6 μήνες ήταν το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω
Η χθεσινή εξέλιξη ήταν απλά η τελική φάση μιας προαποφασισμένης- προσχεδιασμένης ενέργειας. Ήταν φανερό, αμέσως μετά την εκλογική διαδικασία του Νοεμβρίου, υπήρχε εξ αρχής μια άρνηση αποδοχής του αποτελέσματος που δημιουργούσε δεύτερες σκέψεις και αμφιθυμίες. Για 6 μήνες ήταν το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω. Ήταν λοιπόν θέμα χρόνου και δικαιολογίας το πότε θα συμβεί αυτό που συνέβη εχθές.
Το πλαίσιο ήταν και ευρύχωρο και γενναιόδωρο για το ΠΟΤΑΜΙ
Τα γεγονότα επιβεβαιώνουν ότι δεν μπορούσε να λειτουργήσει σε ένα πλαίσιο, το οποίο υπενθυμίζω ήταν και ευρύχωρο και γενναιόδωρο για το ΠΟΤΑΜΙ. Σε όλα τα συλλογικά όργανα και προσυνεδριακά και στο συνέδριο και μετά με υπερδιπλάσια εκπροσώπηση από την αναλογία του ποσοστού που κατέγραψε ο κ. Θεοδωράκης το Νοέμβριο. Επίσης μια σειρά διαδικαστικά ζητήματα για τον τρόπο διεξαγωγής του συνεδρίου έγιναν δεκτά γιατί έγινε μία προσπάθεια πάρα πολύ μεγάλη, με κόστος, με υπερβάσεις, ώστε να δημιουργηθούν όροι συμπόρευσης και συνύπαρξης για να μην υπάρχουν ακριβώς οι εύκολες δικαιολογίες τις οποίες κάποιοι σήμερα εκ των υστέρων προσχηματικά επικαλούνται.
Το πρόβλημα δεν ήταν οι λίγες διαφωνίες με εμάς αλλά οι πολλές συμφωνίες με τον κ. Τσίπρα.
Δεν μπορώ να κάνω εκτιμήσεις ή δίκη προθέσεων. Είναι έξω από τη λογική μας αυτό το πράγμα. Είναι όμως φανερό ότι, το πρόβλημα ήταν πολύ λιγότερο θέματα διαφωνών με εμάς και περισσότερο συμπτωματικά δεν ξέρω, ή όχι συμφωνιών με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα το τελευταίο διάστημα. Είναι δηλαδή πολλές οι συμπτώσεις απόψεων με μία σειρά κυβερνητικών αποφάσεων και συνεχείς οι αντιρρήσεις σε όποιες πολιτικές πρωτοβουλίες έφερνα σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση.
Η συστηματική ανάδειξη της διαφορετικότητας αλλοίωνε την εικόνα και το στίγμα μας
Σε ένα εγχείρημα στο συμπορεύονται συλλογικότητες με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, σε ένα μεταβατικό διάστημα είναι αναπόφευκτες οι δυσκολίες. Τα προβλήματα όμως εντείνονται όταν κάποιοι έχουν μία εμμονή στο να αναδεικνύουν τις διαφωνίες τους και καμία διάθεση να συμβάλουν και να αναδείξουν τις συμφωνίες, που ήταν και η πλειοψηφία στα θέματα που είχαμε να διαχειριστούμε. Δεν άκουσα όλο το προηγούμενο διάστημα τον κ. Θεοδωράκη να πρωταγωνιστήσει στην ενιαία πολιτική έκφραση, να έχει στο δημόσιο λόγο του το Κίνημα Αλλαγής, την ενίσχυση του και την προοπτική του. Άκουγα συνεχώς τη φράση «Εγώ και το ΠΟΤΑΜΙ» , και μια συνεχή προσπάθεια για την ανάδειξη της διαφορετικότητας και της διαφωνίας και αυτό ήταν κάτι το οποίο είχε δημιουργήσει ούτως ή άλλως σοβαρά ζητήματα στην εικόνα και το πολιτικό στίγμα του νέου φορέα..
Οι πόρτες των κομμάτων δεν είναι πόρτες σαλούν….
Αυτό που έχουμε να κάνουμε στο Κίνημα Αλλαγής, απαλλαγμένοι από αυτή την εσωστρέφεια και το θολό στίγμα στο οποίο οι συμπεριφορές του τελευταίου διαστήματος είχαν αρνητική συμβολή, είναι να επιταχύνουμε τις μηχανές να βρεθούμε σε πολιτική και εκλογική ετοιμότητα για όλα αυτά που είναι μπροστά μας. Από εκεί και πέρα ο κ. Θεοδωράκης, το ΠΟΤΑΜΙ και όσοι θα ακολουθήσουν αυτό το νέο εγχείρημα αναβίωσης και ανασύστασης της συγκεκριμένης ιστορίας να ασχοληθούν με αυτό. Οι πόρτες των κομμάτων, ξέρετε, δεν είναι πόρτες σαλούν….
