Κοινή ανακοίνωση Στέφανου Παραστατίδη, Βουλευτή Κιλκίς και υπεύθυνου Κ.Τ.Ε. Παιδείας και Σωκράτη Κάτσικα, Γραμματέα του Τομέα Παιδείας ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής
Η συχνότητα εμφάνισης περιστατικών λεκτικής και σωματικής βίας εναντίον εκπαιδευτικών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια σειρά τυχαίων επεισοδίων.
Η βία, σωματική, λεκτική αλλά και ψυχολογική που στρέφεται κατά των εκπαιδευτικών, αποκαλύπτει τη σημερινή δυστοπική πραγματικότητα του ελληνικού σχολείου.
Είναι το σύμπτωμα ενός σχολείου που η κυβέρνηση της ΝΔ άφησε χωρίς προσωπικό, χωρίς υποστήριξη και χωρίς θεσμικό πλαίσιο προστασίας. Η κυβερνητική πολιτική αντιμετωπίζει τον εκπαιδευτικό ως αντικείμενο ελέγχου, συμμόρφωσης και διοικητικής λογοδοσίας και λιγότερο ως τον παιδαγωγικό συντελεστή του δημόσιου σχολείου.
Έτσι, ο εκπαιδευτικός βρίσκεται τα τελευταία χρόνια αντιμέτωπος με μια σταδιακή επιδείνωση των όρων άσκησης του λειτουργήματός του. Καλείται καθημερινά να διαχειρίζεται κρίσεις, να αντιμετωπίζει κοινωνικά και οικογενειακά προβλήματα, να καλύπτει ελλείψεις του συστήματος, να σηκώνει ένα ολοένα μεγαλύτερο διοικητικό βάρος και να λειτουργεί ως κυματοθραύστης των αδυναμιών και των παραλείψεων της εκπαιδευτικής πολιτικής.
Όταν η ίδια η Πολιτεία απαξιώνει τον εκπαιδευτικό και δεν τον περιβάλλει με το κύρος που αντιστοιχεί στην αποστολή του, η απόσταση από την απαξίωση μέχρι την προσβολή, την απειλή και τελικά τη βία γίνεται μικρή.
Χρειάζεται λοιπόν μια συνολική πολιτική στήριξης του εκπαιδευτικού και αναβάθμισης του δημόσιου σχολείου: αξιοπρεπείς αποδοχές, ασφαλείς και σύγχρονες υποδομές, λιγότερη γραφειοκρατία, ουσιαστική επιμόρφωση και σταθερή επιστημονική υποστήριξη. Χρειάζονται νέες παιδαγωγικές παρεμβάσεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση της βίας και, κυρίως, ένα σχολείο με ισχυρότερο ανθρωπιστικό και δημοκρατικό προσανατολισμό, που θα καλλιεργεί τον σεβασμό, τη συνεργασία και τη δημοκρατική συνύπαρξη. Μόνο έτσι μπορεί να αποκατασταθεί το κύρος του εκπαιδευτικού και να ενισχυθεί ουσιαστικά ο παιδαγωγικός ρόλος του σχολείου.
Χρειάζεται όμως, πάνω απ’ όλα η Πολιτεία να ξαναδώσει κύρος στον εκπαιδευτικό και αξία στο λειτούργημά του.
Γιατί η απαξίωση του εκπαιδευτικού μεταφέρεται τελικά στο ίδιο το δημόσιο σχολείο, που δυσκολεύεται ολοένα περισσότερο να επιτελέσει τον παιδαγωγικό και κοινωνικό του ρόλο.
Η προστασία του εκπαιδευτικού είναι προστασία του δημόσιου σχολείου. Και αποτελεί ευθύνη που η Πολιτείας επιβάλλεται να αναλάβει.
