Μήνυμα του Τομέα Ψυχικής Υγείας και της Ράνιας Θρασκιά, υπεύθυνης Κ.Τ.Ε. Ψυχικής Υγείας και Βουλευτή Α Θεσσαλονίκης, του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους
Η 26η Ιουνίου, όπως έχει καθιερωθεί από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, αποτελεί την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους. Μια ημέρα με βαθύ συμβολισμό που μας καλεί να αναστοχαστούμε συλλογικά και να ενισχύσουμε την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας αναφορικά με το σύνθετο και πολυπαραγοντικό φαινόμενο της εξάρτησης.
Η χρήση και διακίνηση ψυχοδραστικών ουσιών δεν είναι απλώς ζήτημα υγείας ή δημόσιας τάξης, είναι ανθρώπινο, κοινωνικό και ψυχολογικό ζήτημα. Οι επιπτώσεις τους δεν περιορίζονται στο σωματικό επίπεδο, αλλά διαπερνούν κάθε πτυχή της ψυχικής ζωής και της κοινωνικής συνοχής, δημιουργώντας ένα πεδίο στο οποίο ο άνθρωπος χρειάζεται κατανόηση, υποστήριξη και ευκαιρίες επανένταξης, όχι στιγματισμό.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι επιτακτική η ανάγκη ενίσχυσης των δομών απεξάρτησης, της διεύρυνσης των προγραμμάτων πρόληψης, καθώς και της καθολικής πρόσβασης σε δημόσιες, δωρεάν και ποιοτικές υπηρεσίες θεραπείας. Η απεξάρτηση δεν μπορεί να προσεγγίζεται ως μια ατομική υπόθεση, οφείλουμε να την αναγνωρίζουμε ως κοινωνική προτεραιότητα και συλλογική ευθύνη.
Η πρόληψη, ιδίως όταν απευθύνεται σε νέους ανθρώπους, δεν είναι απλώς ενημέρωση. Είναι καλλιέργεια στάσης ζωής, ενδυνάμωση, διαμόρφωση ταυτότητας και αυτοεκτίμησης. Είναι ο δρόμος μέσα από τον οποίο προλαμβάνουμε όχι μόνο τη χρήση ουσιών, αλλά και τον κοινωνικό αποκλεισμό, την απελπισία, την απομόνωση.
Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της εξάρτησης απαιτεί ολιστικά θεραπευτικά προγράμματα, που δεν σταματούν στην αποτοξίνωση αλλά εστιάζουν στην ψυχολογική ενδυνάμωση, τη συμβουλευτική υποστήριξη, την οικογενειακή συνεργασία και κυρίως στην κοινωνική επανένταξη.
Γιατί κανείς δεν θεραπεύεται μέσα στο περιθώριο.
Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για ουσιαστική αλλαγή αν δεν αναγνωρίσουμε τη βαθιά ψυχολογική διάσταση του φαινομένου της εξάρτησης, τόσο ως προς τις αιτίες της όσο και ως προς τις συνέπειες. Πίσω από κάθε εξαρτημένο άτομο υπάρχει μια ιστορία μοναξιάς, πόνου, απορριπτικής κοινωνικότητας και πίσω από κάθε θεραπεία, οφείλει να υπάρχει μια κοινότητα που στηρίζει, που εμπιστεύεται, που σέβεται.
Ως αρμόδιος Τομέας για την Ψυχική Υγεία, δηλώνουμε με σαφήνεια:
Κανένας ουσιοεξαρτώμενος συνάνθρωπός μας δεν πρέπει να νιώθει μόνος. Κανείς δεν πρέπει να βιώνει τη μάχη της απεξάρτησης μέσα στο σκοτάδι του κοινωνικού αποκλεισμού ή της ντροπής. Η θεραπευτική πορεία οφείλει να είναι ένα μονοπάτι συνοδοιπορίας, όχι επιβολής.
Ας είμαστε η γενιά που δεν φοβάται να κοιτάξει κατάματα την εξάρτηση. Που δεν στιγματίζει, αλλά αγκαλιάζει. Που δεν κλείνει τα μάτια στο πρόβλημα, αλλά ανοίγει δρόμους για λύσεις. Γιατί κάθε άνθρωπος που παλεύει να απελευθερωθεί από την εξάρτηση, δεν χρειάζεται μόνο θεραπεία, χρειάζεται μια κοινωνία που τον πιστεύει και τον περιμένει να επιστρέψει. Και εκεί, ακριβώς, αρχίζει η αληθινή αποκατάσταση: όταν το «μαζί» γίνεται πιο δυνατό από την απόγνωση.
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών δεν είναι απλώς ένας θεσμικός σταθμός. Είναι μια υπενθύμιση ευθύνης, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς. Και αποτελεί υπόσχεση: πως θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία που δεν γυρίζει την πλάτη στο πρόβλημα, αλλά τείνει το χέρι σε εκείνους που παλεύουν να επιστρέψουν στη ζωή.
