«Οι διεθνείς συνεργασίες αποκτούν αξία μόνο όταν εντάσσονται σε σαφή εθνική στρατηγική», τόνισε ο βουλευτής και τομεάρχης Εθνικής Άμυνας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης, κατά τη συζήτηση στη Βουλή των συμφωνιών αμυντικής συνεργασίας με την Αρμενία και το Μαυροβούνιο, ενώ συνέδεσε το πεδίο των διμερών συμφωνιών με το πλαίσιο της νέας αμυντικής αρχιτεκτονική στην ΕΕ.
Ειδικότερα, για τον Νότιο Καύκασο, υπογράμμισε, ότι πρόκειται για μια περιοχή σε φάση βαθιάς γεωπολιτικής ανακατάταξης, με ανοιχτή την ειρηνευτική διαδικασία Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν, επανακαθορισμό της ρωσικής επιρροής και ενισχυμένη παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και περιφερειακών δυνάμεων όπως η Τουρκία. Σε αυτό το σύνθετο και ρευστό περιβάλλον, η Ελλάδα οφείλει να έχει σταθερό προσανατολισμό στο διεθνές δίκαιο και να συνδέει τις διμερείς της πρωτοβουλίες της με τη συνολική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας, τόνισε με έμφαση.
Παράλληλα επισήμανε, ότι το τριμερές σχήμα Ελλάδας–Κύπρου–Αρμενίας αποτελεί άξονα πολιτικού συντονισμού σε μια ευρύτερη γεωπολιτική ζώνη που συνδέει την Ανατολική Μεσόγειο με τον Καύκασο. Η ενίσχυση τέτοιων αξόνων, σύμφωνα με τον Μιχάλη Κατρίνη, υπηρετεί τη σταθερότητα και τα εθνικά συμφέροντα μόνο όταν συνοδεύεται από σαφή στόχευση, θεσμική συνέπεια και στρατηγική συνέχεια.
Σε σχέση με τα Δυτικά Βαλκάνια επισήμανε, ότι παραμένουν πεδίο ανταγωνισμών και πολλαπλών επιρροών και ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αφήνει γεωπολιτικό κενό που καλύπτεται από άλλες δυνάμεις όπως η Τουρκία. Υπενθύμισε, ότι η θεμελίωση της ευρωπαϊκής προοπτικής των χωρών της περιοχής αποτέλεσε συνειδητή στρατηγική επιλογή της χώρας την περίοδο διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήδη από τη Σύνοδο της Θεσσαλονίκης το 2003. Τόνισε, ότι η Ελλάδα οφείλει να επανέλθει ως πρωταγωνιστής σταθερότητας στην περιοχή με πολιτικές, οικονομικές και αμυντικές πρωτοβουλίες και με στρατηγική βάθους.
Αναφερόμενος στα δημοσιεύματα για επικείμενο πρόγραμμα SAFE 2 και νέο αίτημα ελληνικής χρηματοδότησης 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, προειδοποίησε ότι η χώρα δεν μπορεί να επαναλάβει τα ίδια λάθη, αλλά απαιτείται εθνική ιεράρχηση, σοβαρή προετοιμασία, διασφάλιση ουσιαστικής συμμετοχής της εγχώριας αμυντικής και ναυπηγικής βιομηχανίας και πλήρης ενημέρωση της Βουλής. Υπενθύμισε ότι στην πρώτη φάση του μηχανισμού η Ελλάδα κατέθεσε 25 εξοπλιστικά προγράμματα ύψους σχεδόν 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά εγκρίθηκαν τελικά μόλις 788 εκατομμύρια ευρώ, εξέλιξη που αποτυπώνει έλλειμμα έγκαιρης προετοιμασίας και ουσιαστικών βιομηχανικών συνεργασιών, ενώ είχαν προηγηθεί και δημόσιες τοποθετήσεις που άφηναν ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο αυτοεξαίρεσης της χώρας.
Καταλήγοντας υπογράμμισε ότι δεν παρουσιάζονται κάθε μέρα ευκαιρίες και εργαλεία αμυντικής χρηματοδότησης της χώρας και ότι για το ΠΑΣΟΚ η ευρωπαϊκή αμυντική πολιτική δεν είναι ένα λογιστικό εργαλείο, αλλά πεδίο άσκησης στρατηγικής αυτονομίας, ενίσχυσης της εθνικής ισχύος και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.
