Παρεμβάσεις Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, Δημήτρη Μάντζου, στον Υφυπουργό Οικονομικών Δ. Μαρκόπουλο
1η Παρέμβαση
Ακούσαμε με ιδιαίτερη προσοχή τον Υφυπουργό Οικονομικών. Είπε πάρα πολλά, κυρίως προς το ΠΑΣΟΚ, οπότε η απάντηση πρέπει να έρθει από το ΠΑΣΟΚ.
Ποιος κάνει παιχνίδια και τεχνάσματα, κύριε Υφυπουργέ; Μπορεί αυτή η Κυβέρνηση, σε αυτό το νομοσχέδιο, σε αυτό το πεδίο δημόσιας πολιτικής, το ιδιωτικό χρέος, να μιλά και να κοιτάζει την αντιπολίτευση για τεχνάσματα και παιχνίδια;
Ποιος έκανε τα στραβά μάτια και ανέχτηκε, επτάμισι χρόνια τώρα, την ασυδοσία στην αγορά των funds και servicers, στην οποία υποτίθεται ότι σήμερα βάζετε τάξη;
Ποιος εμπαίζει τους πολίτες; Ποιος παίζει παιχνίδια και τεχνάσματα;
Ποιος είναι αυτός ο οποίος λοιδορούσε αυτήν εδώ την παράταξη όταν μιλούσε για τις 120 δόσεις, όπως σας εξήγησαν και η Εισηγήτριά μας και ο Πρόεδρός μας πολλές φορές, επί μήνες, και έρχεται σήμερα να υιοθετήσει εν μέρει, στρεβλά και άδικα, κάτι που να μοιάζει με 120 δόσεις, ενώ δεν είναι αυτό;
Ποιος είναι αυτός ο οποίος εισηγήθηκε εδώ μέσα το άρθρο – ντροπή, το άρθρο 23, το οποίο διαγράφει δεκαετίες, αιώνες δικονομικών εγγυήσεων στην πατρίδα μας, για να αναγνωρίσει σε ένα ιδιωτικό έγγραφο ισχύ εκτελεστού τίτλου χωρίς δικαστική επικύρωση; Εμείς είμαστε ή εσείς;
Ποιος είναι αυτός που τράπηκε σε άτακτη φυγή μπροστά στην κοινωνική κατακραυγή, την επιστημονική αντίδραση και την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ; Ποιος είναι; Η αντιπολίτευση ή εσείς;
Ποιος παίζει παιχνίδια; Ποιος κάνει τεχνάσματα στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών;
Και επειδή ακούσαμε πολλά για το ευ αγωνίζεσθαι και τον αθλητισμό, ποιος βλέπει ως «τρόπαιο» τι;
Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη βλέπει ως τρόπαιο την εξουσία, τη νομή της και τη διανομή της σε ημέτερους και φίλους, σε αυτούς που υπηρετεί με κάθε της επιλογή εδώ μέσα.
Όταν μίλησε η Μιλένα Αποστολάκη για νίκη, και όταν μιλούμε για νίκη, μιλούμε για νίκη όχι του ΠΑΣΟΚ, αλλά της κοινωνίας, των πολιτών, των οφειλετών, των νομικών τους παραστατών, της ασφάλειας δικαίου σε αυτόν τον τόπο.
Όταν μιλούμε για ήττα, μιλούμε για ήττα της Κυβέρνησης και των συνεταίρων της. Διότι αυτή δεν είναι μια αθλητική αναμέτρηση, αλλά η ίδια η δημοκρατία μας. Είναι η δική μας αποστολή.
Κι όσο και αν εσείς, πολύ βολικά, και το κατανοούμε, επιλέγετε να γυρίζετε τον χρόνο πίσω μερικά χρόνια για να συγκρίνεστε με τον κ. Τσίπρα και τη δική του διακυβέρνηση, δεν θα καταφέρετε τίποτα απέναντί μας.
Γιατί, ξέρετε, κ. Υφυπουργέ, μπορούμε να γυρίσουμε τον χρόνο ακόμα πιο πίσω, στην πρώτη περίοδο του μνημονίου, όταν αυτή η παράταξη, με Πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου, και αυτή η ηρωική Κοινοβουλευτική Ομάδα, σε αυτά εδώ τα έδρανα, μόνη της, ψήφισε τον νόμο 3869/2010, που ήταν προεκλογική της δέσμευση, πέρα και παρά τα μνημόνια και τις πιέσεις των πιστωτών τότε εις βάρος της χώρας και της κυβέρνησής της. Όταν τότε και εσείς και οι άλλοι σκίζατε τα μνημόνια. Άρα, να γνωρίζετε και πού απευθύνεστε πολιτικά και ιστορικά.
Επομένως, δεν ξέρω αν σας ενοχλεί ο αθλητικός όρος, αλλά το ματς σίγουρα τελειώνει. Πολιτικά, όμως, η θητεία σας τελειώνει και ο κύκλος ιστορικά αυτής της κυβέρνησης τελειώνει. Ο κύκλος της ασυδοσίας, της ανοχής στην ανομία, ο κύκλος της ηθικής και πολιτικής παρακμής τελειώνει.
Και τελειώνει με όρους προγραμματικούς, πολιτικούς.
Και, όχι, αυτός ο κύκλος και αυτή η θητεία παράταση δεν θα πάρει.
2η Παρέμβαση
Κατ’ αρχάς, κ. Υφυπουργέ, δεν θα μας βάλετε κανόνες στη σκηνοθεσία και στην παρουσία μας στη Βουλή. Ευχαριστούμε που μας δίνετε την ελευθερία να εκφραζόμαστε στο Κοινοβούλιο όπως θέλουμε. Δεν θέλουμε λογοκρισία ούτε από εσάς ούτε από κανέναν άλλον ως προς το πώς θα εκφραζόμαστε και τι θα κάνουμε μέσα στην αίθουσα του Κοινοβουλίου. Τουλάχιστον εμείς είμαστε εδώ. Και κάνουμε αντιπολίτευση.
Επίσης, δεν θα αισθανόμουν καθόλου περήφανος, για παράδειγμα, ως υφυπουργός και ως βουλευτής μιας ιστορικής παράταξης, αν τον προϋπολογισμό και τα νομοσχέδια της κυβέρνησής μου τα ψήφιζαν τα «ορφανά» της Χρυσής Αυγής. Με αυτή τη λογική, και εσείς, λοιπόν, έχετε ενσωματώσει και είστε το ίδιο κόμμα με τα «ορφανά» της Χρυσής Αυγής, στα οποία επί δύο χρόνια επιδείξατε προκλητική ανοχή στην κρατική τους χρηματοδότηση, ενώ κλείνατε τα μάτια όταν ο κατάδικος έκανε δωρεάν καμπάνια μέσω YouTube μέσα από τις φυλακές.
Αφήστε, λοιπόν, τις συγκρίσεις και το ποιος στηρίζει ποιον εδώ μέσα.
Αλλά ας έρθουμε στην ουσία. Επειδή με ρωτήσατε και ως υφυπουργός επί των φορολογικών, πράγματι, με αυτή σας την ιδιότητα, εγώ, κ. Υφυπουργέ, θα σας επιστρέψω ένα ερώτημα. Εσείς, ως υφυπουργός αρμόδιος επί των φορολογικών, είστε ικανοποιημένος από τη λειτουργία της ΑΑΔΕ και των ελεγκτικών μηχανισμών της χώρας μας, όταν επί δέκα χρόνια, τα επτάμισι από τα οποία κυβερνάτε εσείς, υπήρξε φοροδιαφυγή δεκάδων και εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από τους μεγάλους καρχαρίες της αγοράς;
Την ώρα που, με μια απόχη, η φορολογική αρχή πιάνει τα μικρά ψαράκια τις πρώτες ημέρες και εβδομάδες μιας μικρής οφειλής -και έρχονται η ΑΑΔΕ, το ΚΕΑΟ και όλοι οι αρμόδιοι φορείς να κάνουν ελέγχους, διασταυρώσεις και αναγκαστικές εκτελέσεις σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και σε νοικοκυριά. Την ίδια ώρα κάποιοι μεγάλοι περνούσαν πάνω και κάτω από την απόχη ανεμπόδιστα επί δέκα και πλέον χρόνια. Αυτό εσάς, ως υφυπουργό αρμόδιο για τα φορολογικά, σας ικανοποιεί, κ. Υφυπουργέ; Και το πρόβλημά σας είναι πώς αντιδρά η αντιπολίτευση σε αυτό;
Πρέπει να καταλάβετε ότι το κράτος δεν σας ανήκει. Δεν μπορεί η όποια επιτυχία των διωκτικών αρχών, όταν έρχεται με τόση καθυστέρηση, να αποτελεί για εσάς αντικείμενο επαίνου και να πρέπει όλοι να ραίνουν με βάγια τους δρόμους για να σας υποδεχτούν, ενώ ο ψόγος και ο καταλογισμός της καθυστέρησης στους ελέγχους και της ανοχής στην ασυδοσία και την ατιμωρησία να θεωρούνται κατακριτέα αντιπολιτευτική τακτική από ένα λαϊκιστικό κόμμα. Όχι.
Για εμάς η διαφάνεια, η λογοδοσία και ο έλεγχος είναι αρχές, είναι πολιτικό παράδειγμα. Γι’ αυτό και ο Πρόεδρος Ν. Ανδρουλάκης και όλοι μας επιμένουμε ότι αυτός ο κύκλος της ανομίας και της ανοχής στην ασυδοσία και την ατιμωρησία οφείλει να πάρει τέλος στις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, με τη νίκη του ΠΑΣΟΚ, του προγράμματος της αλλαγής και της Δημοκρατικής Παράταξης.
