Ομιλία Μανώλη Χριστοδουλάκη, υπεύθυνου Κ.Τ.Ε. Περιβάλλοντος ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στη Βουλή στην κύρωση του Κώδικα Χωροταξίας και Πολεοδομίας
Σήμερα στη Βουλή, ως εισηγητής, για τον Κώδικα Χωροταξίας και Πολεοδομίας, o βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ανατολικής Αττικής Μανώλης Χριστοδουλάκης, ανέδειξε τα σοβαρά θεσμικά και πολιτικά ζητήματα που προκύπτουν από τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση επιλέγει να προχωρήσει.
Η κατάθεση ενός τόσο εκτεταμένου νομοθετήματος, που συγκεντρώνει διατάξεις άνω των 100 ετών, με διαδικασίες ταχείας κύρωσης, περιορίζει ουσιαστικά τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και υποβαθμίζει τη σημασία μιας τόσο κρίσιμης μεταρρύθμισης.
Ο κ. Χριστοδουλάκης τόνισε ότι η κωδικοποίηση δεν αποτελεί μια ουδέτερη τεχνική διαδικασία, αλλά εμπεριέχει σαφείς πολιτικές επιλογές, καθώς καθορίζει ποιες διατάξεις διατηρούνται και ποιες εγκαταλείπονται. Για τον λόγο αυτό απαιτείται πλήρης διαφάνεια και ουσιαστικός διάλογος.
Επισήμανε επίσης, ότι αντί να αντιμετωπίζονται χρόνιες στρεβλώσεις του πολεοδομικού συστήματος, αυτές ουσιαστικά ενσωματώνονται. Η άναρχη δόμηση, οι ανισότητες μεταξύ μεγάλων επενδύσεων και μικρής ιδιοκτησίας, καθώς και η αβεβαιότητα για χιλιάδες ιδιοκτήτες εκτός σχεδίου, παραμένουν χωρίς ουσιαστική λύση.
Αναδεικνύεται έτσι ένα μοντέλο ανάπτυξης δύο ταχυτήτων, που ευνοεί συγκεκριμένα συμφέροντα και αφήνει εκτεθειμένη τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών.
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε ότι η χώρα έχει ανάγκη από έναν ολοκληρωμένο και δίκαιο χωροταξικό σχεδιασμό, με την κυβέρνηση να «βάζει ξανά το κάρο μπροστά από το άλογο», προχωρώντας σε κωδικοποίηση χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί τα βασικά εργαλεία σχεδιασμού. Χωρίς αυτά, η κωδικοποίηση κινδυνεύει να αποδειχθεί ένα αποσπασματικό και προσωρινό εργαλείο, που δεν δίνει λύσεις στα πραγματικά προβλήματα.
Στο πλαίσιο αυτό, το ΠΑΣΟΚ απηύθυνε θεσμική πρόσκληση προς την ηγεσία του Υπουργείου να σταματήσει τη fast-track διαδικασία και να προχωρήσει πρώτα στην ολοκλήρωση όλων των κρίσιμων εκκρεμοτήτων της χωροταξικής και πολεοδομικής νομοθεσίας. Τόνισε ότι είναι αναγκαίο να προηγηθεί η ολοκλήρωση των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΤΠΣ) και των Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων, η αναθεώρηση του παρωχημένου Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, η έγκριση του νέου Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό, καθώς και η έκδοση των απαραίτητων Προεδρικών Διαταγμάτων για τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000.
Υπογράμμισε, δε, ότι μόνο μετά την ολοκλήρωση αυτών των βημάτων μπορεί να υπάρξει μια ουσιαστική και συλλογική ψήφιση της κωδικοποίησης, καθώς αυτή συνιστά τη μόνη επιστημονικά και εθνικά ωφέλιμη σειρά ενεργειών.
Η κωδικοποίηση της νομοθεσίας οφείλει να αποτελεί το τελικό στάδιο αυτής της διαδικασίας και όχι ένα επικοινωνιακό υποκατάστατό της.
Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις θεσμικής πληρότητας. Απαιτείται ουσιαστικός διάλογος και ολοκλήρωση των κρίσιμων εργαλείων σχεδιασμού, πριν από την κύρωση ενός τόσο καθοριστικού Κώδικα.
Σήμερα στη Βουλή, ως εισηγητής, για τον Κώδικα Χωροταξίας και Πολεοδομίας, o βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ανατολικής Αττικής Μανώλης Χριστοδουλάκης, ανέδειξε τα σοβαρά θεσμικά και πολιτικά ζητήματα που προκύπτουν από τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση επιλέγει να προχωρήσει.
Η κατάθεση ενός τόσο εκτεταμένου νομοθετήματος, που συγκεντρώνει διατάξεις άνω των 100 ετών, με διαδικασίες ταχείας κύρωσης, περιορίζει ουσιαστικά τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και υποβαθμίζει τη σημασία μιας τόσο κρίσιμης μεταρρύθμισης.
Ο κ. Χριστοδουλάκης τόνισε ότι η κωδικοποίηση δεν αποτελεί μια ουδέτερη τεχνική διαδικασία, αλλά εμπεριέχει σαφείς πολιτικές επιλογές, καθώς καθορίζει ποιες διατάξεις διατηρούνται και ποιες εγκαταλείπονται. Για τον λόγο αυτό απαιτείται πλήρης διαφάνεια και ουσιαστικός διάλογος.
Επισήμανε επίσης, ότι αντί να αντιμετωπίζονται χρόνιες στρεβλώσεις του πολεοδομικού συστήματος, αυτές ουσιαστικά ενσωματώνονται. Η άναρχη δόμηση, οι ανισότητες μεταξύ μεγάλων επενδύσεων και μικρής ιδιοκτησίας, καθώς και η αβεβαιότητα για χιλιάδες ιδιοκτήτες εκτός σχεδίου, παραμένουν χωρίς ουσιαστική λύση.
Αναδεικνύεται έτσι ένα μοντέλο ανάπτυξης δύο ταχυτήτων, που ευνοεί συγκεκριμένα συμφέροντα και αφήνει εκτεθειμένη τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών.
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ υπογράμμισε ότι η χώρα έχει ανάγκη από έναν ολοκληρωμένο και δίκαιο χωροταξικό σχεδιασμό, με την κυβέρνηση να «βάζει ξανά το κάρο μπροστά από το άλογο», προχωρώντας σε κωδικοποίηση χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί τα βασικά εργαλεία σχεδιασμού. Χωρίς αυτά, η κωδικοποίηση κινδυνεύει να αποδειχθεί ένα αποσπασματικό και προσωρινό εργαλείο, που δεν δίνει λύσεις στα πραγματικά προβλήματα.
Στο πλαίσιο αυτό, το ΠΑΣΟΚ απηύθυνε θεσμική πρόσκληση προς την ηγεσία του Υπουργείου να σταματήσει τη fast-track διαδικασία και να προχωρήσει πρώτα στην ολοκλήρωση όλων των κρίσιμων εκκρεμοτήτων της χωροταξικής και πολεοδομικής νομοθεσίας. Τόνισε ότι είναι αναγκαίο να προηγηθεί η ολοκλήρωση των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΤΠΣ) και των Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων, η αναθεώρηση του παρωχημένου Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ, η έγκριση του νέου Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό, καθώς και η έκδοση των απαραίτητων Προεδρικών Διαταγμάτων για τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000.
Υπογράμμισε, δε, ότι μόνο μετά την ολοκλήρωση αυτών των βημάτων μπορεί να υπάρξει μια ουσιαστική και συλλογική ψήφιση της κωδικοποίησης, καθώς αυτή συνιστά τη μόνη επιστημονικά και εθνικά ωφέλιμη σειρά ενεργειών.
Η κωδικοποίηση της νομοθεσίας οφείλει να αποτελεί το τελικό στάδιο αυτής της διαδικασίας και όχι ένα επικοινωνιακό υποκατάστατό της.
Η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις θεσμικής πληρότητας. Απαιτείται ουσιαστικός διάλογος και ολοκλήρωση των κρίσιμων εργαλείων σχεδιασμού, πριν από την κύρωση ενός τόσο καθοριστικού Κώδικα.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ξεκινώ τη σημερινή μου εισήγηση επί του Κώδικα Χωροταξίας και Πολεοδομίας με πλήρη επίγνωση της σπουδαιότητας της θεματολογίας, αλλά και της βαριάς απώλειας που σημαδεύει την σημερινή διαδικασία, αυτής του Υφυπουργού Νίκου Ταγαρά.
Ο Νίκος Ταγαράς υπήρξε ο πρωτεργάτης αυτής της μεγάλης προσπάθειας. Πίστεψε βαθιά στην ανάγκη της κωδικοποίησης ως εργαλείο ασφάλειας δικαίου.
Το γεγονός ότι σήμερα συζητάμε ένα κείμενο που συγκεντρώνει και οργανώνει διατάξεις ενός ολόκληρου αιώνα, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη δική του επιμονή.
Το ελάχιστο, λοιπόν, που οφείλουμε στη μνήμη του και στην προσφορά του, είναι να προσεγγίσουμε το ογκώδες αυτό νομοθέτημα με τη σοβαρότητα και τον υπεύθυνο κοινοβουλευτικό έλεγχο που απαιτεί η πολυπλοκότητά του.
Για το ΠΑΣΟΚ, η ανάγκη για έναν σύγχρονο, καθαρό και δίκαιο χωροταξικό σχεδιασμό αποτελεί διαχρονική, εθνική προτεραιότητα.
Κανείς δεν αμφισβητεί τη σκοπιμότητα μιας κωδικοποίησης. Η πολεοδομική νομοθεσία στην Ελλάδα αποτελεί διαχρονικά έναν νομικό λαβύρινθο. Μιλάμε για ένα χαοτικό καθεστώς πολυνομίας, κακονομίας και αποσπασματικών διατάξεων, που απλώνεται σε βάθος 103 ετών.
Από το ιστορικό διάταγμα του 1923 μέχρι τις μέρες μας, πάνω από 170 νόμοι, εκατοντάδες υπουργικές αποφάσεις και αναρίθμητες ερμηνευτικές εγκύκλιοι έχουν δημιουργήσει μια μόνιμη εστία γραφειοκρατίας, ανασφάλειας δικαίου και, δυστυχώς, συναλλαγής.
Η προσπάθεια ενσωμάτωσης όλου αυτού του υλικού σε ένα ενιαίο κείμενο 477 άρθρων συνιστά, ως σύλληψη, μια σημαντική θεσμική κατάκτηση.
Μηχανικοί, νομικοί και απλοί πολίτες έχουν απόλυτη ανάγκη από έναν καθαρό οδηγό κανόνων που θα βάζει τέλος στο πολεοδομικό αλαλούμ.
Η ιεράρχηση των σχεδίων, η ψηφιοποίηση μέσω του συστήματος «e-Άδειες» και η διασύνδεση με το Κτηματολόγιο είναι αυτονόητα βήματα προς τον εκσυγχρονισμό.
Εδώ όμως σταματάει η αναγνώριση της σκοπιμότητας της κωδικοποίησης και ξεκινάει ο προβληματισμός επί των κυβερνητικών επιλογών.
Γιατί για άλλη μια φορά, η κυβέρνηση επιλέγει να θυσιάσει τη δημοκρατική νομιμοποίηση, τη διαφάνεια και την προστασία του περιβάλλοντος, στον βωμό των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.
Το πρώτο μεγάλο πλήγμα αφορά την ίδια τη κοινοβουλευτική λειτουργία. Φέρνετε προς κύρωση ένα νομοθέτημα 103 ετών, με περιθώριο ελέγχου μόλις 72 ωρών για τη Βουλή. Αυτό από μόνο του περιγράφει το πρόβλημα.
Είναι ανθρωπίνως αδύνατο για τους βουλευτές και τα κόμματα να μελετήσουν, να διασταυρώσουν και να αξιολογήσουν 477 άρθρα μέσα σε τρεις μέρες.
Η διαδικασία αυτή εκμηδενίζει τον κοινοβουλευτικό διάλογο. Μας ζητάτε να δώσουμε λευκή επιταγή. Να κυρώσουμε τυφλά ό,τι συνέταξε η εκτελεστική εξουσία.
Και ποιο είναι το πρόσχημα;
Ότι η κωδικοποίηση είναι μια απλή, τεχνική διαδικασία που δεν εισάγει νέο δίκαιο, αλλά απλώς συστηματοποιεί την ήδη ισχύουσα νομοθεσία.
Εδώ θα επικαλεστώ τον ίδιο τον Υπουργό, ο οποίος περιέγραψε πολύ εύστοχα την πραγματικότητα, αναφερόμενος σε ένα κανονιστικό πλαίσιο όπου οι διατάξεις συχνά αλληλοεπικαλύπτονται ή ακόμη και αλληλοαναιρούνται.
Και τόνισε ότι ο Κώδικας έρχεται ακριβώς για να θεραπεύσει αυτό το αλαλούμ, δημιουργώντας ένα ενιαίο, απλοποιημένο και διαφανές σύστημα.
Αυτό, όμως, περιγράφει και το σημείο της κριτικής μας.
Όταν οι διατάξεις ενός ολόκληρου αιώνα συγκρούονται μεταξύ τους ή αλληλοαναιρούνται, η επιλογή του ποια διάταξη θα προκριθεί, ποια θα απαλειφθεί ως ξεπερασμένη και ποια θα θεωρηθεί τελικά ισχύουσα, δεν μπορεί να είναι μια ουδέτερη τεχνική καταγραφή.
Στην πραγματικότητα, εμπεριέχει μια σαφή πολιτική κατεύθυνση και αξιολόγηση.
Το εύλογο ερώτημα που ανακύπτει είναι απλό:
Ποιος επιλέγει τελικά τι ισχύει;
Ποιος κρίνει ποια γραμμή υπερισχύει όταν δύο νόμοι λένε αντίθετα πράγματα;
Και αν η επιλογή αυτή γίνεται αποκλειστικά από την εκτελεστική εξουσία, χωρίς τον απαραίτητο χρόνο για κοινοβουλευτικό έλεγχο, τότε η Βουλή καλείται απλώς να επικυρώσει μια έτοιμη πολιτική απόφαση.
Και αυτό εντείνεται και από την επιλογή να αφαιρεθεί ο θεσμικός έλεγχος του κειμένου από την Κεντρική Επιτροπή Κωδικοποίησης, καθώς με το άρθρο 239 του νόμου 5193/2025, απαλείφθηκε η σχετική ρητή υποχρέωση, παρακάμπτοντας έτσι μια κρίσιμη δικλείδα ασφαλείας και ένα κομβικό επιστημονικό φίλτρο.
Και χωρίς να αμφισβητούμε το επιστημονικό έργο της Ειδικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής υπό τον κ. Μενουδάκο, η εμπιστοσύνη μας στο κύρος των επιστημόνων δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσει τις προβλεπόμενες θεσμικές διαδικασίες ελέγχου.
Ας μπούμε όμως στην ουσία της πολιτικής μας διαφωνίας.
Το ΠΑΣΟΚ έχει καταγγείλει επανειλημμένα ότι η κυβέρνηση της ΝΔ νομοθετεί τον πολεοδομικό εκτροχιασμό, κλείνοντας το μάτι στους λίγους και ισχυρούς, σε βάρος του φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος.
Αντί, λοιπόν, να δώσει λύσεις σε κρίσιμα και χρονίζοντα προβλήματα, η κυβέρνηση έρχεται και «κωδικοποιεί» τις παθογένειες.
Πρώτη τρανταχτή παθογένεια, ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός.
Τα τελευταία χρόνια ζούμε ένα πρωτοφανές οικιστικό αλαλούμ. Τα περιβόητα «μπόνους» δόμησης του ΝΟΚ γέμισαν τις γειτονιές και τις πόλεις μας με τσιμέντο.
Οι δήμοι ξεσηκώθηκαν, οι τοπικές κοινωνίες αντέδρασαν, οι πολίτες προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη.
Το ΠΑΣΟΚ στάθηκε από την πρώτη στιγμή στο πλευρό της Αυτοδιοίκησης και των πολιτών. Καταγγείλαμε ότι αυτά τα οριζόντια πολεοδομικά κίνητρα δόθηκαν χωρίς σοβαρές επιστημονικές μελέτες, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών αρχών, εξυπηρετώντας μόνο την άναρχη οικονομική εκμετάλλευση.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας μας δικαίωσε πανηγυρικά, κρίνοντας ότι αυτά τα κίνητρα δεν μπορούν να εφαρμόζονται οριζόντια, μέσω της απευθείας έκδοσης οικοδομικών αδειών, αλλά πρέπει να εντάσσονται στον ολοκληρωμένο πολεοδομικό σχεδιασμό κάθε περιοχής.
Και τι κάνει η κυβέρνηση στον Κώδικα;
Ενσωματώνει βιαστικά στο κείμενο, τις μεταγενέστερες τροπολογίες και τα Προεδρικά Διατάγματα της περιόδου 2025-2026, προσπαθώντας να διασώσει ό,τι μπορεί από την αποτυχημένη πολιτική της.
Προσπαθείτε να παγιώσετε μια μεταβατική και βαθιά προβληματική πραγματικότητα, αγνοώντας τη φέρουσα ικανότητα των πόλεων.
Δεύτερη παθογένεια, η λογική των δύο ταχυτήτων, όσον αφορά τις μεγάλες επενδύσεις.
Για τις στρατηγικές επενδύσεις, η κυβέρνηση φρόντισε να διατηρήσει και να θωρακίσει ένα αυτόνομο, προνομιακό καθεστώς με τις δικές του ειδικές χωροταξικές και πολεοδομικές ρυθμίσεις, παρεκκλίσεις και fast-track διαδικασίες.
Έτσι, δημιουργείται μια βαθιά ανισότητα:
Από τη μία πλευρά, έχουμε ένα «ειδικό δίκαιο» κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των μεγάλων επενδυτικών σχεδίων, το οποίο προχωρά απρόσκοπτα.
Από την άλλη πλευρά, έχουμε τη συντριπτική πλειονότητα των μικροϊδιοκτητών και των απλών πολιτών, οι οποίοι παραμένουν εγκλωβισμένοι στο γενικό δίκαιο και στο γενικότερο πολεοδομικό τέλμα.
Και η μεγαλύτερη απόδειξη αυτής της ανισότητας αποτυπώνεται στα κατά παρέκκλιση άρτια και οικοδομήσιμα οικόπεδα.
Την ώρα που για τους μεγάλους ομίλους επιστρατεύονται “ειδικά εργαλεία” και φωτογραφικές εξαιρέσεις, για χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες με εκτάσεις κάτω των 4 στρεμμάτων, η αυλαία πέφτει οριστικά, με την απαξίωση της μικρής ιδιοκτησίας, ενσωματώνοντας τις ασφυκτικές προθεσμίες του Νόμου 4759/2020, με αποτέλεσμα να χάνουν το δικαίωμα δόμησης όλοι οι μικροϊδιοκτήτες που δεν είχαν ολοκληρώσει τις σχετικές διοικητικές διαδικασίες μέχρι το 2022.
Μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ, η εκτός σχεδίου δόμηση έχει ουσιαστικά παγώσει. Χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες βρίσκονται σε απόγνωση, καθώς τα οικόπεδα αυτά δεν μπορούν να οικοδομηθούν, αν δεν έχουν πρόσωπο σε επίσημα αναγνωρισμένο κοινόχρηστο δρόμο.
Και το κράτος, εδώ και χρόνια, δεν έχει φροντίσει να καταγράψει το οδικό δίκτυο.
Η κωδικοποίηση της νομοθεσίας, απλώς ενσωματώνει τη νομολογία του ΣτΕ, επιβεβαιώνει το αδιέξοδο και μεταθέτει το πρόβλημα στις μελέτες αναγνώρισης οδών που καθυστερούν.
Με απλά λόγια, τα ακίνητα των απλών ανθρώπων μετατρέπονται εν μια νυκτί σε άχρηστα αγροτεμάχια, χάνοντας την αξία τους, ενώ την ίδια στιγμή, οι VIP επενδυτές χτίζουν ανεμπόδιστα με “fast-track” παρεκκλίσεις, απολαμβάνοντας μια προκλητικά ευνοϊκή μεταχείριση.
Τρίτη τρανταχτή παθογένεια, το πρόσφατο Προεδρικό Διάταγμα για τους οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων, με ριζικές ανατροπές μέσα στον οικιστικό ιστό της ελληνικής περιφέρειας.
Με το πρόσχημα της “ενιαίας οριοθέτησης”, αναγνωρίσατε ως όρια οικισμών μόνο όσα τεκμηριώνονται με δόμηση έως το 1983, πετώντας εκτός ορίων ολόκληρες περιοχές που αναπτύχθηκαν νόμιμα τα επόμενα σαράντα χρόνια.
Αποτέλεσμα;
Τα όρια των χωριών συρρικνώνονται βίαια.
Χιλιάδες ιδιοκτησίες της επαρχίας και των νησιών μας, οικόπεδα μικρότερα των 2 στρεμμάτων, χάνουν αυτόματα την οικοδομησιμότητα τους, απαξιώνοντας την περιουσία των Ελλήνων πολιτών στο 80% των οικισμών της χώρας.
Σήμερα και πάλι, επισημοποιείτε αυτή τη χωροταξική διάσπαση, αποδεικνύοντας για ποιον πραγματικά νομοθετεί αυτή η κυβέρνηση.
Και οι παθογένειες δεν σταματούν εδώ.
Η κυβέρνηση έχει βάλει ξανά το κάρο μπροστά από το άλογο.
Η λογική σειρά ενός σοβαρού κράτους είναι:
Πρώτα καθορίζεις τη στρατηγική, δηλαδή ολοκληρώνεις τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ) και τα Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια, και μετά έρχεσαι να κωδικοποιήσεις τους κανόνες.
Εσείς τι κάνετε;
Επειδή το πρόγραμμα «Κωνσταντίνος Δοξιάδης» για τα ΤΠΣ καθυστερεί, φέρνετε έναν Κώδικα γεμάτο από «μεταβατικές διατάξεις».
Κωδικοποιείτε το παλαιό, άναρχο καθεστώς.
Μόλις ολοκληρωθούν τα ΤΠΣ και τα νέα ειδικά χωροταξικά πλαίσια για τον Τουρισμό και τις ΑΠΕ, ο Κώδικας αυτός θα αρχίσει αμέσως να τροποποιείται, να «ξηλώνεται» και να γεμίζει με νέες παραπομπές.
Γεννάτε, δηλαδή, τη νέα πολυνομία την ώρα που υποτίθεται ότι την καταπολεμάτε.
Και βέβαια, ο Κώδικας αυτός μετατρέπεται σε ένα «άδειο πουκάμισο», διότι προφανώς και δεν δίνει λύσεις σε μεγάλα κοινωνικά και δομικά προβλήματα.
Αφιερώνει ένα τεράστιο μέρος στην αυθαίρετη δόμηση.
Αντί για την προστασία του ορθού σχεδιασμού, μονιμοποιείται η φιλοσοφία των διαδοχικών νόμων τακτοποίησης.
Μια διαδικασία που ξεκίνησε ως προσωρινό εισπρακτικό εργαλείο, γίνεται πλέον μόνιμο κομμάτι του βασικού κορμού του ελληνικού δικαίου, καταπατώντας κάθε έννοια οικιστικού ισοζυγίου.
Περιγράφετε ιδανικές ψηφιακές διαδικασίες. Όμως οι Υπηρεσίες Δόμησης καταρρέουν, χωρίς μηχανικούς, λειτουργώντας με δανεικό προσωπικό.
Και την ώρα που η κλιματική αλλαγή και οι φυσικές καταστροφές απαιτούν πλέον μια νέα, ανθεκτική προσέγγιση στον χώρο, η επιλογή της κυβέρνησης δεν είναι η πρωτοβουλία για έναν νέο σύγχρονο σχεδιασμό, αλλά απλώς, μια τυπική καταγραφή κανόνων, χωρίς να θωρακίζονται ουσιαστικά τα ευαίσθητα οικοσυστήματα, οι δασικές εκτάσεις και οι ζώνες αιγιαλού, απέναντι σε άναρχες πιέσεις.
Ακριβώς την ίδια στιγμή, που μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ψηφίσατε σε αυτήν την αίθουσα, τη δυνατότητα οριζόντιας πολεοδόμησης, με ποσοστό μέχρι και 20% σε περιοχές Natura.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποια είναι η μεγάλη εικόνα:
Ότι την ώρα που η χώρα έχει ανάγκη μια σοβαρή προσέγγιση των πολεοδομικών και χωροταξικών θεμάτων που ταλανίζουν χρόνια την επικράτεια, εσείς, αντί να λύνετε ζητήματα, επιλέγετε απλά να παρουσιάσετε την ίδια παρωχημένη και ατελή νομοθεσία με νέο περιτύλιγμα.
Εμείς απευθύνουμε μια θεσμική πρόσκληση προς την ηγεσία του Υπουργείου:
Σταματήστε αυτή τη fast-track διαδικασία.
Ολοκληρώστε πρώτα όλες τις κρίσιμες διαδικασίες της χωροταξικής και πολεοδομικής νομοθεσίας που βρίσκονται σε εκκρεμότητα.
Περιμένετε να ολοκληρωθούν πρώτα τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ) και τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια.
Αλλάξτε το παρωχημένο Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ.
Εγκρίνετε το νέο Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό.
Εκδώστε πρώτα τα απαραίτητα Προεδρικά Διατάγματα για τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000.
Και μετά να έρθουμε όλοι μαζί να ψηφίσουμε την κωδικοποίηση της νομοθεσίας. Γιατί αυτή είναι η μόνη επιστημονικά και εθνικά ωφέλιμη σειρά.
Οτιδήποτε άλλο, οποιαδήποτε επιμονή στη βιαστική ψήφιση αυτού του αποσπασματικού κειμένου σήμερα, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια απέλπιδα προσπάθεια να παρουσιάσετε στους πολίτες το ψευδές αφήγημα ότι η κυβέρνηση δήθεν «κλείνει» τα μεγάλα ζητήματα που ταλανίζουν τη χώρα και τον τεχνικό κόσμο.
Είναι μια επιλογή προσχηματική, και καθαρά επικοινωνιακή.
Στη μνήμη του Νίκου Ταγαρά, ο οποίος μόχθησε πραγματικά για να μπει μια τάξη σε αυτό το πεδίο, έχουμε χρέος να μην γίνουμε συνένοχοι σε έναν τέτοιο επικοινωνιακό αποπροσανατολισμό.
