ΕΡΩΤΗΣΗ
ΠΡΟΣ: Την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Νίκη Κεραμέως
ΘΕΜΑ: Ανάγκη άρσης αδικίας που προκύπτει από το προϊσχύσαν καθεστώς της διαδοχικής ασφάλισης
Κύρια Υπουργέ,
Κατά το προϊσχύσαν νομοθετικό πλαίσιο και συγκεκριμένα σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 7 του ν. 4202/1961 καθώς και το άρθρο 2 του ν. 3232/2004 προβλεπόταν ότι ο ασφαλισμένος καθίσταται οριστικά συνταξιούχος του ασφαλιστικού οργανισμού που του απονέμει τη σύνταξη από την ημερομηνία έναρξης καταβολής αυτής, ημερομηνία από την οποία παύει οριστικά και κάθε υποχρέωση των λοιπών οργανισμών που συμμετέχουν στη δαπάνη συνταξιοδότησης, μη επιτρεπομένης πλέον της αποδέσμευσης του χρόνου ασφάλισης στους εν λόγω οργανισμούς.
Το ως άνω καθεστώς κατά τη λειτουργία της διαδοχικής ασφάλισης οδηγούσε σε πλήρη «απορρόφηση» του χρόνου ασφάλισης των προηγούμενων ασφαλιστικών φορέων από τον τελικό φορέα συνταξιοδότησης, στερώντας οριστικά από τον ασφαλισμένο τη δυνατότητα να θεμελιώσει μελλοντικά συνταξιοδοτικό δικαίωμα υπό διαφορετική βάση (π.χ. θεμελίωση δικαιώματος λόγω μητρότητας ανηλίκου τέκνου με 5.500 ημέρες ασφάλισης έως το 2010, 2011 ή 2012).
Ωστόσο με τη ριζική αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που επέφεραν οι νόμοι 4387/2016 και 4670/2020, με τη δημιουργία του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ) και εν συνεχεία του Ηλεκτρονικού ΕΦΚΑ (e-ΕΦΚΑ) κατέστη σαφές ότι πλέον δεν υφίστανται διακριτοί ασφαλιστικοί οργανισμοί, ούτε και επιμερισμός της δαπάνης μεταξύ αυτών αφού η σύνταξη καταβάλλεται από ενιαίο φορέα, με ενιαίο τρόπο υπολογισμού και ενιαία συνταξιοδοτική μεταχείριση.
Παρ’ όλα αυτά, παραμένουν εκκρεμότητες και σοβαρές αδικίες για ασφαλισμένους – κυρίως γυναίκες – που εν τω μεταξύ υπήχθησαν στο παλαιό καθεστώς και έλαβαν για παράδειγμα, αναπηρική σύνταξη από τον ΟΑΕΕ με αποτέλεσμα να απολέσουν οριστικά το δικαίωμα θεμελίωσης σύνταξης γήρατος με τις ειδικές διατάξεις λχ για μητέρες ανηλίκων τέκνων και πλέον να μην διαθέτουν καμία δυνατότητα λήψης εισοδήματος έως τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας τους.
Δεδομένης της μεταβολής του νομοθετικού πλαισίου και της σαφούς κατάργησης της διοικητικής και χρηματοδοτικής αυτοτέλειας των επιμέρους ταμείων, τίθεται μείζον ζήτημα αναγκαίας αναδρομικής επανεξέτασης των ανωτέρω περιπτώσεων ώστε να αρθεί η προφανής αδικία που δημιουργείται σε βάρος των εν λόγω ασφαλισμένων.
Παρά ταύτα, η διοίκηση συνεχίζει να αντιμετωπίζει παλαιές περιπτώσεις υπό το πρίσμα του προϊσχύσαντος καθεστώτος, με αποτέλεσμα:
- να διατηρείται μία προδήλως άδικη και άνιση μεταχείριση,
- να παραβιάζεται η αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Συντ.) και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του ασφαλισμένου,
- και να στερούνται γυναίκες, σε ώριμη ασφαλιστική ηλικία, κάθε εισοδηματικής δυνατότητας έως και το 67ο έτος.
Κατόπιν τούτων, ερωτάται η αρμόδια κυρία Υπουργός:
1. Αναγνωρίζει το Υπουργείο την προκύψασα αδικία που απορρέει από την εφαρμογή του προϊσχύσαντος καθεστώτος διαδοχικής ασφάλισης;
2. Προτίθεται να προχωρήσει σε ρυθμιστική ή ερμηνευτική παρέμβαση προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους ασφαλισμένους, των οποίων τα δικαιώματα επλήγησαν, να επανεξετάσουν τη συνταξιοδοτική τους πορεία και ενδεχομένως να θεμελιώσουν δικαίωμα υπό τις προϋποθέσεις των ετών 2010, 2011 ή 2012;
3. Υπάρχει πρόβλεψη για έκδοση εγκυκλίου ή άλλης διοικητικής πράξης που να επιτρέπει την αποκατάσταση των εν λόγω περιπτώσεων, ιδίως υπό το πρίσμα της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενου;
Οι Ερωτώντες Βουλευτές
Αναστάσιος Νικολαΐδης
