Ομιλία του Κώστα Σκανδαλίδη, Βουλευτή Ά Αθήνας, στην ολομέλεια της Βουλής στο νομοσχέδιο για τη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων
Θέλω να απευθυνθώ στους κυρίους Υπουργούς, στην Κυβέρνηση.
Νομίζω ότι είσαστε αμετανόητοι στον ίδιο δρόμο. Ιδιωτικοποίηση των πάντων και αντί πάσης θυσίας. Δεν σας πτοούν οι πανδημίες, θέλετε να ιδιωτικοποιήσετε το ΕΣΥ. Δεν σας πτοούν οι καταστροφές του περιβάλλοντος, θέλετε να χτίσετε τα οικοσυστήματα και τις NATURA. Δεν σας πτοούν οι κραυγαλέες ανισότητες σε μια αγορά που λειτουργεί χωρίς καν κανόνες ανταγωνισμού, διασφαλίζετε τα υπερκέρδη των σουπερμάρκετ και όλων των άλλων που ασχολούνται με αυτήν την αγορά.
Εδώ όμως, κύριοι της Κυβέρνησης, το θέμα ξεπερνά οτιδήποτε άλλο. Πρόκειται για το νερό, το κατεξοχήν κοινωνικό αγαθό που είναι αδιανόητο να αφεθεί στην άγρια διεκδίκηση του κέρδους. Θα μου πείτε «Μα, δεν το λέμε αυτό, δεν πάμε σε ιδιωτικοποίηση, το έχει πει επανειλημμένα η υπουργός». Ισχυρίζεστε ότι δεν έχετε στο μυαλό σας την ιδιωτικοποίηση, αλλά τη ρύθμιση των υδατικών πόρων και των αποβλήτων από ανεξάρτητη αρχή. Νομίζω ότι μας κοροϊδεύετε.
Αφαιρείτε την αρμοδιότητα από το κράτος και τους θεσμούς που ασκούν κρατική εξουσία, όπως είναι οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης. Αφαιρείτε από το κράτος, τον μόνο εγγυητή της παροχής του μέγιστου κοινωνικού αγαθού, μέσω των ΟΤΑ. Και θέλω να θυμίσω εδώ ότι για τους ΟΤΑ πριν από το 1980 λέγαμε ότι είναι οι δήμαρχοι των σκουπιδιών και των νεκροταφείων. Πέρασαν πάρα πολλές δεκαετίες, προχώρησαν με τα ελαττώματά τους, με τις αδυναμίες τους. Έφτασαν στο σημείο να γίνουν πραγματικά αναπτυξιακοί φορείς. Είναι με βάση και τη σύγχρονη διοικητική κομμάτι του κράτους. Δεν είναι κάτι ξεχωριστό. Είναι στο ενιαίο διοικητικό σύστημα της χώρας. Άρα, αφαιρείτε από τους ΟΤΑ, ουσιαστικά αφαιρείτε από το κράτος τη δυνατότητα να εγγυηθεί την παροχή του μέγιστου κοινωνικού αγαθού και αυτό είναι ασύγγνωστο.
Την απάντηση για την αντισυνταγματικότητα της ρύθμισης δεν τη δίνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τη δίνει το Συμβούλιο της Επικρατείας, η επιστημονική υπηρεσία της Βουλής. Ούτε αυτό σας πτοεί για να μπορέσετε να πάρετε πίσω αυτήν την απαράδεκτη ρύθμιση.
Νομίζω ότι όπου υπάρχουν ανταποδοτικές υπηρεσίες δεν χωράει το κέρδος. Όταν υπάρχουν επιχειρήσεις της αυτοδιοίκησης, όπως είναι οι ΔΕΥΑ, όπως είναι αυτοί που ασχολούνται με την παροχή αυτού του αγαθού, δεν υπάρχει περιθώριο για το κέρδος, για τον ανταγωνισμό. Δεν μπορεί να μπει στην αγορά του ιδιωτικού κέρδους το νερό και δεν μπορεί ακόμη να μπει ακόμα χειρότερα το νερό της άρδευσης, γιατί αυτό θα σημάνει τρομακτικά προβλήματα σε ολόκληρη την ύπαιθρο και στον αγροτικό κόσμο.
Πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε ότι μια αποκλειστικά κρατική αρμοδιότητα, αν περάσει σε ρυθμιστική αρχή που σημαίνει ότι παρεμβαίνει στις τιμές και στη διαδικασία, είναι ουσιαστικά το άνοιγμα της πλατιάς πόρτας για την ιδιωτικοποίηση του νερού. Αυτή είναι η αλήθεια και γι’ αυτό σας ζητάμε να το πάρετε πίσω.
*
Η δεύτερη παρατήρηση που δεν είναι σχετική με το αντικείμενο του νομοσχεδίου, αλλά που ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος θέλω να κάνω, είναι τα συναισθήματα που μου γεννάει η χθεσινή ουσιαστικά συζήτηση στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής για το περίφημο θέμα του δυστυχήματος. Καλώς ήρθαμε λοιπόν ξανά στην πολιτική αρένα. Μια συνεδρίαση με παράλληλους μονολόγους, με υπουργούς να προσπαθούν να απεκδυθούν κάθε ευθύνης, με το μπαλάκι των ευθυνών από τον έναν στον άλλο.
Δεν διερωτήθηκε η επιτροπή, δεν διερωτήθηκαν οι Βουλευτές το τι έφταιξε, τι προκάλεσε τη συμφορά, τι πρέπει να αλλάξει, αλλά τι θα γίνει ουσιαστικά με τις δημοσκοπήσεις και το εκλογικό αποτέλεσμα. Δυστυχώς, η χθεσινή συνεδρίαση, με ευθύνη της Κυβέρνησης, εξελίχθηκε σε μια παρωδία σε ό,τι αφορά τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και ένας από αυτούς είναι πάρα πολύ σημαντικός, η Επιτροπή Θεσμών.
Αυτή η εικόνα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το δημόσιο αίσθημα. Παρακολουθήσαμε τον αγώνα των συμψηφισμών, τα ποσοστά ολοκλήρωσης της σύμβασης 717 -κοντεύει να τη μάθει και ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας- και όχι γιατί ένα έργο μικρό αλλά κρίσιμο δεν ολοκληρώθηκε, παρά τις συνεχείς παρατάσεις επί οκτώ χρόνια και από δύο κυβερνήσεις.
Εμείς, όπως ανέφερε και ο Πρόεδρός μας, ο Νίκος Ανδρουλάκης, φέραμε στη Βουλή έγγραφο της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας τον Οκτώβρη του 2021, το στείλαμε στο Υπουργείο Μεταφορών. Το έγγραφο ζητούσε να ασκηθούν πειθαρχικές διώξεις γιατί εντόπιζε ευθύνες για τις καθυστερήσεις των εργασιών ασφάλειας. Ο Υπουργός στις ερωτήσεις των Βουλευτών είπε ότι δεν γνώριζε τίποτε. Στις δικές μας ερωτήσεις για την ουσιαστικά διαγραφή των επενδύσεων της ιταλικής εταιρείας δεν απάντησε επανειλημμένα. Στα εξώδικα των εργαζομένων στον ΟΣΕ δεν απάντησε.
Βέβαια δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει τον συμψηφισμό που επιχειρείται, όπου βέβαια την ίδια ευθύνη φέρνει η Κυβέρνηση που δεν ήξερε, δεν γνώριζε και διαβεβαίωνε ότι υπάρχει απόλυτη ασφάλεια στον σιδηρόδρομο.
Και μια τελευταία κουβέντα. Η προσπάθεια στους συμψηφισμούς να ενταχθεί το ΠΑΣΟΚ και το βαθύ κράτος του το παλιό νομίζω ότι είναι έξω από κάθε δεοντολογία. Το κράτος αυτό φτιάχτηκε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, τη δεκαετία του ’90 έκανε εκσυγχρονισμούς που όλοι ήσασταν απέναντι, τη δεκαετία του 2000 το παραλάβατε για να το επανιδρύσετε και διορίσατε επτακόσιες χιλιάδες ανθρώπους από το παράθυρο χωρίς κριτήρια. Και όταν το 2010 πήγαμε στην εξυγίανση του οργανισμού, φτιάχνοντας καινούργιο οργανισμό και ρυθμίζοντας τα χρέη με τέτοιο τρόπο για να φτάσουμε στην 717 το 2014, ξεκίνησε η περίοδος της νέας αβελτηρίας του πολιτικού συστήματος και αυτή η αβελτηρία έχει όνομα, πρώτα και κύρια τη Νέα Δημοκρατία και δεύτερο τη τετραετία του ΣΥΡΙΖΑ.
