Κύριε Πρόεδρε της Ένωσης με μεγάλη χαρά εγώ προσωπικά, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο Πρόεδρός μας Ν. Ανδρουλάκης, αποδεχθήκαμε την πρόσκλησή σας .
Στο πρόσωπο το δικό σας, χαιρετίζω κάθε δικαστή και εισαγγελέα της χώρας.
Νιώθω ότι βρίσκομαι σε ένα απόλυτα οικείο περιβάλλον καθώς διακονώ κι εγώ το χώρο της δικαιοσύνης, 30 πλέον χρόνια, ως Ποινικολόγος .
Ζήσαμε πολλά μαζί και νομίζω ότι πολλά μπορούμε πια και να μοιραστούμε.
Χαιρετίζω την παρουσία του κ. Υπουργού, όλων των εκπροσώπων της κυβέρνησης και των κομμάτων, τους συναδέλφους, αλλά και τα θεσμικά πρόσωπα, τα πρόσωπα των εκπροσώπων και φορέων στη συνέλευσή σας, που βλέπω ότι δεν είναι μία τυπική διαδικασία και χαίρομαι διπλά γι αυτό.
Χαίρομαι καταρχήν που δεν είστε οι τυπικοί δικαστές, αυτοί που οχυρώνονται πίσω από την …τήβεννο και βάζετε τέτοια ατζέντα θεμάτων. Γιατί αυτός που τολμάει να βάζει τέτοια ατζέντα, είναι αυτός που δεν κάθεται κρυμμένος πίσω, οχυρωμένος και με μοναδικό στόχο να «απολαμβάνει» τους καρπούς των δημοσίων σχέσεων.
Βλέπετε, στην Ελλάδα αυτό που έχει κυριαρχήσει πια, είναι ένα ιδιότυπο.. σαβουάρ βίβρ δημοσίων σχέσεων. Μεταξύ πάντων, μεταξύ σχεδόν όλων- κάτι που με τρομάζει αφάνταστα, διότι όλο αυτό που δημιουργείται καταλήγει στο τέλος να υπηρετεί ένα σύστημα που καθόλου μα καθόλου δεν βοηθάει τη χώρα, ούτε τους πολίτες, ούτε βεβαίως βαθαίνει τη δημοκρατία μας, όπως φαντάζομαι ότι είναι ο κοινός μας στόχος.
Όταν τα πεδία της δικαιοσύνης και της πολιτικής συναντώνται, οφείλουν να συζητούν για όλα και να συμβάλλουν στο διάλογο. Σας ευχαριστούμε λοιπόν κύριε Πρόεδρε και για την εισαγωγική σας τοποθέτηση και για το ότι πάντοτε με τόσο απλό, αιχμηρό αλλά δίκαιο τρόπο βάζετε τα ζητήματα. Είναι πολύτιμη η συνεργασία μας, το λέω ειλικρινά και αυτό δεν ανήκει στο …savoir vivre που έλεγα πριν.
Να ευχαριστήσω όμως και τον Υπουργό Δικαιοσύνης που σήμερα μας …ταξίδεψε, με ένα μαγικό ταξίδι σε μια χώρα που …δεν υπάρχει και που εκείνος λέει ότι ζει, αλλά εμείς δεν ζούμε.
Κι αυτό όμως σπουδαίο είναι, να μπορεί κανείς να έχει τόση φαντασία, ώστε να παρουσιάζει το άσπρο- μαύρο και το μαύρο- άσπρο.
Διότι την ώρα που εμείς συζητάμε εδώ για τη «μέγγενη της δικαιοσύνης από την πολιτική αντιπαράθεση» ή για την αναθεώρηση του Συντάγματος ή για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η δικαιοσύνη και τις συνθήκες στις οποίες λειτουργεί όπως τα οικονομικά, υλικοτεχνικές υποδομές, υποστελέχωση κλπ , την ίδια ώρα δίπλα συζητάμε για τον προϋπολογισμό που ο κ Υπουργός μας είπε μάλιστα ότι ως υπουργός σε μια άλλη κυβέρνηση ενός άλλου κόμματος, κάποτε, διαχειρίστηκε τα οικονομικά της χώρας και ανέλυσε τί σημαίνει ακριβώς ‘υπερπλεόνασμα».
Αφαίμαξη είναι το υπερπλεόνασμα για το οποίο συζητάτε εσείς σήμερα κύριε Υπουργέ και είναι αφαίμαξη των μικρών και των μεσαίων, των ευάλωτων και των αδύναμων, από τους άδικους έμμεσους φόρους και δεν θέλετε αυτό να το δείτε. Τόσο απλά!
Την ίδια ώρα, στη χώρα βλέπουμε ένα βόθρο που ξερνάει βοθρολύματα κάθε μέρα. Η Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, στην οποία είμαι μέλος και στην οποία ομολογώ ότι ακούμε πράγματι απίστευτα πράγματα. Ήμουν και στην προανακριτική της Novartis και στην Εξεταστική για τις υποκλοπές και στα Τέμπη – ναι, ήμουνα σε εκείνη την κραυγαλέα υποτίμηση του Κοινοβουλίου και των θεσμών από τους δύο Υπουργούς της Κυβέρνησης που ήρθαν με ένα υπόμνημα 100 λέξεων για να μας πουν ότι δεν θέλουν να μιλήσουν στην Προανακριτική Επιτροπή, γιατί θέλουν να πάνε τάχα-δήθεν κατευθείαν στο φυσικό δικαστή- όλα αυτά τα έζησα προσωπικά .
Παράλληλα, την ίδια ώρα που όλα αυτά συμβαίνουν στην χώρα, τα «μπλόκα της οργής», οι άνθρωποι οι οποίοι ανακατεύουν τον ιδρώτα με το χώμα, όχι οι τσιφλικάδες, οι κολίγοι του κάμπου και των βουνών, αναπτύσσουν φωνή και ταυτόχρονα έχουν καταφέρει κάτι πολύ σημαντικό: να ενώσουν τους δρόμους με τις πλατείες, να αποκτήσει κοινωνικό και εθνικό πρόσημο ο αγώνας τους, κάτι που σίγουρα αφορά και τη δικαιοσύνη. Διότι πλέον είναι ένα πάνδημο και συλλογικό αίτημα η δικαιοσύνη και η αξιοπρέπεια στη ζωή.
Την ίδια στιγμή, στον άλλο «χάρτη» αναλύσεων της κοινωνίας, μπαίνουν τα στατιστικά δεδομένα.
Άκουσα πριν διάφορα στατιστικά από τον κ Υπουργό, για μένα όμως το στατιστικό με την πολύ μεγάλη σημασία είναι ότι 8 στους 10 πολίτες δεν εμπιστεύονται τη δικαιοσύνη! Χειρότερα από ό,τι πριν από ενάμιση χρόνο, που ήταν 7 στους 10. Περισσότεροι ακόμη 8,25 στους 10, αποστρέφονται τους πολιτικούς. Εμάς δηλαδή! Και τα κόμματα. Δεν θέλουν να μας βλέπουν μπροστά τους. Μας απεχθάνονται πολλές φορές… Αυτή είναι η ωμή αλήθεια. Και ό,τι κι αν τους λέει κανείς, θεωρούν ότι είναι προκατασκευασμένο, σκόπιμο, στοχευμένο σε συγκεκριμένη κατεύθυνση και ότι εξυπηρετεί έναν αλλότριο σκοπό- πάντως όχι τα συμφέροντα της πατρίδας και του λαού μας.
Αυτή είναι η κατάσταση.
Και ψάχνουμε λοιπόν να βρούμε για ποιον λόγο συμβαίνουν όλα αυτά;
Αν αλήθεια δεν ψάξει ο χώρος της δικαιοσύνης που είναι η καρδιά των θεσμών της χώρας, ο στυλοβάτης του θεσμικού μας συστήματος και του κράτους δικαίου, όπως επίσης αν δεν ψάξει η πολιτική, τότε ποιος θα ψάξει για το τι μας συμβαίνει;;
«Γιατί είμαι άρρωστη ;» πρέπει να αναρωτηθούμε αμφότερες οι πλευρές .
Τα αίτια καταρχήν είναι το ότι μαραζώνει η χώρα μας και μαραζώνουν οι πολίτες μας.
Καθημερινά οι άνθρωποί μας βιώνουν φτώχεια, χειμάζονται από την ακρίβεια, δεν φτάνουν οι μισθοί μετά τις δέκα του μήνα…
Επιπλέον, είναι διάχυτη η αντίληψη πως κανείς δεν νοιάζεται , όπως ακριβώς και διάχυτη η αίσθηση της ανισότητας απέναντι στους ισχυρούς στους μεγάλους, στους επιχειρηματικούς κύκλους.
Όπως πολύ σωστά είπατε κι εσείς κ Πρόεδρε πριν λίγο, απέναντι σε όσους έχουν τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν όλα τα εργαλεία που τους δίνονται. Αλλά οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται στο φάσμα της φτώχειας – περισσότερο από το 1/3 των Ελλήνων, δεν μπορούν.
Διαλαλούν επίσης ότι – αυτό που ακούμε εμείς συχνά – «δεν υπάρχει δικαιοσύνη». Το ακούμε στα καφενεία, στους δρόμους, στις πλατείες παντού. Σημαίνει ότι δεν απονέμεται η δικαιοσύνη με την ταχύτητα που ένας πολίτης δικαιούται . Ή με τον τρόπο που εκείνος διεκδικεί από ένα οργανωμένο κράτος δικαίου στην κάθε μέρα του και όχι σε μια συζήτηση συγκεκριμένου αντικειμένου, όπως η σημερινή .
Οι πολίτες βλέπουν επίσης, πώς εξελίσσονται αυτές τις μέρες τα πράγματα στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, στη δίκη των υποκλοπών. Δεν είναι αλήθεια τεράστια αποκάλυψη για το πολιτικό σύστημα, αλλά και για τη δικαιοσύνη, ότι είχαμε προκάτ μάρτυρα έναν αχυράνθρωπο, που ερχόταν με ερωτήσεις που του είχανε μοιράσει οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος και μάλιστα του δίνανε και συγχαρητήρια για αυτό;. Αυτός ο μάρτυρας λοιπόν, αυτή τη στιγμή κατέθεσε αυτά και αυτοί οι άνθρωποι, οι βουλευτές που ήταν ανακριτές, αξιοποιήθηκαν δεόντως για τις …υπηρεσίες που προσέφεραν στη Δημοκρατία μας, καθώς οι 13 από τους 15, έγιναν υπουργοί. Αυτό το παράδειγμα δίνουμε στην ελληνική κοινωνία.
Άλλο παράδειγμα για την τραγωδία των Τεμπών- που άκουσα και τον υπουργό μάλιστα να εξανίσταται σήμερα
Γιατί εξανίστασθε, κύριε Υπουργέ;
Γιατί τα Τέμπη, προφανώς πλέον αντιληφθήκατε ότι δεν ήταν μόνο μπάζα και μπάζωμα κι όσοι τυχόν ασχολήθηκαν με αυτό ήταν για τα μπάζα, αλλά ότι ήταν κάτι πολύ παραπάνω. Ήταν καταρχήν η διαχείρισή σας, πέρα από την κραυγαλέα συγκάλυψη , ήταν πχ κι ο υπουργός σας, ο οποίος βγήκε κουνώντας πανηγυρικά το πόρισμα του ΕΟΔΟΣΑΜ, λέγοντας ότι είναι το «εθνικό μας ευαγγέλιο» . Και όταν είδατε άλλες …εκφάνσεις της υπόθεσης, η ίδια η κυβέρνηση το αναθεμάτισε, αφού μέσα σε μισή μέρα το αποδόμησε .
Εγώ δεν λέω γιατί το κάνατε, δεν θα μπω σε αντιπαράθεση.
Λέω όμως ότι «όπως στρώσατε έτσι κοιμηθήκατε».
Οι κυβερνητικές αστοχίες λίγο με ενδιαφέρουν, αλλά πολύ με ενδιαφέρει τί εικόνα δίνετε στο λαό μας. Για το πώς διαχειρίζεστε ένα συλλογικό τραύμα που έβγαλε στις πλατείες χωρίς να το καταλάβετε ενάμιση εκατομμύριο ανθρώπους και τους έκανε ένα, όλους μαζί, χωρίς να τους ενώνει από πριν τίποτα, καμία κοινή πολιτική αναφορά, καμία κοινωνική αναφορά.
Αυτό πώς το εξηγείτε; Δεν είναι ένα κοινωνιολογικό φαινόμενο που πρέπει οι πολιτικοί να το εξηγήσουν, αλλά και η δικαιοσύνη να το εξηγήσει;
Και τώρα, μετά από όλα αυτά, διανύουμε την περίφημη περίοδο του ΟΠΕΚΕΠΕ όπου στο επίκεντρο βρίσκεται ένα τεράστιο σκάνδαλο με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να έχει κατασκηνώσει στη χώρα και να λέει ότι έρχονται κι άλλα και ότι έγινε τρανό φαγοπότι κοινοτικών πόρων από ανθρώπους που δεν τους έπιανε το μάτι σου, γιατί συνδέονταν υπόγεια με πολιτικές οργανώσεις και με υψηλά ιστάμενα πρόσωπα και με υπουργούς.
Όλα αυτά λοιπόν, μοιραία κλονίζουν την εμπιστοσύνη του κόσμου στη δικαιοσύνη και στην πολιτική.
Θέλω ολοκληρώνοντας, να επισημάνω ότι οι δικαστές και οι εισαγγελίες της πατρίδας μας στα δικά μας μάτια και στη δική μας ψυχή, επιτελείτε ένα τεράστιο έργο και αυτό το λέω απερίφραστα.
Ο νέος δικαστικός χάρτης είναι πια μια πραγματικότητα – όμως με συγχωρείτε κ Υπουργέ μου, σας παρακαλώ αποφύγετε να λέτε ξανά και ξανά ότι είναι μια μεταρρύθμιση βεληνεκούς Ελευθερίου Βενιζέλου, γιατί να ξέρετε ότι πολλοί δεν μπορούμε να αντέξουμε να το ακούμε αυτό –ειδικά όσοι τουλάχιστον έχουν διαβάσει την ιστορία του Ελευθερίου Βενιζέλου….
Ο νέος δικαστικός χάρτης λοιπόν, έφερε αλλαγές μέσα σε μία νύχτα. Είμαστε στα πρόθυρα τώρα του νέου Κωδικα Πολιτικής Δικονομίας, με τον οποίο η Κυβέρνηση διατυμπανίζει ότι θα λύσει όλα τα προβλήματα που υπάρχουν και θα πετύχει ευρωπαϊκούς ρυθμούς ..
Τώρα αυτό πώς θα γίνει, παραμένοντας τα πάγια προβλήματα της δικαιοσύνης άλυτα, όπως είναι η υποστελέχωση, η έξοδος πολλών δικαστικών υπαλλήλων, οι κακές υποδομές σε πολλά δικαστικά μέγαρα της χώρας, οι μεγάλες καθυστερήσεις στην πρόοδο της ψηφιοποίησης σε μία εποχή που εμείς συζητάμε και πάνω από τα κεφάλια μας υπάρχει η AI που τα αλλάζει όλα – μα όλα! και τα αλλάζει όλα εκ βάθρων, δεν μπορώ να το αντιληφθώ!
Και αν δεν λύσουμε ακριβώς αυτά τα προβλήματα, τίποτε δεν θα αλλάξει μαγικά, όσο και αν μας περιγράφετε μαγικό τον κόσμο.
Και βεβαίως θα πω και κάτι ακόμη για την ουσία της δικαιοσύνης και το ποινικό μας σύστημα, το οποίο υπηρετώ –και αυτό θα μου επιτρέψετε να το πω από καρδιάς, καθώς εκεί είναι οι σπουδές μου, οι έρευνές μου, τα βιώματά μου: Είναι ένα μεγάλο και εξόφθαλμο λάθος ο προσανατολισμός που υπάρχει αυτή τη στιγμή σε ό,τι αφορά το ποινικό δικαιικό μας σύστημα.
Εξηγώ:
Αυξάνεται διαρκώς η εγκληματικότητα και η παραβατικότητα σε όλους τους δείκτες, συμπεριλαμβανομένων όλων των κοινωνικών δεικτών, θα τα αναλύσουμε σε κάποια άλλη συνεύρεσή μας.
Η διαρκής αυστηροποίηση μονομερώς των ποινών, χωρίς να υπάρχει κανένας προσανατολισμός και πρόληψη για επανένταξη, ενσωμάτωση, χωρίς θεραπευτικά δικαστήρια και όλα τα σύγχρονα εργαλεία των κοινωνικών επιστημών που θα έπρεπε να είναι αρωγοί στην κάθε μέρα του κάθε δικαστή και του κάθε δικαστηρίου, δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα.
Δεν έφερε και δεν θα φέρει! Δυστυχώς μας κάνουν μια χώρα που βρίσκεται πολύ πίσω από τις εξελίξεις.
Ένα σοβαρό θεσμικό πλαίσιο δεν μπορεί να γίνεται μέσω διαχείρισης της κοινής γνώμης και του επικοινωνιακού χαρακτήρα όλων αυτών των ρυθμίσεων
Η χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε πολύ κρίσιμες προκλήσεις στο θεσμικό της πλαίσιο, που καλείται να το εκσυγχρονίσει και να καλύψει τις νέες ανάγκες.
Ήδη έχει ανοίξει η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση. Δεν είναι εύκολη ! -να ξέρετε ότι προχθές στο ΠΑΣΟΚ είχαμε μια συζήτηση και ακούστηκαν πολλά, κ Πρόεδρε, τα οποία έχουν και διάφορες εκφάνσεις. Οπως πχ πόσο απαραίτητη χωρίς την κοινωνική συνοχή, είναι μια συνταγματική αναθεώρηση; Και ναι φυσικά ανοίξαμε εμείς πρώτοι τη συζήτηση για το άρθρο 86, αλλά θα συζητήσουμε μήπως και για τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας, που θέλει η κυβέρνηση να έχει μια θητεία πια; Θα συζητήσουμε για την ισότητα των φύλων και τις γυναικοκτονίες ; Θα συζητήσουμε για την κλιματική αλλαγή; Και για την AI τι ακριβώς θα κάνουμε κάποια πρόβλεψη στο Σύνταγμά μας ;
Αλλά και για την ανάδειξη των επικεφαλής της δικαιοσύνης, τί ακριβώς συζητάμε ; Είναι θέμα κομβικό. Όταν ήρθαμε στο γραφείο σας, γιατί μας καλέσατε στην έδρα σας, είχα μια μεγάλη ελπίδα, διότι ήταν εκεί και ο Υφυπουργός ο κ Μπουγας κύριε Υπουργέ, ο οποίος συναίνεσε σε όλα. Ό,τι έλεγε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, έλεγε ναι! Και τα κόμματα ναι είπαμε. Και μάλιστα υπήρχε και η νομοθεσία, η οποία πλέον ήταν για να εξωρραϊσει την κατάσταση και να είναι το προβάδισμα στην πραγματικότητα, για να ακολουθήσουν όλα όσα πρέπει και η επιλογή της ηγεσίας σας, να γίνει και με τη γνώμη σας, τη γνώμη των δικαστών.
Γιατί αυτό είναι δημοκρατία. Και ενώ είπατε ναι, κ Υπουργέ, έρχεστε ξαφνικά και επιλέγετε τους έβδομους τους όγδοους κλπ και έτσι ματαιώνετε όχι μόνο την ουσία, αλλά κυρίως την ψυχολογία. Όλους εμάς που πιστέψαμε ότι λέγατε αλήθεια έστω μία φορά…
Θεσμικές εγγυήσεις λοιπόν πρέπει να υπάρξουν σε όλα τα επίπεδα και κυρίως εντιμότητα στις σχέσεις μεταξύ των μερών που συζητάμε.
Αξιότιμες/οι κυρίες και κύριοι δικαστές κυρίες και κύριοι εισαγγελείς,
Η δικαιοσύνη στη χώρα μας χρειάζεται ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο που να είναι στη διεθνή νομολογία εναρμονισμένο, στις σύγχρονες αρχές της κοινωνίας που πλέον επιτάσσουν επανένταξη των ανθρώπων που δεν είναι ακόμη ανάμεσά μας .
Η AI δεν ξεχνάμε ότι είναι ένα τεράστιο θέμα.
Και βεβαίως να πω και για τη σύγκρουση με τους δικηγόρους, δεν το αποφεύγω και μάλιστα ως δικηγόρος επιδιώκω να μιλήσω για αυτό.
Έζησα στα τριάντα σχεδόν χρόνια δικηγορίας πάρα πολλά παρακμιακά φαινόμενα συμπεριφοράς μέσα στα δικαστήρια.
Ξέρετε, ένας δικηγόρος όπως ακριβώς και ένας δικαστής, το πώς λειτουργεί και μέσα και έξω από το δικαστήριο , σίγουρα έχει σχέση με την προσωπικότητά του. Από τις ιδέες που εμφορείται, από την ιδιοσυγκρασία του, από το χαρακτήρα του, πόσο χαμηλών ή υψηλών τόνων είναι, πόσο σαν άνθρωπος βιώνει την ευγένεια μέσα του , τις αρχές και αξίες του , τη σκοπιμότητα των κινήσεών του κλπ.
Έχω δει πάρα πολλά κ. Πρόεδρε, πιστεύω πραγματικά ότι κάθε παρακμιακό φαινόμενο πρέπει να εξατομικεύεται, να καταδικάζεται και να απομονώνεται.
Πάντα ήταν το παράπονο μου – και όταν πολύ νέα και ίσως άτολμη και ξέρετε πώς είναι αυτά τα πράγματα, το καταλαβαίνετε κι εσείς – είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις πολλές φορές με ονοματεπώνυμα. Κάποια στιγμή όμως επειδή το «συλλήβδην» , όπως και το «διαίρει και βασίλευε» βοηθά μόνο εκείνους που θέλουν όλα να τα έχουν στη γραμμή της επικοινωνίας και της προσωπικής στρατηγικής τους, θα πρέπει να αποφασίσουμε να μιλήσουμε με όνομα και επώνυμο, κάθε φορά που ένα φαινόμενο τέτοιο προκύπτει, από κάθε πλευρά που αυτό προκύπτει .
Θα σας ευχηθώ καλές γιορτές από καρδιάς. Να έχετε κουράγιο και δύναμη στην άσκηση των καθηκόντων σας .
Να έχουμε μια μεγάλη ψυχή όλοι μέσα μας, να συγχωρούμε και τα λάθη, τις εκτροπές μας, τις αβελτηρίες μας, γιατί είμαστε άνθρωποι, δεν είμαστε φτιαγμένοι από το ..τέλειο υλικό, γι αυτό μπορούμε να κάνουμε και λάθη, να τα συγχωρούμε τόσο σε εμάς όσο και στους άλλους και να βελτιώνουμε τους εαυτούς μας.
Να έχουμε έντιμη συνεργασία ανάμεσά μας. Να τα εννοούμε αυτά που λέμε.
Η εμπιστοσύνη είναι κάτι κ Υπουργέ, που κερδίζεται σιγά-σιγά. Είναι σαν αυτή τη σκάλα, δίπλα σας .
Ανεβαίνει σκαλί, σκαλί. Αν σταματήσει η προσπάθεια, σταματά η άνοδος
Και βεβαίως να πω στους δικαστές μας, ότι η εποχή μας απαιτεί δυστυχώς, Τερτσέτηδες… Και αυτό θα πρέπει να το θυμάστε εσείς
Όπως και από τη δική μας την πλευρά απαιτείται εκτός από αυτό που κάνουμε, να απομονώσουμε οριστικά κάθε showman και κάθε showwoman, που καπηλεύεται το χώρο της δικαιοσύνης και της πολιτικής.
Διότι ο χώρος της δικαιοσύνης όπως και ο χώρος της πολιτικής θα πρέπει να κρατήσει στο επίκεντρό του, με σεβασμό, μόνο την ουσία του Ανθρώπου.
Διότι όπως οι παλιότεροι έλεγαν «…η δικαιοσύνη δεν είναι ένα πολύτιμο προνόμιο, αλλά κάτι που ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα…»
Καλές γιορτές.
