Ομιλία Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής στην κύρωση διεθνών συμβάσεων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας
α. Για τον θάνατο των πιλότων στην Τανάγρα
Εκφράζουμε και από αυτό το βήμα την οδύνη μας για τον άδικο, πρόωρο και αναίτιο θάνατο των δύο πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας, σε καιρό ειρήνης.
Ζητούμε να διερευνηθούν εις βάθος τα αίτια και να αποδοθούν ευθύνες όπου αναλογούν. Δεν πρέπει να υπάρξει καμία σκιά και κανένα αναπάντητο ερώτημα.
β. Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις
Απευθύνουμε ένα καθαρό μήνυμα: Κάθε χώρα έχει την εθνική της κυριαρχία και τα εθνικά της κυριαρχικά δικαιώματα, που απορρέουν ευθέως από διεθνείς συμβάσεις και το διεθνές δίκαιο. Η Ελλάδα, χώρα status quo, χώρα ειρήνης και σταθερότητας, στηρίζει την εξωτερική της πολιτική στο διεθνές δίκαιο, το δίκαιο της θάλασσας και τους κανόνες της διεθνούς κοινότητας. Δικαιούται και οφείλει να ασκεί τα δικαιώματά της ανεμπόδιστα, χωρίς να περιμένει την άδεια ή την έγκριση τρίτων κρατών.
Κάθε αναθεωρητική, ανιστόρητη, παράνομη διεκδίκηση από την Τουρκία, κάθε προκλητική ενέργεια και αμφισβήτηση πρέπει να αποκρούεται εγκαίρως, στις πραγματικές της διαστάσεις. Να διεθνοποιείται με αποτελεσματικούς όρους και σαφήνεια, σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς, ιδίως ΕΕ και ΟΗΕ. Ώστε να εκπέμπονται σαφή σήματα προς πάσα κατεύθυνση, από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τα Ηνωμένα Έθνη, όπου επίκειται η επόμενη Γενική Συνέλευση και όπου είμαστε εδώ και δύο χρόνια μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας και κοντεύουμε να το ξεχάσουμε.
Απαιτείται λοιπόν ενημέρωση. Πού βρισκόμαστε; Ποιο είναι το status στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Έχουν ατονήσει οι σχετικές ενημερώσεις από το Υπουργείο Εξωτερικών. Γιατί;
Έχουν ανοίξει νέοι δίαυλοι επικοινωνίας; Υπάρχει ανάγκη μυστικότητας; Και από εμάς; Την αντιπολίτευση της χώρας; Γιατί;
Δεν αισθάνομαι ότι έχουμε συμβάλει αρνητικά, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, στη Βουλή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με παρεμβάσεις, πρωτοβουλίες και δημόσιες τοποθετήσεις μας. Μακάρι να είχαν και άλλες Κυβερνήσεις τέτοιες Αντιπολιτεύσεις απέναντί τους στα εθνικά ζητήματα. Κι αυτό δεν είναι παράπονο. Είναι θεσμική και υπεύθυνη θέση της Αντιπολίτευσης, που ενδεχομένως θα κληθεί στο μέλλον να διαχειριστεί πολιτικές που εκφεύγουν κατά πολύ των εκλογικών κύκλων.
γ. Για την «εργαλειοποίηση» της εξωτερικής πολιτικής για εσωτερική κατανάλωση
Για εμάς η εξωτερική πολιτική ασκείται και προσαρμόζεται στο αληθές εθνικό συμφέρον και όχι στις κομματικές στοχεύσεις μιας Κυβέρνησης. Κι όμως, σε αυτή τη συγκυρία, ο Πρωθυπουργός της χώρας επιλέγει να κάνει το αντίθετο. Η χθεσινή συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος και η αντιπαράθεσή του με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Ν. Ανδρουλάκη, είναι αποκαλυπτική.
Ο κ. Μητσοτάκης επιχείρησε χθες να εμφανίσει το απολύτως αντίθετο από αυτό που ισχύει στην πραγματικότητα.
Αφ’ ενός μας είπε ότι είναι επιλογή του η αύξηση της έντασης με την Τουρκία. Αλήθεια κ. Υφυπουργέ; Αλήθεια, εμείς αυξάνουμε την ένταση; Γιατί να το κάνουμε αυτό; Εμείς δεν θέλαμε την ηρεμία στο Αιγαίο; Πότε πήραμε την απόφαση αυτή;
Πότε συνειδητοποίησε η Κυβέρνηση ότι τα «ήρεμα νερά» δεν ήταν τελικά και τόσο ήρεμα; Πότε κατανόησε ο Υπουργός Εξωτερικών αυτό που δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του, στα τέλη Αυγούστου, ότι «τα ήρεμα νερά δεν είναι αυτοσκοπός»; Γιατί τόσα χρόνια ενεργούσε σαν να ίσχυε το ακριβώς αντίθετο;
Με το casus belli ενεργό; Με τη «Γαλάζια Πατρίδα» στον προθάλαμο της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, με το «τουρκολιβυκό μνημόνιο» του 2019, με τα πρόσφατα παράνομα θαλάσσια πάρκα, με τη διαρκή παράνομη αλιεία στο Αιγαίο;
Όταν σας τα λέγαμε αυτά, μας αγνοούσατε.
Όταν σας προειδοποιούσαμε ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τα «ήρεμα νερά» ως πρόσχημα για να καλύψει την αναθεωρητική της προκλητικότητα, ότι ερμηνεύει τη «Διακήρυξη των Αθηνών» ως πλαίσιο που υποχρεώνει την Ελλάδα να ζητεί την άδεια της Άγκυρας για το οτιδήποτε, μας αγνοούσατε. Όλο αυτό το διάστημα, η Τουρκία έσωσε το πρόσωπό της προς τη Δύση, διεκδικώντας ρόλο παντού, την ώρα που η Ελληνική Κυβέρνηση δεν προσπάθησε καν να διαμορφώσει ένα νέο ρυθμισμένο και ρεαλιστικό πλαίσιο ευρωτουρκικών σχέσεων, ένα «Νέο Ελσίνκι», με αναβάθμιση της τελωνειακής σύνδεσης ΕΕ-Τουρκίας και αυστηρές κυρώσεις σε περιπτώσεις παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου και προσβολής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου.
Και τώρα αλλάζετε άποψη. Φαίνεται πως φοβάστε την αναδυόμενη νέα αντιπολίτευση από τα δεξιά σας. Αυτό δεν είναι πολιτική καιροσκοπία, πάνω στις διεθνείς υποθέσεις της χώρας;
Είναι αυτό εξωτερική πολιτική αρχών ή κομματική αναδίπλωση;
Αφ’ ετέρου, ο κ. Μητσοτάκης αποπειράθηκε χθες να προβάλει το δίλημμα «Μητσοτάκης ή Ερντογάν» πάνω μας, όταν εκείνος που το έθεσε ήταν ο Υπουργός Δικαιοσύνης! Ο οποίος απείλησε -δεν εκφόβισε απλώς- με πόλεμο τους πολίτες, αν δεν προσέξουν πώς θα ψηφίσουν!
Πρέπει να γυρίσουμε πολύ πίσω, στη προδικτατορική περίοδο για να βρούμε ανάλογες δηλώσεις για «έξωθεν απειλές» με στόχο τον επηρεασμό της εσωτερικής πολιτικής ζωής!
Κι όμως, αντί να τον αποπέμψει, ο κ. Πρωθυπουργός τον αντάμειψε αμέσως μετά με θέση στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη!
Εκτός πια αν ο κ. Φλωρίδης είναι από μόνος του… μέσο αποτρεπτικής ισχύος της χώρας οπότε εστάλη στη Μακεδονία για την άμυνα της χώρας από βορράν. Να μας το πείτε όμως.
Η «εργαλειοποίηση» των εθνικών θεμάτων με προεκλογικούς όρους είναι έργο Κ. Μητσοτάκη. Και, ναι, επειδή συζήτηση έγινε για το περίφημο ερώτημα «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις τρεις το πρωί;», ξέρετε, το πιο σημαντικό είναι όταν το σηκώσεις να ξέρεις και τι θα πεις. Διότι αν είναι να απαντήσεις πως «δεν είναι ώρα αυτή να μιλάμε για διεθνές δίκαιο», ας το αφήσεις να χτυπά και να μείνει η κλήση αναπάντητη.
Η εξωτερική πολιτική δεν πρέπει να μπαίνει στην «προκρούστεια κλίνη» της προεκλογικής περιόδου. Δεν θα το επιτρέψουμε.
Οι Έλληνες πολίτες δεν θα ψηφίσουν με φόβο. Αλλά με ελπίδα για την Αλλαγή.
Για μια χώρα που θα μας χωρά. Με όλους τους συντελεστές ισχύος της ανεπτυγμένους. Μια χώρα με εθνική αξιοπρέπεια και δυνατή φωνή στην Ευρώπη και στον κόσμο.
δ. Για τα εξοπλιστικά προγράμματα και συμβάσεις
Όπως σημείωσε ο Μ. Κατρίνης, η διαλειτουργικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και η συμμετοχή της χώρας σε συμμαχικές δομές και δραστηριότητες αποτελούν ουσιώδη στοιχεία μιας αξιόπιστης πολιτικής εθνικής άμυνας. Η Βουλή, όμως, απαιτεί πλήρη εικόνα των πιθανών επιχειρησιακών εξαρτήσεων.
Γι’ αυτό, και με αφορμή την προμήθεια για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και προκειμένου να σταματήσει η παραφιλολογία που άνοιξε με ευθύνη του Υπουργού Άμυνας στα τέλη Ιουλίου, θα πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένες απαντήσεις. Να γνωρίζει η Εθνική Αντιπροσωπεία αν οι Ένοπλες Δυνάμεις θα μπορούν να προσαρμόζουν τα συστήματα στις νέες απειλές χωρίς καμία παρέμβαση από τον κατασκευαστή και αν οι κρίσιμες αποφάσεις για την επιχειρησιακή αξιοποίηση τους θα παραμείνουν πλήρως υπό ελληνική ευθύνη. Ξεκάθαρο ερώτημα.
Έχει υποβληθεί συγκεκριμένη ερώτηση του αρμόδιου Τομεάρχη Άμυνας Μ. Κατρίνη, από 01.09.2026, και αναμένουμε απαντήσεις.
Εξ άλλου, από τις 02.09.2026, ζητήσαμε τη σύγκληση της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων για να μας ενημερώσει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, κατά πόσον οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού για 25% συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα έχουν τηρηθεί. Από τότε έως σήμερα, από τη Βουλή έχουν περάσει συμβάσεις ύψους περίπου 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Σε πόσες από αυτές έχει πράγματι τηρηθεί αυτή η δέσμευση και πώς ακριβώς θα συμμετάσχει η εγχώρια βιομηχανία;
