Η έκθεση αξιολόγησης της Scope Ratings για την ελληνική οικονομία είναι καλοδεχούμενη και σίγουρα προσθέτει δυνατότητες στη χώρα, ωστόσο δεν προσφέρεται για θριαμβολογίες.
Μια προσεκτική ματιά στην έκθεση αρκεί, καθώς ο οίκος σημειώνει μεταξύ άλλων ότι:
- Η δομή του χρέους σταδιακά αποδυναμώνεται με την αντικατάσταση των χαμηλότοκων δανείων του προγράμματος διάσωσης, ενώ η σαφής αποκλιμάκωσή του στηρίχτηκε και στον πληθωρισμό.
- Η βελτιωμένη πρόβλεψη για ρυθμούς ανάπτυξης στην περιοχή του 1,25% από την άλλη, δεν προοιωνίζεται καλύτερες μέρες για την κοινωνική πλειοψηφία.
- Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 42.066 δολαρίων με βάση την αγοραστική δύναμη το 2024 παραμένει κάτω από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (62.660 δολάρια).
- Το χαμηλό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών σε σύγκριση με την τελική κατανάλωση αποτελεί κοινωνικό περιορισμό και ενισχύει τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό μεταξύ των ευάλωτων ομάδων.
- Ο οίκος βλέπει σημαντικά διαρθρωτικά ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, που αντανακλούν επίμονες ευπάθειες.
Το πραγματικό ερώτημα δεν αφορά το θετικό πρόσημο της έκθεσης, αλλά αν προκύπτει ωφέλεια για οποιονδήποτε πλην των τραπεζών που θα δανείζονται με ευνοϊκότερους όρους για να μοιράζουν περισσότερα μερίσματα στους μετόχους τους.
Η προκλητική υπεράσπισή τους από τον κ. Χατζηδάκη στην αντιπαράθεσή του στη Βουλή με το Νίκο Ανδρουλάκη, δεν είναι αποδεκτή από τη συντριπτική κοινωνική πλειοψηφία. Οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής για την έκτακτη φορολόγηση των τραπεζών, όπως και για το μέγα ζήτημα του ιδιωτικού χρέους, είναι επίκαιρες όσο ποτέ. Η χώρα δεν είναι ιδιοκτησία των τραπεζών, κ. Χατζηδάκη.
