Κύριε Φλωρίδη; Τι δουλειά έχετε εδώ πέρα στη Βουλή, κύριε Φλωρίδη; Τι κάνετε ακριβώς εδώ; Παρακαλώ να διαβάσετε και να δείτε ότι στην αναθεώρηση του Συντάγματος δεν έχει καμία συμμετοχή η εκτελεστική εξουσία. Διαβάστε το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής και παρακαλώ πάρα πολύ σηκωθείτε και φύγετε! Δεν έχετε καμία θέση στην αίθουσα αυτή. Είναι αντισυνταγματική, αντίθετη στον Κανονισμό της Βουλής και στο πολίτευμα η παρουσία σας, διότι επιπλέον δεν είστε και βουλευτής. Σας ανεχθήκαμε; Αλλά ήσασταν προκλητικός, γιατί την προηγούμενη φορά θέλατε να κλείσετε τη συζήτηση σαν να είναι νομοσχέδιο – να την κλείσει ο υπουργός. Λάθρα ήσασταν εδώ όλο το προηγούμενο διάστημα και ζητήσατε και πήρατε τον λόγο, αντίθετα στον Κανονισμό της Βουλής, και μάλιστα θελήσατε να το κάνετε στο τέλος της συζήτησης. Συνεπώς, συνεπώς, δεδομένου του γεγονότος ότι την προηγούμενη φορά πήρατε τον λόγο, πρέπει να αποχωρήσετε. Σιγά μη με φοβίζετε εσείς, κύριε Φλωρίδη. Εσείς; Εσείς. Δεν είναι δυνατόν να με φοβίσει κάποιος ο οποίος θεωρεί και λέει ότι, αν δεν πάρει αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία, θα έχουμε “ντού” τους απέναντι. Δεν είναι δυνατόν να με φοβίζει κάποιος τόσο θρασύδειλος σε σχέση με την έκφραση της λαϊκής βούλησης στις επόμενες εθνικές εκλογές. Είναι αντικανονική και αντισυνταγματική η παρουσία του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος δεν είναι βουλευτής, στη συζήτηση της αναθεώρησης του Συντάγματος, δεδομένου ότι έλαβε τον λόγο την προηγούμενη φορά.
Πόσα χρόνια, κύριε Πρόεδρε, θα χρησιμοποιείτε τις αντισυνταγματικές πρακτικές Τσίπρα για να δικαιολογείτε τα δικά σας αίσχη; Πόσα χρόνια θα είναι δικαιολογία το σκιάχτρο;
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, για την αποχώρηση του κυρίου Φλωρίδη από τα υπουργικά έδρανα. Δεν είναι βουλευτής, δεν δικαιούται να παρίσταται εδώ. Και φτάνει πια με τη χρησιμοποίηση των αντισυνταγματικών πρακτικών του Τσίπρα για να δικαιολογηθούν τα δικά σας αίσχη! Είστε εξίσου άθλιοι και οι δύο για το Σύνταγμα. Εξίσου άθλιοι και οι δύο. Ο υπουργός δεν είναι βουλευτής… Αυτές είναι αντισυνταγματικές πρακτικές Τσίπρα, όχι στη δημοκρατική αντιπολίτευση, αυτά τα οποία έγιναν το ’15-’19. Διότι, αν θεωρείτε ότι είστε η θεσμική συνέχεια των εκτροπών Τσίπρα, εγώ θα συμφωνήσω, αλλά να βγείτε να το παραδεχτείτε.
Ο κύριος Φλωρίδης δεν είναι βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Επίσης, το λέω αυτό υπό το πρίσμα του γεγονότος ότι δεν παρίσταται εδώ απλώς για να ακούσει, αλλά έχει λάβει τον λόγο στην προηγούμενη συνεδρίαση για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Άρα, τεκμαίρεται ότι έχει έρθει εδώ για να μας πει πάλι τις αρλούμπες του. Όπως δεν δικαιολογείται από τον Κανονισμό της Βουλής και το Σύνταγμα. Ο κύριος Φλωρίδης δεν δικαιούται να παρίσταται εδώ στον χώρο. Δες πού κατάντησες τον εαυτό σου, Φλωρίδη, και άσε τα «που καταντήσαμε εμείς το κόμμα μας». Εντάξει;
Αγνοώ… αγνοώ τον κύριο Φλωρίδη και παρακαλώ –και νομίζω ότι όλοι στην αντιπολίτευση πρέπει να είμαστε απόντες την ώρα της τοποθέτησής του– η Βουλή, η Βουλή δεν μπορεί να νομιμοποιήσει, δεν μπορεί να νομιμοποιήσει αυτή την αντισυνταγματική πρακτική.
Κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να έχουν τον συνήγορο υπερασπίσεώς τους εδώ. Έχουν προσέλθει με τους συνηγόρους τους. Και επαναλαμβάνω, επαναλαμβάνω…
Δεν το είπα για εσάς, κύριε Πρόεδρε, το είπα για τον κύριο Φλωρίδη ως συνήγορο των ασχημονιών του κυρίου Μητσοτάκη εις βάρος του Συντάγματος. Λοιπόν, επαναλαμβάνω τη συλλογιστική μας, την οποία και την λέω για να καταγραφεί, για να γνωρίζει ο μελετητής του μέλλοντος πώς έλαβε χώρα αυτή η αναθεώρηση:
Ο κύριος Φλωρίδης δεν είναι βουλευτής, είναι εξωκοινοβουλευτικός υπουργός. Η αναθεώρηση του Συντάγματος γίνεται από τη Βουλή χωρίς καμία συμμετοχή της εκτελεστικής εξουσίας. Για τον λόγο αυτόν, αρμόδιος και υπογράφων είναι ο Πρόεδρος της Βουλής και όχι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αυτό προκύπτει και από το άρθρο 110 του Συντάγματος, και από το ίδιο το κείμενο του Συντάγματος, αλλά και από τον Κανονισμό της Βουλής. Η συμμετοχή στη συζήτηση ενός μη κοινοβουλευτικού υπουργού συνιστά απαράδεκτη παραβίαση της αυτονομίας της Βουλής σε σχέση με την αναθεώρηση του Καταστατικού Χάρτη.
Στην προηγούμενη συνεδρίαση παρέστη, αλλά έλαβε και τον λόγο. Κατά τούτο, τεκμαίρεται ότι έχει έρθει και σήμερα για να λάβει τον λόγο. Δεν αρνείται κανείς το δικαίωμα να είναι παρών χωρίς να μιλάει, αλλά είναι εδώ για να μιλήσει. Είναι εδώ για να παρακολουθήσει και να οχλαγωγήσει στη διαδικασία, διότι κατά τον Κανονισμό της Βουλής δεν έχει τον λόγο. Συνεπώς, κανονικά δεν έπρεπε καν να καταγράφονται στα πρακτικά αυτά τα οποία λέει. Και κατά τούτο, η παρουσία του εξωκοινοβουλευτικού Υπουργού Δικαιοσύνης στη Βουλή συνιστά απαράδεκτη παρέμβαση της εκτελεστικής στη νομοθετική εξουσία.
Όσον δε αφορά στο γεγονός ότι επικαλεστήκατε το προηγούμενο του κ. Καλογήρου και του κ. Τσίπρα, έρχεστε ακριβώς στα λόγια μου: για το ότι πραγματικά η μία αντισυνταγματική πρακτική Τσίπρα δένει με την επόμενη αντισυνταγματική πρακτική Μητσοτάκη. Εξάλλου, ο σεβασμός του συγκεκριμένου προσώπου στη Βουλή προκύπτει από το γεγονός ότι ήταν τρία χρόνια βουλευτής και δεν άνοιξε το στόμα του κατά μιας κυβέρνησης που έχει βιάσει τους θεσμούς, και μετά σηκώθηκε και έφυγε, θεωρώντας ότι εδώ πέρα γίνεται μια συζήτηση πολυτελείας. Είναι η ίδια αντικοινοβουλευτική αντίληψη που διέπει διάφορους ακραίους.
Παρά ταύτα, λοιπόν, λέω ότι εκτίμησή μου είναι πως η αντιπολίτευση δεν πρέπει να είμαστε παρόντες κατά τη διάρκεια της ομιλίας της αντικανονικής, αντισυνταγματικής και αντικοινοβουλευτικής του κυρίου Φλωρίδη, και νομίζω ότι του πρέπει και του αξίζει να τον αγνοούμε. «Κανείς δεν τον θυμάται, δικαιοσύνη».
Λοιπόν, θέλω λίγο να έρθω –για να είναι και χρήσιμη και ωφέλιμη η δεύτερη συζήτηση– στη συνταγματική φιλοσοφία του Πρωθυπουργού, έτσι όπως προέκυψε από τις ομιλίες του στη διαδικασία της συζήτησης στην Ολομέλεια για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Έχω εδώ τον Ιούλιο του 2026 όσα έχει πει. Τα μελέτησα με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή. Θα αναφερθώ συγκεκριμένα σε μία αποστροφή του λόγου του κατά την τριτολογία του. Λέει:
«Ανησυχείτε όμως, γιατί όντως υπάρχει ένα σοβαρό ενδεχόμενο να έχουμε 151 βουλευτές και να μπορούμε εμείς –προσέξτε– και να μπορούμε εμείς να διαμορφώσουμε το Σύνταγμα όπως το κρίνουμε».
Δηλαδή, ο Πρωθυπουργός της χώρας θεωρεί ότι το κατ’ εξοχήν συναινετικό κείμενο, το κατ’ εξοχήν υπερπλειοψηφικό κείμενο, το κείμενο το οποίο οφείλει να εκφράζει όλους τους Έλληνες πολίτες και να περιορίζει την εξουσία, πρέπει να διαμορφωθεί όπως το κρίνει η εκτελεστική εξουσία! Αυτό συνιστά την αναίρεση του πυρήνα του συνταγματισμού.
Όπως ξέρετε, ο συνταγματισμός, πριν γίνει –αν θέλετε– θεωρία ή μία νομική ιδεολογία, υπήρξε μια πολιτική ιδεολογία. Τι λέει λοιπόν ο συνταγματισμός, και μπορείτε να το δείτε αν ανατρέξετε σε κείμενα του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα; Λέει ότι η εξουσία πρέπει να περιορίζεται, και μάλιστα ότι η εξουσία πρέπει να περιορίζεται από γραπτά και αυστηρά κείμενα που λέγονται Συντάγματα. Κατά τούτο λοιπόν, κύριε Στυλιανίδη, σας άκουσα να αναφέρεστε στον Αριστοτέλη. Βεβαίως, ο Αριστοτέλης και η Σχολή του Αριστοτέλη, πέρα από τα Πολιτικά που έγραψε… έγραψαν ως κομμάτι αυτής της σχολής –άλλοι το αποδίδουν στον Αριστοτέλη, άλλοι όχι– ένα κείμενο, τις Πολιτείες, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό δεν σώζονται.
Εντούτοις, παρότι υπάρχει η πολιτική σκέψη… κύριε Στυλιανίδη, σε εσάς απευθύνομαι, αν θέλετε με ακούτε, αν θέλετε μπορείτε να με αγνοείτε… Παρότι η πολιτική σκέψη της διάρθρωσης της εξουσίας υπήρχε ήδη από την αρχαία εποχή –κι ο Αριστοτέλης είναι ένα κλασικό παράδειγμα αυτού– η σκέψη ότι η εξουσία πρέπει να περιορίζεται, να μην είναι δηλαδή ανεξέλεγκτη και ανέλεγκτη από γραπτό, κωδικοποιημένο, αυστηρό κείμενο (το Σύνταγμα), είναι μια σκέψη του δέκατου όγδοου αιώνα.
Σε αυτόν τον πυρήνα της σκέψης αυτής αντικρούει αυτό το οποίο λέει ο Μητσοτάκης. Τι λέει ο Μητσοτάκης; Ότι θα θεσπίσει και θα αναθεωρήσει τους κανόνες –που από την ίδια τη φιλοσοφία τους είναι επιφορτισμένοι με τον περιορισμό της εξουσίας του– όπως αυτός κρίνει! Αναιρείται ο πυρήνας της λειτουργίας του Συντάγματος ως περιοριστικού της εκτελεστικής εξουσίας και της εξουσίας εν γένει, αλλά και στην μετέπειτα εξέλιξη του συνταγματισμού, δηλαδή στην αντίληψη ότι το κράτος μέσω του Συντάγματος πρέπει και να διευκολύνεται για να έχει έναν κοινωνικό ρόλο.
Και γι’ αυτά δεν είδα να λέτε κάτι. Δεν είδα να λέτε κάτι, ας πούμε, για την πρότασή μας για συνταγματική καθιέρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Και είναι και πολύ προσβλητικό ότι δεν βρήκατε μισή κουβέντα να πείτε για τις προτάσεις μας για τα δικαιώματα των γυναικών. Λοιπόν, η επιτροπή συνεδρίασε λίγο, αλλά συνεδρίασε. Κάναμε μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση, διπλή: και για την προστασία της αναπαραγωγικής αυτονομίας συνταγματικά και για την προστασία από τις γυναικοκτονίες και την έμφυλη βία ως υποχρέωση του κράτους. Δεν είπατε μισή κουβέντα, δεν είπατε μισή λέξη! Δεν αισθανθήκατε την ανάγκη να πείτε τίποτα για τα δικαιώματα των γυναικών; Να πείτε «διαφωνούμε» – εν πάση περιπτώσει, είναι πιο τίμιο. Είναι πιο τίμιο να βγεις να πεις μια άποψη και να αποδεχθείς τις συνέπειες της άποψης αυτής.
Αλλά ας έρθουμε τώρα και στην περίφημη συζήτηση περί του τι συνιστά η στάση μας και γιατί δεν θέλουμε τάχα το ένα και δεν θέλουμε το άλλο. Αυτά, κοιτάξτε, είναι σημαντικό ο πολιτικός να απευθύνεται στη γνώση του πολίτη. Αυτό συμβαίνει από την αρχαία ρητορική και την αρχή της ευμάθειας: το να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την άγνοια και να απευθυνθεί σε αγνοούντες, αυτό είναι πονηρό, άδικο και αντιδημοκρατικό.
Γιατί το λέω; Δείτε τις προτάσεις μας δίπλα-δίπλα, μία-μία. Τις προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας και τις προτάσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ, που συμπίπτουν;.. Γιατί προκύπτει κάτι από την αναθεώρηση του 2019; Προκύπτουν οι χειρισμοί που κάνατε για να κλέψετε την πλειοψηφία στην πρώτη Βουλή και να κάνετε ό,τι θέλετε στη δεύτερη, για να καταλήξουμε με Πρόεδρο της Δημοκρατίας εκλεγμένο ακόμα και με σχετική πλειοψηφία, και ενώ υπήρχαν οι δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού ότι δεσμεύεται πολιτικά και θα έχει τις πολιτικές συνέπειες στη Βουλή, αν δεν είναι υπερκομματικός ο Πρόεδρος. Και διαλέγει εν ενεργεία βουλευτή και Πρόεδρο της Βουλής για Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Και προέκυψε, εν πάση περιπτώσει, μέσω αυτής της –αν θέλετε– αντισυνταγματικής, της καταχρηστικής διαδικασίας και πρακτικής, το γεγονός ότι πρέπει να βλέπουμε προς ποια κατεύθυνση θέλει ο ένας να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα και προς ποια κατεύθυνση ο άλλος. Πείτε μου, πού συμπίπτουν οι κατευθύνσεις μας; Θα σας τα πάρω ένα-ένα:
Στο άρθρο 86: Τι λέει το ΠΑΣΟΚ; Αποσύνδεση της διαδικασίας από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Γιατί; Γιατί παρατηρούμε τη συνταγματική πρακτική, παρατηρούμε τι έχει γίνει μέχρι τώρα και παρατηρούμε μία αντισυνταγματική πρακτική να καλύπτετε προκλητικά τους υπουργούς σας. Άρα, λέμε να αποσυνδεθεί από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τι λέτε εσείς; «Να τα αλλάξουμε όλα για να μην αλλάξει τίποτα», όπως έγραψε ο Λαμπεντούζα: πρέπει να αλλάξουν όλα για να μην αλλάξει τίποτα. Αυτή είναι η φιλοσοφία. Αλλάζετε διάφορα και στο τέλος ποιος ασκεί τη δίωξη; Η Βουλή, δηλαδή η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Άρα, εντελώς αντίθετες οι δύο προτάσεις.
Για το ζήτημα της επιλογής των επικεφαλής της Δικαιοσύνης: Τι λέμε εμείς; Αποσύνδεση από την εκτελεστική εξουσία και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που συνιστά την έκφραση στο κοινοβουλίου του κυβερνώντος κόμματος. Τι λέτε εσείς; Να φύγει από το Υπουργικό Συμβούλιο και να έρθει και να γίνει αντικείμενο της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας; Πρόκειται περί κοροϊδίας! Τι σχέση έχουν αυτές οι δύο προτάσεις; Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και η πρόταση του ΠΑΣΟΚ;
Ή μήπως για τις ανεξάρτητες αρχές, δημιουργείτε μια επίφαση τεχνοκρατική για το θέμα και καταλήγετε σε τι; Προσέξτε: καταλήγετε στο να επιλέγονται από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και όχι από υπερπλειοψηφία. Όποιος διαβάσει πίσω από τις διατάξεις θα δει ότι εν τέλει αυτό που κάνει, εμπλέκοντας διάφορους –τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, τον πρόεδρο του ΑΣΕΠ– είναι ότι μετατρέπει την επιλογή από επιλογή 3/5 σε επιλογή πλειοψηφική! Και το κάνετε από την πίσω πόρτα, όπως το έχετε κάνει βέβαια και σε σχέση με τον ορισμό αντιπροέδρου της Βουλής, που χρησιμοποιώντας διάφορα έωλα επιχειρήματα που αναιρούνται από τους ίδιους τους δικούς σας συνταγματολόγους, έρχεστε τώρα να πείτε ότι σας χρειάζεται μία ψήφος στη Διάσκεψη για να κάνετε τη δουλειά σας, αλλά δεν σας αρκεί ούτε αυτό· θέλετε να αλλάξετε και το Σύνταγμα και με διάφορες φιοριτούρες να καταλήξετε στο να επιλέγεται από απλή πλειοψηφία.
Ή μήπως να μιλήσω για την ανεκδιήγητη παραφιλολογία γύρω από το λεγόμενο –προσέξτε– «πολιτιστικό Σύνταγμα»; Το ξέρετε ότι υπάρχει «πολιτιστικό Σύνταγμα»; Δηλαδή, τι, δίνει κουπόνια για να πας σινεμά ή θέατρο; Και άκουγα τον κύριο Χατζηδάκη να λέει «μα δε θέλετε ούτε την προστασία της γλώσσας μας». Λοιπόν, ακούστε: Καταρχάς, αυτή η γλώσσα υπήρχε και πριν τον Μητσοτάκη – υπήρχε σίγουρα από τους Μυκηναίους, το απέδειξαν ο Chadwick και ο Ventris. Όμως, με συγχωρείτε, να ρωτήσω εγώ κάτι τώρα πέρα από αυτά; Το Σύνταγμα σε ποια γλώσσα είναι γραμμένο, κύριε Στυλιανίδη; Σε ποια γλώσσα είναι γραμμένο; Αυτό από μόνο του το Σύνταγμα είναι γραμμένο στα ελληνικά· δεν συνιστά προστασία της γλώσσας;
Ή πάλι το άλλο: προστασία της σημαίας. Αλλά δεν είδα κανέναν να κουνηθεί που χθες έναν καταδικασμένο εγκληματία τον υποδέχτηκαν με ελληνικές σημαίες! Δεν είδα κανέναν να ενοχληθεί στην κυβερνώσα παράταξη από αυτό, τόση υποκρισία. Και πάλι στην πρότασή μας… Γιατί πρέπει να δούμε τι είναι πράγματι πατριωτισμός, κύριε Στυλιανίδη; Για την προστασία των παραμεθόριων περιοχών! Απόκτηση ακινήτων και εμπράγματων δικαιωμάτων από υπηκόους τρίτων χωρών – είπατε μια λέξη ως απάντηση για να προστατέψουμε τις ακριτικές μας περιοχές από παρένθετα σχήματα; Εκεί είπατε κάτι; Αυτός είναι ο πατριωτισμός κι όχι οι φιοριτούρες τις οποίες θέλετε να βάλετε στο λεγόμενο «πολιτιστικό Σύνταγμα».
Όσον δε αφορά… θέλω να ενημερώσω για κάτι τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, διότι έχουν πέσει θύμα απάτης: το ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού. Καταπληκτική ιδέα! Την αναλύσαμε την προηγούμενη φορά, απεσύρθη λέει… Δεν μου λέτε, στην πρότασή σας δεν είναι το άρθρο 57 προς αναθεώρηση; Αυτό τι λέει; Ασυμβίβαστο των βουλευτών; Ενημερώνω λοιπόν τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ότι ο κ. Μητσοτάκης τους δουλεύει ψιλό γαζί, και αυτό το οποίο νομίζουν ότι είναι η νίκη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας επί του Μεγάρου Μαξίμου, αν δεν προσέξουν σήμερα, θα τους έρθει από την πίσω πόρτα μέσω του άρθρου 57, για να δείτε σε ποιο επίπεδο έχει φτάσει η επιτήδευση στα ζητήματα αυτά!
Κύριε Φλωρίδη, αφού κάνατε τον μισό δρόμο, κάντε και τον άλλο μισό και σηκωθείτε και φύγετε για να τελειώνουμε!
Λοιπόν, τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν ότι υπήρξε μια πολύ συγκεκριμένη συνταγματική πρακτική όλα τα προηγούμενα χρόνια, υπήρξαν πολύ συγκεκριμένες παραβιάσεις και εκμετάλλευση του γράμματος εις βάρος του πνεύματος του Συντάγματος, αυτού που λέμε καταστρατήγηση του Συντάγματος. Και όλα αυτά τίθενται στο δημόσιο διάλογο. Γιατί, ξέρετε, δεν μπορείτε να έχετε και να μονοπωλείτε το δημόσιο διάλογο για πάντα μέσω των δικών σας μέσων μαζικής ενημέρωσης· υπάρχει ο ελληνικός λαός, ο οποίος ενημερώνεται, ακούει, βλέπει και κρίνει.
Και πάνω απ’ όλα, νομίζω ότι στο τέλος αυτής της συζήτησης πρέπει να δούμε τι πρόταση έχει ο καθένας για το Σύνταγμα. Περιμένατε ότι θα ρθέτε εδώ πέρα και θα λέτε τα γνωστά δικά σας, και όταν σας χαϊδεύουν τα ΜΜΕ… δεν σας βγήκε η πρώτη συζήτηση, τώρα στη δεύτερη ελπίζετε σε μια ρεβάνς. Αλλά σας ενημερώνω: είναι αυτό που λέμε ότι ελπίζουν να κερδίσουν στο τρίτο ημίχρονο. Δεν θα συμβεί αυτό! Και δεν θα συμβεί γιατί ήσασταν απροετοίμαστοι, ήσασταν και ψευδεπίγραφοι στις προτάσεις σας σε σχέση με την πραγματική ουσία αυτών που θέλατε να προτείνετε εσείς – δηλαδή ψεύτες, με λίγα λόγια– και πάνω απ’ όλα γιατί είχατε απέναντί σας εμάς, με προτάσεις λέξη-λέξη, διάταξη-διάταξη, που τέθηκαν υπόψη όλων των βουλευτών και όλων των Ελλήνων.
