Η 52η επέτειος της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας δεν είναι μόνο μια ημέρα μνήμης. Είναι μια υπενθύμιση ότι η Δημοκρατία κατακτήθηκε με αγώνες, θυσίες και τη γενναία στάση όλων των δημοκρατικών πολιτών που αντιστάθηκαν στη δικτατορία υπερασπιζόμενοι την ελευθερία, τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού.
Η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας σηματοδότησε την επιστροφή της χώρας στη συνταγματική ομαλότητα, αλλά η ιστορική αυτή στιγμή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την τραγωδία της Κύπρου. Το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή του 1974 υπενθυμίζουν το βαρύ τίμημα, που πληρώνει ο Ελληνισμός, όταν η Δημοκρατία καταλύεται.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η ποιότητα της Δημοκρατίας δοκιμάζεται με νέους τρόπους. Κάποιοι τη θεωρούν εμπόδιο στην τεχνολογική πρόοδο, υποστηρίζοντας ότι η τεχνητή νοημοσύνη και η καινοτομία πρέπει να αναπτυχθούν χωρίς ουσιαστικούς κανόνες και δημόσιο έλεγχο. Άλλοι τη θεωρούν τροχοπέδη της αποτελεσματικότητας, προκρίνοντας την υπερσυγκέντρωση της εξουσίας σε βάρος των θεσμικών αντιβάρων. Την ίδια ώρα, η διεύρυνση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων διαβρώνει την κοινωνική συνοχή και κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Η Δημοκρατία στον 21ο αιώνα δεν απειλείται από τα τανκς. Απειλείται από τη θεσμική παρακμή, την υποβάθμιση του κράτους δικαίου, την αδιαφάνεια, την έλλειψη λογοδοσίας και τη συγκέντρωση της εξουσίας χωρίς ουσιαστικά αντίβαρα. Το χρέος μας σήμερα είναι σαφές: να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, να θωρακίσουμε τη δημοκρατική λογοδοσία και να οικοδομήσουμε μια Ελλάδα με ενισχυμένους όλους τους συντελεστές εθνικής ισχύος.
Δεν μπορεί να υπάρξει μακροπρόθεσμη δίκαιη και ανθεκτική ανάπτυξη της οικονομίας χωρίς να λειτουργούν εύρυθμα οι θεσμοί.
Γιατί η πραγματική δύναμη μιας χώρας μετριέται και από την ποιότητα της Δημοκρατίας της, την αντοχή των θεσμών της, την εμπιστοσύνη των πολιτών της και την ικανότητά της να προοδεύει χωρίς να κάνει εκπτώσεις στην ελευθερία, τη δικαιοσύνη και το κράτος δικαίου.
