Σύνταγμα: Η Νέα Δημοκρατία είναι η μόνη πολιτική δύναμη που δεν θέλει την πραγματική αναθεώρηση του άρθρου 86
Το ΠΑΣΟΚ στη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση δεν είπε «όχι» σε όλα, αλλά «ναι» στη συναίνεση. Ψήφισε «όχι» σε διατάξεις που δεν πρέπει να αναθεωρηθούν, όπως το άρθρο 103 για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, που είναι μια ιδεοληπτική πομφόλυγα από την Νέα Δημοκρατία. Γιατί σημαίνει ότι μπορεί να χτιστεί ένα κράτος πελατειακό, όπου κάθε κυβέρνηση θα διώχνει τους προηγούμενους και θα παίρνει άλλους. Ακόμα και ο κ. Σκυλακάκης -ο οποίος είναι φιλελεύθερος- είπε ότι αν αυτό γίνει άναρχα, θα οδηγήσει σε πελατειασμό. Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ ψήφισε «παρών» σε σειρά άρθρων για τα οποία οφείλουν να υπάρχουν συναινέσεις στην επόμενη Βουλή. Το άρθρο 86 για την ποινική ευθύνη υπουργών, το άρθρο 16 για τα πανεπιστήμια, το άρθρο 90 παρ. 5 για την ηγεσία της δικαιοσύνης, το άρθρο 24 για το περιβάλλον, το νέο άρθρο 5Β για την τεχνητή νοημοσύνη, το άρθρο 102 για την τοπική αυτοδιοίκηση. Έτσι, στην επόμενη Βουλή, για κάθε αναθεωρούμενη διάταξη θα χρειάζονται 180 ψήφοι, ώστε η κοινοβουλευτική πλειοψηφία -όποια κι αν είναι αυτή- να μην έχει «λευκή επιταγή» για να αλλάζει το περιεχόμενο του Συντάγματος. Για αυτό και το ΠΑΣΟΚ ζητά, κατά το πραγματικό πνεύμα του Συντάγματος, να αναθεωρηθεί το άρθρο 110, ώστε να είναι απαραίτητοι οι 180 βουλευτές και στην πρώτη και στην αναθεωρητική Βουλή. Είναι θέση αρχής. Μάλιστα, το ίδιο είχε προτείνει η Νέα Δημοκρατία το 2018-2019, αλλά τώρα υπαναχώρησε. Ακόμα, η κυβέρνηση διατυμπάνιζε υποκριτικά ότι θέλει να αλλάξει το άρθρο 86, αποσυνδέοντας την ποινική δίωξη των Υπουργών από τη Βουλή, και τελικά κρατά στους 151 της Βουλής την αποφασιστική αρμοδιότητα. Η μοναδική δύναμη η οποία δεν θέλει να αναθεωρήσει το άρθρο 86 είναι η κυβέρνηση. Αναφορικά με το άρθρο 16, η στάση του ΠΑΣΟΚ είναι σταθερή εδώ και είκοσι χρόνια: Στήριξη του δημοσίου πανεπιστημίου και υιοθέτηση ενός ενιαίου ακαδημαϊκού χάρτη, όπου πλάι στα δημόσια πανεπιστήμια, θα λειτουργούν συμπληρωματικά, μη κρατικά – μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια, με τους ίδιους αυστηρούς γεωγραφικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς κανόνες λειτουργίας και μέσα στο ίδιο πλαίσιο εποπτείας. Αυτό είναι το ευρωπαϊκό πρότυπο. Η Νέα Δημοκρατία λέει ότι θέλει να αναθεωρήσει το άρθρο 16 για να υπάρξουν ιδιωτικά πανεπιστήμια, άρα κερδοσκοπικά, όπως ακριβώς έγινε με τα κερδοσκοπικά κολέγια του νόμου Πιερρακάκη. Από την άλλη πλευρά, το κόμμα του κ. Τσίπρα λέει «όχι» στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και αρκείται στην αλλαγή των όρων του νόμου Πιερρακάκη. Δηλαδή να μην μπορούν να ιδρυθούν μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια από μη κερδοσκοπικούς φορείς και ιδρύματα που να μπορούν να συμβάλλουν στην έρευνα και την καινοτομία. Αλλά να μείνουν στην αγορά μόνο οι φίλοι της Νέας Δημοκρατίας που έκαναν μπίζνες, ανωτατοποίησαν τα κολέγιά τους, με τα funds τους και τις κερδοσκοπικές τους εταιρείες και βολεύτηκαν. Αυτή κι αν είναι δικαίωση του νόμου Πιερρακάκη!
Εργατικά ατυχήματα: Η εργασία δεν μπορεί να σημαίνει ανασφάλεια και θάνατο
Άλλο ένα εργατικό ατύχημα προστίθεται στον μακρύ κατάλογο των εργατικών ατυχημάτων στη χώρα μας. Ακόμα ένας εργαζόμενος δεν επέστρεψε από τη δουλειά στο σπίτι του. Οι τραγικές συνέπειες της έκρηξης που έγινε χθες στο εργοστάσιο στα Εξαμίλια Κορινθίας, με έναν νεκρό εργαζόμενο και τρεις τραυματίες, επιβεβαιώνουν τις επισημάνσεις του ΠΑΣΟΚ για το απορρυθμισμένο σύστημα προστασίας και την εγκατάλειψη των ελέγχων που συνεπάγονται την πλήρη υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής. Η εργασία δεν μπορεί να σημαίνει ανασφάλεια και θάνατο. Δεν είναι «παράπλευρη απώλεια» οι εργαζόμενοι που πέφτουν θύματα εργατικών ατυχημάτων. Δεν είναι αποδεκτό, δεν είναι «κανονικότητα» να μην επιστρέφουν οι άνθρωποι στα σπίτια τους μετά το μεροκάματο. Το ΠΑΣΟΚ παρακολουθεί το θέμα και θα επανέλθει μόλις έχει στη διάθεσή του τα πορίσματα των αρμόδιων αρχών για τα αίτια της έκρηξης και τις συνθήκες απασχόλησης και εκπαίδευσης του εργαζόμενου.
Περισσότερα ΕΔΩ
Δηλώσεις Κυριαζίδη: Η Νέα Δημοκρατία οφείλει άμεσα να θέσει τον κ. Κυριαζίδη εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας
Οι νέες δηλώσεις του βουλευτή Δ. Κυριαζίδη από το βήμα της Βουλής αποδεικνύουν ότι την προηγούμενη φορά δεν υπέπεσε απλώς σε μία γκάφα. Η σημερινή του στάση δείχνει ότι όσα είχε πει δεν αποτελούσαν μια άτυχη στιγμή, αλλά αντανακλούν μια συγκεκριμένη νοοτροπία και πολιτική κουλτούρα. Το γεγονός ότι η υπουργός Πολιτισμού επέλεξε να διαχωρίσει τη θέση της από όσα αδιανόητα και ντροπιαστικά είπε ξανά ο κ. Κυριαζίδης, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να τοποθετηθεί άμεσα η Νέα Δημοκρατία. Οφείλει να επιληφθεί του ζητήματος και να θέσει τον κ. Κυριαζίδη εκτός της Κοινοβουλευτικής της Ομάδας. Είναι υπότροπος, αμετανόητος και αδιόρθωτος, ενώ αρνείται ακόμη και να ζητήσει συγγνώμη. Σε άλλη περίπτωση, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας θα επωμιστεί και η ίδια την ευθύνη για αυτή την επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά.
Περισσότερα ΕΔΩ
Δυτική Μακεδονία: Όσο πλησιάζουμε στις κάλπες, οι κυβερνητικές φιέστες αυξάνονται
Όσο πλησιάζουμε στις κάλπες, οι κυβερνητικές φιέστες στη Δυτική Μακεδονία αυξάνονται. Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αλληλοσυγχαίρονται και αλληλοχειροκροτούνται για το πόσο επιτυχημένα κυβερνούν από το 2019. Πίσω από τα επικοινωνιακά παιχνίδια στις πλάτες των κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας, η κυβέρνηση επιχειρεί να κρύψει τα 7,5 δισ. ευρώ του κ. Μητσοτάκη που αγνοούνται από το 2021, το μονοψήφιο ποσοστό πραγματικής απορρόφησης του Προγράμματος Δίκαιης Μετάβασης, την προεκλογική «κολοβή» νομοθέτηση της ρήτρας χωρίς την παραμικρή υποχρεωτικότητα εφαρμογής, οι αρνητικές πρωτιές της περιοχής σε ερήμωση, ανεργία, μείωση κατά κεφαλήν ΑΕΠ, καθώς τα αντιδημοκρατικά τετελεσμένα του οιονεί Πρωθυπουργού της Δυτικής Μακεδονίας, κ. Στάσση. Η πραγματικότητα απαντά από μόνη της. Το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής έχει επεξεργαστεί με ρεαλισμό, τεκμηρίωση και σοβαρότητα μία ανατρεπτική πρόταση διακυβέρνησης, με τρεις δεσμεύσεις για τη Δυτική Μακεδονία στις 100 πρώτες ημέρες: 1) Επιμήκυνση στο χρονοδιάγραμμα λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων 2) Ριζική αλλαγή των όρων ανάπτυξης ΑΠΕ 3)Σωστή νομοθέτηση της Ρήτρας Δίκαιης Μετάβασης, με διυπουργική υποχρεωτικότητα που διασφαλίζεται δεσμευτικά βάσει προληπτικών και κατασταλτικών δικλίδων ασφαλείας.
Περισσότερα ΕΔΩ
Πολιτιστική κληρονομιά: Η Κυβέρνηση βάζει μια Α.Ε. εκεί όπου υπάρχει χρήμα από τον πολιτισμό
Με το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού, η κυβέρνηση συνενώνει πέντε διαφορετικές νομοθετικές παρεμβάσεις, τις οποίες εισήγαγε προς συζήτηση με ταχύτατες διαδικασίες, στη σκιά της κορυφαίας κοινοβουλευτικής συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση. Το ΠΑΣΟΚ είχε στηρίξει το 2020 την ίδρυση του ΟΔΑΠ ως Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), με τη σταθερή θέση ότι ο δημόσιος οργανισμός έπρεπε να ενισχυθεί, να στελεχωθεί και να αποκτήσει σύγχρονα εργαλεία. Είχε, όμως, καταψηφίσει τη δυνατότητα δημιουργίας ενός παράλληλου φορέα ιδιωτικού δικαίου. Σήμερα, το υπουργείο Πολιτισμού ενώ παρουσιάζει τον ΟΔΑΠ ως έναν επιτυχημένο οργανισμό, με έσοδα άνω των 150 εκατ. ευρώ, σύγχρονες υποδομές και έργα ύψους 60 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, τώρα έρχεται να τον παρακάμψει δημιουργώντας μια νέα Ανώνυμη Εταιρεία για να αναλάβει τις πιο κρίσιμες και προσοδοφόρες λειτουργίες του. Η νέα εταιρεία αναλαμβάνει το ηλεκτρονικό εισιτήριο, τα πωλητήρια, τα αναψυκτήρια, τα αντίγραφα και τα προϊόντα, τις μισθώσεις ακινήτων, τις γαστρονομικές δράσεις και συνολικά την εμπορική στρατηγική. Ο ΟΔΑΠ θα εξακολουθεί τυπικά να εισπράττει τα έσοδα, αλλά θα καλείται στη συνέχεια να καταβάλλει στην εταιρεία διαχειριστική αμοιβή και λειτουργικά έξοδα. Η κυβέρνηση που ζητά από την αντιπολίτευση κοστολόγηση για κάθε κοινωνικό μέτρο, φέρνει έναν νέο φορέα με απροσδιόριστο ετήσιο κόστος. Για το ΠΑΣΟΚ, ο πολιτισμός αποτελεί δημόσιο αγαθό πριν γίνει αναπτυξιακός πόρος. Διαφάνεια δεν είναι ένας νέος φορέας με απροσδιόριστη διαχειριστική αμοιβή. Λογοδοσία δεν είναι να πληρώνει ο ΟΔΑΠ μια Α.Ε. χωρίς σαφές πλαφόν.
Ακρίβεια: Να ελεγχθούν πιθανά καρτέλ και στρεβλώσεις στην ευρωπαϊκή αγορά σούπερ μάρκετ
Οι τιμές βασικών ειδών διατροφής και καθημερινής κατανάλωσης συνεχίζουν να αυξάνονται σε πολλά κράτη μέλη, επιβαρύνοντας δυσανάλογα τα νοικοκυριά. Αύξηση, όμως, που δεν αποτυπώνεται αντίστοιχα στον πρωτογενή τομέα, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα. Οι παραγωγοί πιέζονται, οι τιμές στο ράφι είναι όλο και ακριβότερες, αλλά κανείς δεν ελέγχει τι συμβαίνει ενδιάμεσα. Η ακρίβεια στα βασικά αγαθά δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με επιδόματα ή προσωρινά μέτρα. Χρειάζεται να δούμε ποιος κερδίζει, ποιος πιέζεται και αν η αγορά λειτουργεί πραγματικά προς όφελος των πολιτών. Το ζήτημα δεν είναι μόνο ελληνικό, είναι ευρωπαϊκό. Όταν οι ίδιες ή παρόμοιες κατηγορίες προϊόντων εμφανίζουν μεγάλες διαφορές τιμών από χώρα σε χώρα, όταν οι μικρότερες αγορές πληρώνουν ακριβότερα και όταν οι παραγωγοί δεν βλέπουν αντίστοιχη αύξηση στο εισόδημά τους, τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να παρέμβει. Η ενιαία αγορά δεν μπορεί να λειτουργεί εις βάρος των πιο ευάλωτων καταναλωτών και των μικρότερων παραγωγών.
Περισσότερα ΕΔΩ
