Ομιλία Στέφανου Παραστατίδη, Βουλευτή Κιλκίς και εισηγητή ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Ελληνικού Κοινοβουλίου διεξάγεται στον απόηχο των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Αναρωτιέμαι όμως πόσο ευρωπαϊκές είναι ή ήταν αυτές οι εκλογές.
Αν αναζητήσει κανείς ένα κοινό σημείο στις προεκλογικές εκστρατείες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ηπείρου θα βρει ένα κοινό σημείο: ότι διεξήχθησαν μέσα σε εθνικές «φούσκες».
Εθνικές πολιτικές πλατφόρμες,
Κάλυψη από εθνικά Μέσα Μαζικής ενημέρωσης με αμιγώς εσωτερική ατζέντα,
Εθνικά ψηφοδέλτια,
Τα μεγάλα ευρωπαϊκά διακυβεύματα αποτέλεσαν κατακερματισμένα στιγμιότυπα σε πολιτικές αντιπαραθέσεις με περιεχόμενο εθνικού ενδιαφέροντος.
Φοβάμαι, ότι τα αποτελέσματα των εκλογών αυτών δεν αποτελούν επιλογή ευρωπαϊκών πολιτικών προγραμμάτων αλλά αποτυπώνουν ψήφους αποδοκιμασίας και επιδοκιμασίας εθνικών κυβερνήσεων και εθνικών κομμάτων.
Και εκεί βρίσκεται ο πυρήνας του προβλήματος που ονομάζεται δημοκρατικό έλλειμμα στην Ευρώπη. Στην περίπτωση της Ε.Ε. έχουμε ταυτίσει την έννοια του δημοκρατικού ελλείμματος με ένα αίσθημα έλλειψης προσβασιμότητας ή έλλειψης εκπροσώπησης του απλού πολίτη στα θεσμικά όργανα της Ε.Ε.. Μία αίσθηση ότι υπάρχει χάσμα μεταξύ των εξουσιών αυτών των θεσμικών οργάνων και των πολιτών που νιώθουν αδύναμοι να επηρεάσουν τις αποφάσεις.
Νομίζω, όμως, ότι η ουσία του δημοκρατικού ελλείμματος της Ευρώπης είναι άλλο. Είναι η απουσία ενός πραγματικού ευρωπαϊκού δημοσίου χώρου. Ενός δημοσίου χώρου όπου οι πολίτες των εθνών της Ευρώπης ενημερώνονται ευρωπαϊκά, αποφασίζουν ευρωπαϊκά, ψηφίζουν ευρωπαϊκά, επιλέγουν τους αντιπροσώπους τους ευρωπαϊκά. Και εκεί ο ρόλος και η ευθύνη όλων μας από όποια θέση ευθύνης και αν υπηρετούμε είναι πολύ σημαντικά.
Άκουσα με ενδιαφέρον από τον κύριο Υπουργό τις προτεραιότητες της Ουγγρικής Προεδρίας, η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας σε έναν κόσμο που «γέρνει» σε επίπεδο οικονομικής ισχύος προς την Ασία, η ευρωπαϊκή αυτονομία στρατιωτική, ενεργειακή, αμυντική, η αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων αλλά και η βιώσιμη λύση των κρίσεων που απειλούν τα κοινωνικοασφαλιστικά μας συστήματα λόγω της δημογραφικής γήρανσης αλλά και η τεράστια πρόκληση της περαιτέρω διεύρυνσης, αποτελούν διαχρονικά επίδικα και θεμελιώδη διακυβεύματα που θα καθορίσουν το μέλλον της Ευρώπης και την ευημερία των λαών στον 21ο αιώνα σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον.
Δεν μπορώ να μην σχολιάσω όμως το σύνθημα που επέλεξε η χώρα σας για να πλαισιώσει την Προεδρία της.
Δεν θα αναφερθώ στο προφανές την ομοιότητα του «Make Europe Great Again» με το «Make America Great Again».
Αναρωτιέμαι όμως σε ποια ιστορική περίοδο αναφέρεται αλήθεια το «again» το «ξανά» δηλαδή, το μεγαλείο ποιας Ευρώπης οραματίζεται να ανακτήσει η Ουγγρική Προεδρία.
Στο σύνθημα του «Make Europe Great Again» με όλες τις συνδηλώσεις του θα σας αντιπαραθέσω ένα άλλο σύνθημα το «United in Diversity» το «Ενωμένοι στην Πολυμορφία μας», όπου σε αυτό το σύνθημα συμπυκνώνεται και η ουσία του πρωτοφανούς αυτού διεθνούς πειράματος που ονομάζεται Ε.Ε..
Αυτό που μας κρατάει ενωμένους είναι μια κοινή πολιτισμική και ανθρώπινη κληρονομιά που βάζει στο επίκεντρο δύο πρωταγωνιστές: τον πολίτη και τα δικαιώματά του και το κράτος δικαίου και ένα σκοπό τη διαμόρφωση μιας κοινής μοίρας.
Και αυτό είναι που μας καθιστά διαφορετικούς. Οι διαφορετικές μας εθνικές ταυτότητες, οι διαφορετικές ιστορικές διαδρομές για τις οποίες οφείλουμε να είμαστε περήφανοι.
Δεν χρειάζεται, κατά την άποψή μας, να αναπαράγουμε συνθήματα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού αλλά ούτε να αναζητούμε τα θολά μεγαλεία του παρελθόντος.
Αρκεί να ανατρέξουμε στις συνθήκες μας, στα μεγάλα κείμενα που διαμορφώνουν το κοινό μας πεπρωμένο και εκεί θα βρούμε το μεγαλείο της Ευρώπης στο μοναδικό ιστορικό πείραμα που συνιστά η ίδια η Ε.Ε., μια Ε.Ε. που πρέπει να επιβιώσει, να μεγαλώσει, να ευημερήσει για χάρη των λαών της, της δημοκρατίας, της ισότητας, της ελευθερίας.
Δυο κουβέντες ακόμη.
Η μία aφορά το μεταναστευτικό, όπου θέλω να τονίσω και να πω, ότι η δική μας η ματιά είναι μια «ανοιχτή» ματιά, μια μεγάλη ματιά, μία ανθρωποκεντρική ματιά με μια δίκαιη διαχείριση του μεταναστευτικού, όμως επαναλαμβάνω, με επίκεντρο τον άνθρωπο.
Και βεβαίως όπως σωστά ειπώθηκε και από την κυρία Δούρου, την εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ να τονίσω και εγώ το ζήτημα της Παλαιστίνης. Τον ισχυρότερο ρόλο της Ε.Ε. προς την προσπάθεια να βρεθεί μία λύση, και βεβαίως, να καταλήξει αυτή στον δίκαιο αυτοπροσδιορισμό ενός λαού που πραγματικά επί πάρα πολλά χρόνια υποφέρει, τη δημιουργία δύο διαφορετικών κρατών.
