Ό,τι σπείρεις θα θερίσεις. Η εκ νέου απόφαση για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος εκ μέρους του Τούρκου προέδρου, προσέφερε καύσιμη ύλη ώστε να τροφοδοτηθεί τόσο η πόλωση και ο διχασμός όσο και να ικανοποιηθούν οι βαθύτερες αντιλήψεις ενός τμήματος της τουρκικής κοινωνίας. Στο πλαίσιο ενός ανανεωμένου ανταγωνισμού που εμπεριέχει και τη διάσταση της πολιτιστικής αντιπαράθεσης με τη Δύση. Πέρα και πάνω από όλα, εργαλειοποιώντας ένα απαράμιλλο μνημείο ενότητας με οικουμενικό χαρακτήρα. Εξέλιξη που -μεταξύ άλλων- έπληξε τη θέση και το status του Φαναρίου. Προκαλώντας χαμόγελα ικανοποίησης τόσο στο Πατριαρχείο Μόσχας όσο και στο Κρεμλίνο.
