλησης, αντιθέτως ενισχύει το κλίμα αποτελμάτωσης και απαξίωσης που πλήττει το ελληνικό Σχολείο. Υπερτονίζουμε την επιτακτική ανάγκη για εθνική συνεννόηση στα κρίσιμα θέματα Παιδείας, με όρους προοδευτικούς (και όχι «ψευδό-προοδευτικούς»), ώστε να αλλάξει ριζικά και επί της ουσίας το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Με ένα μακρόπνοο εθνικό σχέδιο με τον μεγαλύτερο δυνατό χρονικό ορίζοντα, για να βρουν οι επόμενοι κάτι καλύτερο και να μην βιώσουν τα ίδια με εμάς!
