Στη Βουλή μεταφέρθηκε σήμερα, με πρωτοβουλία της Βουλευτού Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Νάντιας Γιαννακοπούλου, το μείζον ζήτημα της κτιριακής και λειτουργικής αβεβαιότητας που αντιμετωπίζει η σχολική κοινότητα του Αιγάλεω, κατά τη συζήτηση σχετικής Επίκαιρης Ερώτησης προς το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
Η κυρία Γιαννακοπούλου υπογράμμισε ότι η πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου να αναστείλει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τη συγχώνευση του 9ου Δημοτικού Σχολείου («Οδυσσέας Ελύτης») με το 14ο Δημοτικό Σχολείο («Διονύσιος Σολωμός») αποτελεί την πιο ξεκάθαρη, έμμεση πλην σαφή, ομολογία της ίδιας της ηγεσίας του Υπουργείου ότι ο αρχικός σχεδιασμός του Αυγούστου 2025 ήταν εξ αρχής λάθος, ανώριμος, αντιεκπαιδευτικός και ανεφάρμοστος.
«Δύο αναστολές σε δύο χρόνια σημαίνουν ένα και μόνο πράγμα. Το ίδιο το Υπουργείο παραδέχεται το σφάλμα του. Αντί όμως να προχωρήσει στην οριστική ακύρωση της συγχώνευσης, επιλέγει τη λύση της προσωρινότητας, μετατρέποντας την απόφαση αυτή σε εργαλείο παρατεταμένης ομηρίας για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, οι οποίοι κάθε καλοκαίρι αγωνιούν για το αν το σχολείο τους θα υπάρχει την επόμενη χρονιά», τόνισε χαρακτηριστικά η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Η Νάντια Γιαννακοπούλου υπενθύμισε το βαρύ ιστορικό του 9ου Δημοτικού Σχολείου (γνωστού ως «σχολείο του Ζαμπέτα»), το οποίο από το 2020 βρίσκεται στο δίκυκλο μιας πολυετούς δικαστικής διαμάχης με ιδιώτες κληρονόμους, έχοντας ζήσει απαράδεκτες εικόνες με λουκέτα, δικαστικούς επιμελητές και μαθητές να κάνουν προσευχή στο δρόμο. Παρά την καταφυγή του Δήμου Αιγάλεω στη λύση της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης για να κρατηθεί το σχολείο όρθιο, η Πολιτεία αντί για μόνιμη στεγαστική λύση επέλεξε τη «θυσία» του σχολείου μέσω της συγχώνευσης και του στοιβάγματος περίπου 200 παιδιών σε ένα κτίριο με ανεπαρκείς αίθουσες και προαύλιο χώρο.
Από την πλευρά του, ο παριστάμενος Υφυπουργός Παιδείας, αν και αναγνώρισε λεκτικά την ανάγκη για σταθερότητα στη σχολική κοινότητα, επέμεινε στην κυβερνητική γραμμή, δηλώνοντας ότι για το Υπουργείο η ενδεδειγμένη οριστική λύση παραμένει η συγχώνευση των δύο μονάδων σε μία ενιαία. Οχυρώθηκε, μάλιστα, πίσω από το επιχείρημα της συστέγασης των δύο σχολείων στον ίδιο φυσικό χώρο και των αριθμητικών δεδομένων του μαθητικού δυναμικού (77 μαθητές στο 9ο και 80 στο 14ο για το έτος 2025-2026), ισχυριζόμενος ότι δεν προκύπτει ταλαιπωρία μετακίνησης για τους μαθητές.
Απαντώντας στη δευτερολογία της, η κυρία Γιαννακοπούλου καυτηρίασε την εμμονή του Υπουργείου στη συγχώνευση, σημειώνοντας ότι αν η κυβέρνηση ήταν σίγουρη για την ορθότητα του μέτρου δεν θα το «πάγωνε» συνεχώς, ειδικά σε περιόδους με έντονο πολιτικό και προεκλογικό βάρος. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι η υπόθεση του Αιγάλεω είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου» της ευρύτερης κτιριακής εγκατάλειψης και των δομικών προβλημάτων της Παιδείας στη Δυτική Αθήνα.
Στο πλαίσιο αυτό, η Βουλευτής έθεσε επιτακτικά τρία κρίσιμα ζητήματα για την περιοχή:
Την οριστική άρση και ακύρωση της συγχώνευσης του 9ου με το 14ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω, καθώς και τη θεσμική στήριξη του Δήμου για την ολοκλήρωση της απαλλοτρίωσης του κτιρίου.
Την άμεση αναβάθμιση των υποδομών της Ειδικής Αγωγής στη Δυτική Αθήνα, φέρνοντας ως παράδειγμα το Ειδικό Σχολείο Περιστερίου που στεγάζεται σε εντελώς ακατάλληλο κτίριο, στερώντας από τα παιδιά με αναπηρία τις αναγκαίες παιδαγωγικές και θεραπευτικές συνθήκες.
Την πλήρη και έγκαιρη κάλυψη των εκατοντάδων εκπαιδευτικών κενών στη Δυτική Αθήνα, ήδη από την 1η Σεπτεμβρίου, καταγγέλλοντας ότι η σχολική χρονιά που πέρασε στηρίχθηκε πανελλαδικά σε πάνω από 47.000 αναπληρωτές, αποδεικνύοντας ότι το δημόσιο σχολείο λειτουργεί πλέον με «δομικά μπαλώματα».
Κλείνοντας, η κα Γιαννακοπούλου τόνισε : «Οι πολίτες του Αιγάλεω και ολόκληρης της Δυτικής Αθήνας δεν ζητούν χάρες ούτε προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο δικαίωμα των παιδιών τους σε μια ασφαλή, αξιοπρεπή και σύγχρονη δημόσια εκπαίδευση. Το Υπουργείο οφείλει να σταματήσει να υπεκφεύγει και να δώσει οριστικές λύσεις τώρα».
