Διατομεακή Κοινή Δήλωση Σοφίας Πουλοπούλου-Αναπληρώτριας Γραμματέα Ειδικής Αγωγής Τομέα Παιδείας, του Βασίλη Κουλούρη- Γραμματέα Δικτύου Ατόμων με Αναπηρία, Ευάλωτων Κοινωνικών Ομάδων & των Οικογενειών τους, του Γιώργου Φραγγίδη- Γραμματέα Τομέα Υγείας, του Πέτρου Παππά, Βουλευτή ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και Επικεφαλής ΚΤΕ Ατόμων με Αναπηρία και Ευάλωτων Κοινωνικών Ομάδων, και του Ιωάννη Τσίμαρη, Βουλευτή ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής και Επικεφαλής ΚΤΕ Υγείας.
Η σχολική χρονιά έχει ξεκινήσει και, όμως, σε πολλές περιοχές της χώρας μαθητές με σοβαρές και τεκμηριωμένες ανάγκες υγείας εξακολουθούν να φοιτούν χωρίς την παρουσία σχολικού νοσηλευτή.
Δεν πρόκειται για μια τυπική διοικητική εκκρεμότητα. Μιλάμε για παιδιά με διαβήτη, επιληψία, γαστροστομία και άλλες παθήσεις που μπορεί να απαιτήσουν άμεση και εξειδικευμένη παρέμβαση κατά τη διάρκεια της σχολικής ημέρας.
Στη Μεσσηνία, από 14 εγκεκριμένα αιτήματα σχολικών νοσηλευτών, στην πρώτη φάση τοποθετήθηκαν 8, με αποτέλεσμα 6 εγκεκριμένες ανάγκες να παραμείνουν ακάλυπτες. Αντίστοιχα, στην περίπτωση τετράχρονου παιδιού με διαβήτη στο Ρέθυμνο της Κρήτης, η οικογένεια βρέθηκε αντιμέτωπη με την απουσία της αναγκαίας νοσηλευτικής υποστήριξης, ενώ, σε περίπτωση εξάχρονου παιδιού με εγκεφαλική παράλυση σε ειδικό νηπιαγωγείο, καταγγέλλεται η τοποθέτηση σχολικού νοσηλευτή χωρίς την απαιτούμενη εξειδίκευση, καθώς και η απαίτηση να υπογράψουν οι γονείς υπεύθυνη δήλωση ανάληψης ευθύνης και να παραμένουν έξω από το σχολείο κατά τη διάρκεια της φοίτησης, ώστε να παρέμβουν σε περίπτωση ανάγκης. Η ίδια οικογένεια, μάλιστα, αναγκάστηκε να μετακομίσει από τη Λάρισα στη Χαλκίδα προκειμένου να εξασφαλίσει τη φοίτηση του παιδιού της.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι απλό: όταν η ίδια η Πολιτεία έχει αναγνωρίσει και εγκρίνει την ανάγκη για σχολικό νοσηλευτή, πώς είναι δυνατόν η θέση να παραμένει κενή ή η παρεχόμενη υποστήριξη να μην ανταποκρίνεται στις ανάγκες του παιδιού;
Η ευθύνη για την ασφάλεια ενός παιδιού δεν μπορεί να μετακυλίεται στην οικογένεια. Κανένας γονιός δεν μπορεί να καλείται να αλλάξει σχολείο, να αναζητήσει ιδιωτικά επαγγελματία υγείας ή να ζει καθημερινά με την αγωνία για το τι θα συμβεί σε περίπτωση επείγοντος περιστατικού.
Η απουσία σχολικού νοσηλευτή δεν αναιρεί την υποχρέωση του σχολείου και της Πολιτείας να διασφαλίζουν την προστασία και την ασφαλή φοίτηση των μαθητών. Ούτε μπορεί η αδυναμία στελέχωσης να μετατρέπεται σε άλλοθι για τη μεταφορά της ευθύνης στους γονείς.
Πίσω από κάθε ακάλυπτη θέση δεν υπάρχει ένας αριθμός. Υπάρχει ένα παιδί που χρειάζεται υποστήριξη, μια οικογένεια που αγωνιά και μια σχολική κοινότητα που καλείται να λειτουργήσει χωρίς το αναγκαίο εξειδικευμένο προσωπικό.
Απαιτείται, λοιπόν, άμεση κάλυψη όλων των ήδη εγκεκριμένων θέσεων σχολικών νοσηλευτών, επαρκής και σταθερή στελέχωση των σχολικών μονάδων και πλήρης δημοσιοποίηση των στοιχείων: πόσες ανάγκες εγκρίθηκαν, πόσες καλύφθηκαν, πόσες παραμένουν ακάλυπτες και για ποιο λόγο.
Η ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση δεν εξαντλείται στο δικαίωμα εγγραφής ενός παιδιού στο σχολείο. Προϋποθέτει να μπορεί να βρίσκεται εκεί με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και την υποστήριξη που έχει ανάγκη.
Παράλληλα, είναι αναγκαία η καθιέρωση υποχρεωτικής ταχύρρυθμης επιμόρφωσης των σχολικών νοσηλευτών στην παροχή πρώτων βοηθειών και στη διαχείριση επειγόντων περιστατικών εντός της σχολικής μονάδας, με στόχο την ενίσχυση της επιχειρησιακής τους ετοιμότητας και την αποτελεσματικότερη προστασία της υγείας και της ασφάλειας των μαθητών.
Για το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, η υγεία, η ασφάλεια και η ισότιμη συμμετοχή κάθε παιδιού στην εκπαιδευτική διαδικασία αποτελούν αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση της Πολιτείας. Η παρουσία σχολικού νοσηλευτή, όπου υπάρχει τεκμηριωμένη ανάγκη, δεν μπορεί να εξαρτάται από προσωρινές λύσεις, καθυστερήσεις ή την οικονομική δυνατότητα της οικογένειας.
Χρειάζεται σταθερός σχεδιασμός, επαρκής στελέχωση και θεσμική θωράκιση του σχολικού νοσηλευτικού θεσμού, ώστε κανένα παιδί να μη στερείται την υποστήριξη που δικαιούται.
