Ομιλία Δ. Μάντζου, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής στο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας
α. Διεθνείς εξελίξεις
Η ομιλία αυτή πρέπει να αρχίσει από τη μεγάλη εικόνα, την παγκόσμια εικόνα. Μια ανάλυση που συνέχεται φυσικά και με το αντικείμενο της σημερινής συζήτησης για την αποτρεπτική ικανότητα της πατρίδας.
Είμαι υποχρεωμένος να σταθώ ξανά στη δήλωση του κ. Πρωθυπουργού στις 3 Ιανουαρίου. Ότι δεν είναι τώρα η ώρα να σχολιάσει κανείς τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών στη Βενεζουέλα.
Μια απαράδεκτη, βαθιά προβληματική τοποθέτηση, που συνιστά εγκατάλειψη πάγιας, διαχρονικής εθνικής θέσης. Της προσήλωσής μας στο διεθνές δίκαιο, όχι ως σύνθημα ή σημαία ευκαιρίας, αλλά ως στρατηγική επιλογή.
Το Υπουργείο Εξωτερικών χρειάστηκε σαράντα οκτώ ώρες να αναφερθεί στο διεθνές δίκαιο. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, αντί να σχολιάσει, κατέθεσε στα πρακτικά την ανάρτηση του Πρωθυπουργού και τη δήλωση της χώρας μας στο Συμβούλιο Ασφαλείας ΟΗΕ. Και συμπλήρωσε ότι δεν υπάρχει πιθανότητα κανένας πρωθυπουργός να αποστεί από το διεθνές δίκαιο. Μα τα δύο έγγραφα που κατέθεσε ο κ. Δένδιας πιστοποιούν ότι ο κ. Μητσοτάκης είναι ο πρώτος Έλληνας Πρωθυπουργός που ομολόγησε ότι το διεθνές δίκαιο δεν πρέπει να συζητείται όταν ο ισχυρός ασκεί την ισχύ του και κάνει επίδειξη ισχύος.
Ο κ. Κυβερνητικός Εκπρόσωπος χαρακτήρισε, αντιθέτως, «ορθότατη» τη δήλωση. Η Κυβέρνηση επικαλείται κάτι που ούτε οι ΗΠΑ δεν ισχυρίζονται: τον εκδημοκρατισμό της Βενεζουέλας, τη μετάβαση από ένα πράγματι ανελεύθερο καθεστώς, όπως του Ν. Μαδούρο. Ναι αλλά η ίδια η αμερικανική διοίκηση μιλά για πετρέλαιο, για διαχείριση πλουτοπαραγωγικών πηγών. Εκτός αν κρίνουν κάποιοι ότι και η Γροιλανδία είναι ανελεύθερη χώρα και χρειάζεται εκδημοκρατισμό.
Ακούσαμε όψιμα ότι ο Πρωθυπουργός περίπου δεν ήξερε τι έλεγε. Κι ότι δεν είναι δουλειά του το διεθνές δίκαιο. Σοβαρά; Και είναι δουλειά του να αλλάζει μονομερώς την εξωτερική μας πολιτική; Γνωρίζουμε ότι δεν είναι καθηγητής διεθνών σχέσεων. Αλλά απαιτούμε να είναι προσεκτικός. Δεν ήταν μια ανεπίσημη θέση. Έγινε στο όνομα όλων μας.
Άλλοι, πάλι, δεν μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους. Διεθνές δίκαιο τέλος. Το δίκαιο του ισχυρού είναι ο κανόνας.
Συνειδητοποιούμε τι σήμα εκπέμπει αυτή η πολυγλωσσία; Η αμηχανία ή ο πανικός μιας Κυβέρνησης που τρέχει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα είναι το ελάχιστο. Η θολή αυτή εικόνα στιγματίζει και αδικεί τη διπλωματία μας. Προσβάλλει την ιστορία μας. Δημιουργεί σαφή κίνδυνο για τα εθνικά μας συμφέροντα. Οι Έλληνες, η Ελλάδα, πάντα είχαμε την ηθική και νομική βάση να απαιτούμε τον σεβασμό στους κανόνες του διεθνούς δικαίου, πάντα και παντού. Στο Αιγαίο, τα Βαλκάνια, την Ανατολική Μεσόγειο, την Κύπρο, παντού.
Πρέπει να συνεχίσουμε αυτή τη στρατηγική. Χωρίς επιλεκτικές εξαιρέσεις. Να μείνουμε συνεπείς στις θέσεις μας. Μόνο έτσι μια χώρα σαν την Ελλάδα θα μπορεί να είναι ασφαλής, σε έναν κόσμο ολοένα και πιο ανασφαλή.
Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα. Αυτός είναι ο πυρήνας του προβληματισμού.
β. Ένοπλες Δυνάμεις
Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι, προφανώς, αποφασιστικός συντελεστής ισχύος. Μαζί με τις διεθνείς συμμαχίες και τους διεθνείς οργανισμούς. Την ενεργητική μας διπλωματία. Ένοπλες Δυνάμεις δεν θα πει μόνο όπλα, φρεγάτες και αεροσκάφη, αλλά οι άνθρωποί τους. Το προσωπικό τους, τα στελέχη. Η ψυχή τους.
Είναι, λοιπόν, θεμιτό και σκόπιμο να λέμε για «ανεμελιά» στο στράτευμα; Είναι σήμερα ανέμελες οι Ένοπλες Δυνάμεις; Κι είναι αυτή η εθνικά υπεύθυνη κυβέρνηση που, σε αυτή τη συγκυρία, πλήττει και απομειώνει το ηθικό των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων; Είναι σκόπιμη η υποτίμηση του προσωπικού; Να ακούμε τον Υπουργό Άμυνας, να μιλά για τους υπαξιωματικούς ως δύστροπους αντιδίκους; Να τους λέει «καλή επιτυχία» στις δικαστικές τους διεκδικήσεις; Ότι ο Στρατός μας θυμίζει «ΔΕΚΟ της δεκαετίας του ‘80»; Έτσι κάνετε ελκυστικές τις στρατιωτικές σχολές; Έτσι προσπαθείτε να πείσετε τους στρατιωτικούς να μην παραιτηθούν και τους νέους να έρθουν να σπουδάσουν, να απασχοληθούν και να προσφέρουν στο στράτευμα;
Οι μεταρρυθμίσεις -όταν είναι πραγματικές- δεν θέλουν επίδειξη δύναμης. Δεν επιβάλλονται. Διαμορφώνονται με διαβούλευση και σεβασμό. Σεβασμό. Αυτό αξιώνουν οι Έλληνες στρατιωτικοί. Σεβασμό και αναγνώριση στις σπουδές τους, στη σταδιοδρομία τους, στην προσφορά στους.
Και ναι αυτός ο σεβασμός είναι κεκτημένο. Είναι κεκτημένο το δικαίωμα στην προοπτική σταδιοδρομίας. Εμείς μιλάμε για την ανάγκη να διατηρηθεί η δυνατότητα προαγωγής, με αξιοκρατικά κριτήρια.
Δεν μπορεί η απάντηση να είναι ότι αυτό δεν γίνεται, επειδή κρίνονται όλοι άριστοι. Επειδή το σύστημα αξιολόγησης δεν λειτουργεί σωστά, αν υποτεθεί ότι αυτό ισχύει, το καταργείτε.
Δεν είναι αντισυνταγματικό αυτό, έστω για τους άξιους υπαξιωματικούς, τα στελέχη που επιτελούν άρτια τα καθήκοντά τους, να μη μπορούν να προαχθούν, παρά μόνο έως ένα ταβάνι που τους επιβάλλεται;
Δημιουργούνται στελέχη δύο ταχυτήτων σε όλη τη ραχοκοκαλιά του στρατεύματος. Κι αντί να ενσκήψει στις ανάγκες τους, αντί να αναβαθμίσει τον ρόλο τους και το κύρος τους η Πολιτεία, τους ανατρέπει τη σταδιοδρομία. Αιφνίδια, αναίτια, ασύγγνωστα. Τους απογοητεύει. Τους διχάζει. Τους γεμίζει με αίσθημα αδικίας. Κι αυτό είναι επικίνδυνο, σε αυτή τη συγκυρία.
γ. Αφαίρεση ελληνικής ιθαγένειας
Θα σταθώ, καταληκτικώς, στο άρθρο 298 Σ/Ν. Μια διάταξη που δεν τέθηκε στη δημόσια διαβούλευση. Δεν ακούστηκε τίποτα. Τίποτα απολύτως. Σας ρωτάμε επίμονα από την επιτροπή: Για ποιους νομοθετείτε; Ποιοι είναι οι Έλληνες Πιλότοι που είπατε στην πρώτη συνεδρίαση; Πώς απαντάτε στην Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής που κάνει πάνω από τρεις σελίδες ανάλυση, που μιλά για αντισυνταγματικότητα, σε αντίθεση στο άρθρο 4 παρ. 3 Συντάγματος;
Ο Υπουργός Εσωτερικών έχει άποψη; Γιατί, ενώ οι υποθέσεις αυτές ρυθμίζονται ήδη στον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας, εισάγεται αυτό το νέο ιδιώνυμο;
Ποιους απειλείτε με αφαίρεση ιθαγένειας; Ως προδότες; Στρατιωτικούς; Δημοσιογράφους; Άλλους πολίτες; Διότι εδώ φαίνεται ότι η ιθαγένεια γίνεται μέσο εκφοβισμού και φίμωσης.
Απαιτούνται εξηγήσεις. Δεν μπορεί να κλείσει η συζήτηση χωρίς αυτές τις εξηγήσεις.
Αυτό είναι ένα σχέδιο νόμου που έπρεπε να αποσυρθεί. Δεν πρέπει να ψηφιστεί. Όλες οι αδικίες που προκαλεί πρέπει να καταργηθούν και θα καταργηθούν με την επόμενη Κυβέρνηση. Με κορμό και πυρήνα το ΠΑΣΟΚ.
