Ομιλία Δημήτρη Μάντζου, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής στη συζήτηση του πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ
Όταν τον Ιούλιο 2025, η ΝΔ αποφάσισε μόνη της τη συγκρότηση της Εξεταστικής Επιτροπής, αντί για Προανακριτική Επιτροπή, είχαμε εν πολλοίς προβλέψει την εξέλιξη και την κατάληξή της. Όταν, παρά την ύπαρξη δικογραφιών ολοκληρωμένων και ογκωδέστατων, η πλειοψηφία ισχυριζόταν ότι δεν έβρισκε ενδείξεις για ποινική διερεύνηση. Όταν δηλαδή μέσα σε χιλιάδες σελίδες, που χρειάστηκε μια ολόκληρη αίθουσα της Βουλής, για να χωρέσουν, οι βουλευτές της ΝΔ έλεγαν ότι δεν μπορούσαν να βρουν μία, έστω μία, ένδειξη για ενδεχόμενη ποινική ευθύνη των υπουργών, που η ίδια η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατονόμασε. Όλα φαίνονταν προφανή.
Φαινόταν από τότε τι επιδίωκε η ΝΔ, τι μεθόδευε. Μια πολιτική διαδικασία, όχι νομική. Έναν επικοινωνιακό αντιπερισπασμό, όπως σημείωσε η Μιλένα Αποστολάκη. Όχι για τη διερεύνηση, αλλά για τη διάχυση ευθυνών.
Και πλέον επιβεβαιωνόμαστε πικρά. Αλλά, ταυτόχρονα, η ΝΔ διαψεύδεται οικτρά. Αυτή είναι η θαυμαστή αντίφαση.
Διότι αυτό που δεν μπορούσε κανείς στη ΝΔ να υπολογίσει είναι η λειτουργία μπούμερανγκ που θα ανέπτυσσε αυτή η Επιτροπή. Χάρη, κυρίως, στη διαρκή προσπάθεια των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, που παρέμειναν προσηλωμένοι στον στόχο αποκάλυψης της αλήθειας, όπως και αρκετών συναδέλφων της αντιπολίτευσης.
Παρέλασαν όλοι οι πρωταγωνιστές, με κοινωνική προβολή, χάρη στη διαφάνεια που εξασφαλίζει ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής, αυτή η «χαραμάδα» που ξέφυγε στη ΝΔ, όπως είπε σωστά η Ευαγγελία Λιακούλη.
Και τι δεν ακούσαμε;
Για Joker και λαχεία, για ακριβά αυτοκίνητα.
Σπίτια, αμάξια και εξοχικά.
Real estate, φέρ’ το!
Αν δεν το ‘χω, φέρ’ το!
Όλα εύκολα. Όλα εφικτά. Όλα πιστευτά, στον «μαγικό κόσμο» του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Και τώρα έχουμε ένα πόρισμα «μνημείο υποκρισίας», όπως είπε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης.
Η Εξεταστική Επιτροπή απέδειξε αλήθειες που η ΝΔ δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθεί:
Απέδειξε την ύπαρξη και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Αναρωτήθηκε ο Υπουργός κ. Τσιάρας αν υπάρχουν τα στοιχεία που στοιχειοθετούν τον όρο. Η απάντηση είναι «ναι». Δόθηκε η απάντηση και από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και από την Εξεταστική Επιτροπή. Το modus operandi, ο σκοπός, η δομή. Τα περιέγραψε όλα και ο Γιώργος Μουλκιώτης.
Απέδειξε την εκτίναξη του εθνικού αποθέματος. Με αποφάσεις Υπουργών της ΝΔ, που έπρεπε σήμερα να ελέγχονται. Κι αν έχετε απορίες για την τεχνική λύση και πώς λειτουργούσε ή έπρεπε να λειτουργεί, κ.κ. συνάδελφοι της πλειοψηφίας, ρωτήστε τον κ. Καρασμάνη.
Απέδειξε τις παράνομες πληρωμές, τη διασπάθιση ενωσιακών πόρων, στη βάση ενός συστήματος απάτης και ψευδών δηλώσεων.
Απέδειξε την απενεργοποίηση κάθε ελέγχου. Την εκπαραθύρωση όσων επιδίωκαν να σπάσουν το απόστημα.
Και, βεβαίως, απέδειξε τη γνώση της Κυβέρνησης, των Υπουργών, αλλά και του Μεγάρου Μαξίμου. Για όλα όσα συνέβαιναν. Ο κ. Βάρρας, πρώτος Πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, σήμερα το «δεξί χέρι» του Πρωθυπουργού για τον αγροτικό τομέα, προκύπτει μόλις σήμερα ότι είχε στείλει εμπιστευτικό έγγραφο από τις 27.07.2020 στον Υπουργό Βορίδη, που του επισήμαινε την υπέρμετρη αύξηση ζωικού κεφαλαίου και του έκανε εννέα προτάσεις. Δεν του είπε τίποτα του κ. Μητσοτάκη; Τίποτα δεν ήξερε πάλι;
Και, αλήθεια, έχουν περάσει τέσσερις ώρες από την αποκάλυψη. Ακόμη ψάχνει ο κ. Κέλλας; Να πάμε κι εμείς να βάλουμε κανένα χέρι; Τι ψηφιακό κράτος έχουμε και δεν μπορούν να ελεγχθούν δύο πρωτόκολλα, ενός Οργανισμού και ενός εποπτεύοντος Υπουργείου; Δεν μπορείτε να τα βρείτε ή δεν μπορείτε να αποφασίσετε αν υπάρχουν;
Ο κ. Μητσοτάκης άλλαζε υπουργούς σαν τα πουκάμισα. Και μιλούσε μόνο για «σκιές», την ώρα που η ΕΕ έθετε σε επιτροπεία τον ΟΠΕΚΕΠΕ και επέβαλλε πρόστιμα!
Άρα ποιες διαχρονικές παθογένειες βρήκε η ΝΔ;
Εκτός αν μιλά για τη διαχρονία μίας επταετίας. Τότε, ναι, διαχρονικά, επί τόσα χρόνια, έχουμε σκάνδαλο.
Και αυτό είναι, όντως, διαχρονική παθογένεια της Κυβέρνησης Μητσοτάκη ΝΔ.
Όλα όσα, δηλαδή, βρήκε πρώτη η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, στη δικογραφία της: Ποινικές πράξεις και ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες, με υποχρέωση ποινικής διερεύνησης για συγκεκριμένους υπουργούς.
Αυτά για όσους λένε για «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής». Και, εν τέλει, για να τελειώνουμε με αυτήν την καραμέλα: Ποιος ποινικοποιεί την πολιτική ζωή; Αυτοί που ζητούν τη διερεύνηση ποινικών ευθυνών ή εκείνοι που ανέχονται και υποστηρίζουν ποινικές πράξεις;
Ποιος φταίει για την τοξικότητα της πολιτικής ζωής; Αυτοί που την πολεμούν ή εκείνοι που με τις τοξικές συμπεριφορές τους την επιβάλλουν;
Κι όταν σας τα λέμε όλα αυτά, εσείς μουρμουρίζετε από τα έδρανα της πλειοψηφίας για ποσοστά δημοσκοπήσεων: «3%» ο ένας, «12%» ο άλλος. Ζείτε ακόμη στον «κόσμο του 41%». Αυτήν την αλαζονεία θα τιμωρήσει ο λαός στις εκλογές.
Ό,τι κι αν κάνει η πλειοψηφία. Εμείς δεσμευόμαστε ότι η επόμενη Βουλή θα ανοίξει εκ νέου την υπόθεση -και με προανακριτική επιτροπή.
Το οφείλουμε στους πολίτες, ιδίως στους αγρότες μας.
Διότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει διαβρωτικό αποτέλεσμα στον πρωτογενή τομέα. Οδήγησε στην πλήρη αποσάθρωση της εμπιστοσύνης των αγροτών προς την πολιτεία. Σε μια πολιτεία που όχι μόνο δεν τους συνέδραμε εγκαίρως απέναντι στο κόστος παραγωγής και ιδίως το ενεργειακό κόστος. Αλλά έδινε τους ενωσιακούς πόρους όχι σε πραγματικούς δικαιούχους, αλλά σε απατεώνες.
Το σκάνδαλο αναπτύχθηκε σε περιβάλλον πραγματικής κρίσης για τον πρωτογενή τομέα. Την ώρα που οι πραγματικοί αγρότες πάλευαν και παλεύουν με το κόστος παραγωγής, κάποιοι πάλευαν να εκμεταλλευτούν το σύστημα δηλώσεων για να πετύχουν τις απάτες τους.
Και απέδειξαν ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε μόνο αγροτικές επιδοτήσεις. Αλλά και καλλιέργεια σκανδάλων. Ότι το πραγματικό χωράφι που καλλιεργήθηκε στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν το χωράφι του πελατειακού κράτους.
Κι αυτό μας οδηγεί στη βαθύτερη πολιτική ουσία: τη θεσμική παρακμή.
Το «δικαίωμα στη σιωπή» έγινε συνώνυμο ασυδοσίας και ατιμωρησίας. Ένα ολέθριο κοινωνικό πρότυπο: ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα, όποτε θέλεις, όπως θέλεις, κι όταν θα έρθει η ώρα του ελέγχου, όλα μπορείς να τα αποφύγεις, επικαλούμενος ένα δικαίωμα που δεν έχεις -τη σιωπή.
Αυτό το πρότυπο της δειλίας, της τζάμπα μαγκιάς, δεν αξίζει στην Ελλάδα.
Η Πολιτική Αλλαγή, αυτό, τελικά, σημαίνει.
Την υποχρέωση η επόμενη Κυβέρνηση να κλείσει τις ανοικτές πληγές στη Δημοκρατία.
Η επόμενη Βουλή να κάνει το καθήκον της, για την εις βάθος και εις ύψος διερεύνηση όλων των υποθέσεων διαφθοράς, και στο πεδίο των αγροτικών επιδοτήσεων και αλλού.
Δεν αντέχει ο τόπος άλλη διαφθορά. Άλλη συγκάλυψη.
Έχει ανάγκη από δικαιοσύνη.
Έχουμε ανάγκη από περισσότερο φως και καθαρό αέρα.
Για να ανασάνουμε ξανά.
Σας ευχαριστώ.
