Τα αποκαλυπτήρια του ιδιωτικού κόμματος Τσίπρα με το όνομα ΕΛΑΣ, πιστοποίησαν πόσο παλιό είναι αυτό που πολυδιαφημίζεται εδώ και μήνες ως «νέο».
Ο κ. Τσίπρας που έφερε τα funds μολονότι υποσχόταν σεισάχθεια, με ποια αξιοπιστία θα ρυθμίσει τα «κόκκινα» δάνεια;
Εκείνος που προτίμησε να μην βάλει φόρο στους εφοπλιστές αλλά να κόψει συντάξεις όπως είπε ο Ζ.Κ. Γιούνκερ πρόσφατα και αφαίμαξε φορολογικά τη μεσαία τάξη, επιστήμονες, ελεύθερους επαγγελματίες, με ποια αξιοπιστία θα εμπνεύσει ότι αυτή τη φορά εννοεί τη δίκαιη φορολογία;
Εκείνος που σφράγισε δύο φορές το 41% της Νέας Δημοκρατίας και υπέστη τη μεγαλύτερη ήττα κόμματος αξιωματικής αντιπολίτευσης μεταπολιτευτικά, πώς θα κάνει πράξη την πολιτική αλλαγή;
Ο κ. Τσίπρας κάποτε ήρθε αγκαλιά με τον λαϊκισμό και τις αυταπάτες του, σήμερα έρχεται αγκαλιά με τα συμφέροντα και τη διαπλοκή.
Όσον αφορά στην αποστροφή του για τα χρέη των κομμάτων, ας γνωρίζει οτι το ΠΑΣΟΚ έχει προχωρήσει σε ρύθμιση όλων των χρεών του προς τις τράπεζες επί προεδρίας της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά και του Νίκου Ανδρουλάκη. Ο κ. Τσίπρας γιατί δεν λέει μια κουβέντα, για τα χρεοκοπημένα κομματικά ΜΜΕ και τους απολυμένους εργαζόμενους που άφησε πίσω του; Γιατί δεν απαντά στον διάδοχο του στον ΣΥΡΙΖΑ, που καταγγέλλει ότι βρήκε «μαύρα ταμεία»; Γιατί δεν δημοσιοποιεί πως χρηματοδοτεί κόμμα με ακριβές επικοινωνιακές καμπάνιες και πανελλαδικό δίκτυο;
Και για το τέλος, κάτι καίριο: «Μπορεί να γίνει επικεφαλής μιας προσπάθειας για την ήττα της Κεντροδεξιάς και της Ακροδεξιάς ο άνθρωπος που το 2015 έβαλε στην κυβέρνηση τη χειρότερη τότε μορφή Ακροδεξιάς; Οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά η ιστορία τους τούς ακολουθεί. Αυτή δεν αλλάζει», τάδε έφη Γ. Σιακαντάρης όχι πολύ παλιά, μόλις το 2024, στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.
