Η αξιοπρέπεια δεν έχει εθνικότητα, οικονομική τάξη ή θρήσκευμα
- Η ρύθμιση του άρθρου 135, με την οποία επιτρέπεται η πλύση, η περιποίηση και η φροντίδα των σορών των τεθνεώτων μουσουλμάνων σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Ισλαμικού Τεμένους Αθηνών, αποτελεί αναμφίβολα ένα θετικό βήμα
- Παραμένει όμως σε εκκρεμότητα το δικαίωμα επί της ουσίας, ταφής μουσουλμάνων που αποβιώνουν στην Αθήνα
- Θεσμική επιλογή αυτοπεποίθησης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής Δημοκρατίας η ίδρυση και λειτουργία Ισλαμικού Τεμένους στην Αθήνα
- Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος δώρισε έκταση στο Σχιστό Αττικής σε εφαπτόμενο οικόπεδο με το Διαδημοτικό κοιμητήριο για να γίνει μουσουλμανικό νεκροταφείο
- Η αξιοπρεπής ταφή, ο σεβασμός στη μνήμη του νεκρού και η δυνατότητα της οικογένειας να πενθεί σύμφωνα με την πίστη της δεν αποτελούν διοικητική πολυτέλεια. Συνδέονται με την ανθρώπινη αξία
- Χρειάζεται πολιτική απόφαση από την κυβέρνηση, διοικητικός συντονισμός, χρηματοδότηση και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα
Από όλες τις πτέρυγες της Βουλής χειροκροτήθηκε ο βουλευτής Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ, Ιλχάν Αχμέτ κατά την σημερινή ομιλία του στην Βουλή που επικεντρώθηκε στο άρθρο 135 του υπό συζήτηση νομοσχεδίου του υπουργείου Πολιτισμού με γενικό τίτλο : «Σύσταση νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία “Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς ΑΕ” (Hellenic Heritage Organisation SA)».
Ο κ. Αχμέτ αναφέρθηκε σε ένα σημαντικό ζήτημα που αφορά σε ανθρώπινο δικαίωμα και δεν είναι άλλο από την έλλειψη μουσουλμανικού νεκροταφείου στην Αθήνα. Το γεγονός αυτό, συνιστά μία θεσμική παράλειψη της κυβέρνησης που εκκρεμεί ήδη από το 2021, όταν παραχωρήθηκε χώρος από την Εκκλησία της Ελλάδος στην περιοχή του Σχιστού Αττικής προκειμένου να διαμορφωθεί σε μουσουλμανικό νεκροταφείο, αλλά έως σήμερα δεν ολοκληρώθηκε η συγκεκριμένη διαδικασία.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο βουλευτής Ροδόπης στην διάρκεια της παρέμβασής του «η ρύθμιση του άρθρου 135, με την οποία επιτρέπεται η πλύση, η περιποίηση και η φροντίδα των σορών των τεθνεώτων μουσουλμάνων σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Ισλαμικού Τεμένους Αθηνών, αποτελεί αναμφίβολα ένα θετικό βήμα. Είναι μία ρύθμιση που αναγνωρίζει ότι η θρησκευτική ελευθερία δεν περιορίζεται μόνο στην προσευχή. Περιλαμβάνει και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να αποχαιρετά τους νεκρούς του σύμφωνα με τις παραδόσεις, τα ταφικά έθιμα και τους κανόνες της πίστης του».
Από την άλλη όμως παραμένει σε εκκρεμότητα η δυνατότητα, το δικαίωμα επί της ουσίας, ταφής μουσουλμάνων που αποβιώνουν στην Αθήνα, είτε είναι Έλληνες πολίτες, είτε είναι νόμιμοι μετανάστες, στην συγκεκριμένη περιοχή, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται οι συγγενείς τους να τους μεταφέρουν στην Θράκη όπου λειτουργούν μόνο εκεί μουσουλμανικά νεκροταφεία, είτε να ταξιδεύουν οι σωροί των νεκρών σε μακρινές ξένες χώρες με μεγάλα έξοδα και ιδιαίτερο συναισθηματικό φορτίο από την πλευρά των οικείων τους προκειμένου να τύχουν μιας κηδείας και ενός ενταφιασμού με το τυπικό της μουσουλμανικής θρησκείας.
«Η Ελλάδα έπραξε πολύ σωστά και διορατικά όταν αποφάσισε να κατασκευάσει και να θέσει σε λειτουργία ένα δημόσιο Ισλαμικό Τέμενος στην Αθήνα. Ήταν μία θεσμική επιλογή αυτοπεποίθησης μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής Δημοκρατίας, η οποία δεν φοβάται τη θρησκευτική διαφορετικότητα, αλλά την αντιμετωπίζει με κανόνες, διαφάνεια και σεβασμό.
Στην ίδια ορθή κατεύθυνση κινείται και η σημερινή διάταξη. Η πρόβλεψη ειδικού χώρου για την πλύση, την περιποίηση και τη φροντίδα των νεκρών αποτελεί ακόμη μία έμπρακτη απόδειξη ότι η Ελλάδα σέβεται το Ισλάμ και αναγνωρίζει τα θρησκευτικά καθήκοντα των μουσουλμάνων μέχρι και την τελευταία στιγμή της ανθρώπινης ζωής.
Αλλά αυτή η θετική ρύθμιση θα παραμείνει ανολοκλήρωτη, εάν δεν λυθεί και το αμέσως επόμενο, ουσιώδες ζήτημα: πού θα ταφεί ο νεκρός μετά την προετοιμασία και την προσευχή», επεσήμανε ο κ. Αχμέτ και απευθυνόμενος προς την παριστάμενη υπουργό Πολιτισμού τόνισε με έμφαση : «το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ταφή δεν εξαρτάται ούτε από την οικονομική επιφάνεια ούτε από το ύψος της επένδυσης ούτε από το είδος της άδειας διαμονής. Το ίδιο δικαίωμα έχει ο Έλληνας μουσουλμάνος πολίτης, ο νόμιμος μετανάστης, ο εργαζόμενος, ο πρόσφυγας και κάθε άνθρωπος που ζει νόμιμα στη χώρα μας. Διότι η αξιοπρέπεια δεν έχει εθνικότητα, οικονομική τάξη ή θρήσκευμα».
Ιδιαίτερη μνεία και αναφορά έκανε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στην Εκκλησία της Ελλάδος και στην πράξη του ιδίου του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου να δωρίσει έκταση στο Σχιστό Αττικής σε εφαπτόμενο οικόπεδο με το Διαδημοτικό κοιμητήριο για να γίνει μουσουλμανικό νεκροταφείο.
Τον Απρίλιο του 2016, κατόπιν αιτήματος της Πολιτείας, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συναίνεσε ομόφωνα στη διάθεση συγκεκριμένου τμήματος 20 στρεμμάτων για τη δημιουργία μουσουλμανικού χώρου ταφής. Ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος αποφάσισε να δώσει την δική του έκταση δωρεάν για να γίνει μουσουλμανικό νεκροταφείο…
Παρά, όμως, την παραχώρηση του χώρου, παρά τη θεσμική συναίνεση και παρά τις επανειλημμένες κυβερνητικές ανακοινώσεις, το έργο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει.
«Επομένως, δεν υπάρχει αντίδραση της Εκκλησίας. Δεν υπάρχει άρνηση της τοπικής κοινωνίας. Υπάρχει διαθέσιμος χώρος. Αυτό που εξακολουθεί να απουσιάζει είναι η πολιτική απόφαση που θα μετατρέψει την παραχώρηση σε πραγματικό και λειτουργικό κοιμητήριο», επέμεινε ο κ. Ιλχάν Αχμέτ, καλώντας την κυβέρνηση να μη κρυφτεί και πάλι πίσω από γραφειοκρατικά κωλύματα που θα αναστείλουν μια ανάλογη απόφαση.
«Μιλώ σήμερα όχι μόνο ως Βουλευτής Ροδόπης και βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μιλώ και ως Α΄ Αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Η αξιοπρεπής ταφή, ο σεβασμός στη μνήμη του νεκρού και η δυνατότητα της οικογένειας να πενθεί σύμφωνα με την πίστη της δεν αποτελούν διοικητική πολυτέλεια. Συνδέονται με την ανθρώπινη αξία, την ισότητα ενώπιον του νόμου και τη θρησκευτική ελευθερία που προστατεύουν το Σύνταγμα και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Άλλωστε, η ελληνική νομοθεσία επιτρέπει ήδη τον καθορισμό ιδιαίτερου χώρου μέσα στα δημοτικά κοιμητήρια για τον ενταφιασμό αλλόδοξων και αλλοθρήσκων. Επομένως, δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε σήμερα τη νομική βάση. Χρειάζεται πολιτική απόφαση, διοικητικός συντονισμός, χρηματοδότηση και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα», ανέφερε ίδιος, δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι η Αθήνα χρειάζεται επιτέλους έναν οργανωμένο μουσουλμανικό χώρο ταφής. «Το οφείλουμε στους νεκρούς, το οφείλουμε στις οικογένειές τους, το οφείλουμε στη Δημοκρατία και στον ίδιο τον πολιτισμό της χώρας μας», κατέληξε.
