Ανακοίνωση του Τομέα Πρόνοιας, Κοινωνικής Συνοχής και Πρόνοιας και της Κατερίνας Καζάνη, υπεύθυνης Κ.Τ.Ε. Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής για την υπόθεση παιδικής κακοποίησης στην Κυψέλη
Όταν το κράτος γνωρίζει τον κίνδυνο αλλά το παιδί παραμένει απροστάτευτο, η πολιτική ευθύνη είναι δεδομένη.
Η υπόθεση της Κυψέλης συγκλονίζει όχι μόνο γιατί αποκαλύπτει μια τραγική πραγματικότητα, αλλά κυρίως γιατί επαναφέρει με τον πιο σκληρό τρόπο ένα ερώτημα που η Πολιτεία δεν μπορεί πλέον να αποφεύγει: Πόσο αποτελεσματικό είναι πραγματικά το σύστημα παιδικής προστασίας στην Ελλάδα;
Όταν έχουν προηγηθεί αναφορές για την κατάσταση ανηλίκων και αυτές έχουν φτάσει στις αρμόδιες αρχές, η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει τι ακολούθησε.
Ποιος αξιολόγησε τον κίνδυνο;
Ποιος επισκέφθηκε την οικογένεια;
Ποιος μίλησε με τα παιδιά;
Ποιος παρακολούθησε την εξέλιξη της υπόθεσης;
Και ποιος είχε την τελική ευθύνη να διασφαλίσει ότι η αρχική προειδοποίηση δεν θα χαθεί μέσα στη γραφειοκρατία;
Γιατί ένα παιδί δεν προστατεύεται επειδή υπάρχει ένας φάκελος με το όνομά του. Προστατεύεται όταν το κράτος βρίσκεται πραγματικά δίπλα του.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαντά με αρμοδιότητες
Το αρμόδιο Υπουργείο οφείλει να δώσει καθαρές απαντήσεις.
Δεν αρκεί η επίκληση της νομοθεσίας. Δεν αρκεί η αναφορά σε πρωτόκολλα. Και δεν μπορεί η πολιτική ευθύνη να διαχέεται ανάμεσα σε Δήμους, κοινωνικές υπηρεσίες, εισαγγελικές αρχές και άλλους φορείς.
Όταν όλοι είναι αρμόδιοι αλλά κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την τελική προστασία του παιδιού, τότε το σύστημα έχει αποτύχει.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας οφείλει να εξηγήσει γιατί, παρά τις διακηρύξεις για ένα σύγχρονο κράτος κοινωνικής προστασίας, εξακολουθούν να εμφανίζονται σοβαρά κενά στη συνέχεια της φροντίδας, στον συντονισμό των υπηρεσιών και στην έγκαιρη παρέμβαση. Και η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου Υπουργείου δεν μπορεί να περιοριστεί σε διαπιστώσεις εκ των υστέρων. Η ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας είναι να προλαμβάνει τις αποτυχίες του συστήματος, όχι απλώς να τις σχολιάζει όταν αυτές αποκαλύπτονται.
Στο ΠΑΣΟΚ δεν θεωρούμε το παιδί «περιστατικό». Η παιδική προστασία δεν μπορεί να αποτελεί αποσπασματική κοινωνική πολιτική ούτε να ενεργοποιείται μόνο όταν μια υπόθεση φτάσει στη δημοσιότητα. Χρειάζεται ένα ενιαίο, δημόσιο και πραγματικά λειτουργικό σύστημα παιδικής προστασίας, που θα παρεμβαίνει πριν η κακοποίηση ή η παραμέληση πάρει μη αναστρέψιμες διαστάσεις.
Το ΠΑΣΟΚ έχει προτείνει συγκεκριμένα:
– κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους σε κάθε σχολική μονάδα, ώστε το σχολείο να αποτελεί χώρο έγκαιρου εντοπισμού και προστασίας,
– δημόσια διεπιστημονικά κέντρα παιδικής προστασίας,
– ενίσχυση των Εισαγγελιών Ανηλίκων με κοινωνικές υπηρεσίες,
– ειδικά τμήματα παιδικής προστασίας στους ΟΤΑ,
– συμβουλευτικούς σταθμούς παιδιού, εφήβου και οικογένειας,
– ενιαίο πρωτόκολλο διαχείρισης περιστατικών κακοποίησης,
– ουσιαστική διασύνδεση όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών και συνεχή παρακολούθηση των υποθέσεων υψηλού κινδύνου.
Αυτό σημαίνει πρόληψη στην πράξη και όχι μόνο στα χαρτιά.
Γιατί στο κέντρο πρέπει να βρίσκεται το παιδί
Η δημόσια συζήτηση δεν πρέπει να μετατραπεί σε έναν ακόμη κομματικό καβγά.
Δεν πρέπει να χαθεί το πραγματικό θύμα μέσα στην πολιτική αντιπαράθεση.
Στο κέντρο αυτής της υπόθεσης βρίσκεται ένα παιδί.
Ένα παιδί που δεν μπορεί να γνωρίζει ποια υπηρεσία είναι αρμόδια.
Που δεν μπορεί να απαιτήσει από έναν δημόσιο φορέα να ενεργήσει.
Που δεν μπορεί να διεκδικήσει μόνο του την ασφάλεια και την προστασία που δικαιούται.
Αυτό ακριβώς είναι το νόημα του κράτους πρόνοιας: να γίνεται η φωνή και η ασπίδα εκείνων που δεν έχουν τη δύναμη να προστατεύσουν τον εαυτό τους. Γι’ αυτό και η υπόθεση της Κυψέλης δεν πρέπει να κλείσει με μια ακόμη ανακοίνωση, μια ακόμη διοικητική έρευνα ή μια ακόμη πολιτική αντιπαράθεση. Χρειάζεται πλήρης διερεύνηση της διαδρομής των αναφορών, σαφής αποτύπωση των ενεργειών κάθε εμπλεκόμενου φορέα και δημόσια απάντηση για τα σημεία στα οποία η αλυσίδα προστασίας λειτούργησε ή απέτυχε.
Και εάν αποδειχθεί ότι υπήρξαν παραλείψεις, αυτές πρέπει να έχουν συνέπειες.
Η πολιτική επιλογή είναι ξεκάθαρη: Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής επιλέγει ένα κράτος που προλαμβάνει αντί να περιμένει την τραγωδία, συντονίζει αντί να κατακερματίζει τις ευθύνες και προστατεύει αντί να περιορίζεται στην καταγραφή.
Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει. Όχι στο ΠΑΣΟΚ. Στην κοινωνία.
Και πάνω απ’ όλα, στα παιδιά που έχουν ανάγκη ένα κράτος παρόν, στελεχωμένο και αποτελεσματικό. Γιατί η αξία μιας κοινωνίας δεν μετριέται από το πόσο γρήγορα αντιδρά όταν αποκαλυφθεί μια τραγωδία. Μετριέται από το αν κατάφερε να την αποτρέψει. Και όταν πρόκειται για ένα παιδί, η Πολιτεία δεν έχει δικαίωμα να αποτύχει ξανά.
