Για την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποκτήσει πραγματική επιχειρησιακή ικανότητα άμυνας, με ένα ευρωπαϊκό αμυντικό δόγμα, και να μπορεί να υπερασπιστεί τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών-μελών της, έκανε λόγο ο βουλευτής και τομεάρχης Εθνικής Άμυνας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης κατά την κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, στην οποία ο Ευρωπαίος Επίτροπος Άμυνας και Διαστήματος Άντριους Κουμπίλιους ενημέρωσε τους βουλευτές για θέματα του χαρτοφυλακίου του.
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ τόνισε, ότι η ευρωπαϊκή άμυνα δεν μπορεί να παραμείνει ένα σύνολο εργαλείων και χρηματοδοτήσεων χωρίς σαφή στρατηγική κατεύθυνση. Όπως υπογράμμισε, οι γεωπολιτικές εξελίξεις και η αστάθεια στη γειτονιά της Ευρώπης καθιστούν επιτακτική την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την ασφάλειά της και να λειτουργήσει ως αυτόνομη γεωπολιτική οντότητα.
Αναφερόμενος στο ΝΑΤΟ, σημείωσε ότι παραμένει βασικός πυλώνας ασφάλειας, αλλά δεν μπορεί να θεωρείται ούτε δεδομένος ούτε και επαρκής για την κάλυψη όλων των ευρωπαϊκών αναγκών. Όπως σημείωσε, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί σήμερα να το υποκαταστήσει, αλλά οφείλει να αποκτήσει πραγματική επιχειρησιακή ικανότητα, ώστε να μπορεί να λειτουργεί αυτόνομα όπου απαιτείται.
Ο Μιχάλης Κατρίνης επισήμανε, ότι η «στρατηγική αυτονομία», δεν μπορεί να εξαντλείται σε αύξηση δαπανών ή νέα χρηματοδοτικά εργαλεία. Αντιθέτως, προϋποθέτει κοινή αντίληψη απειλών και σαφή στρατηγική, κάτι που σήμερα απουσιάζει, όπως αποδεικνύεται από την έλλειψη ενιαίου ευρωπαϊκού αμυντικού δόγματος.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ζήτημα της αξιοπιστίας της ΕΕ. Όπως ανέφερε, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αντιμετωπίζει τα εξωτερικά σύνορα, τις θαλάσσιες ζώνες και τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών-μελών ως ευρωπαϊκά και αν είναι διατεθειμένη να τα υπερασπιστεί στην πράξη.
Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στις παραβιάσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ και στην παρεμπόδιση ευρωπαϊκών έργων από την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ ανοικτά της Κάσου, τονίζοντας ότι τα περιστατικά αυτά δοκιμάζουν τη βούλησή της να λειτουργήσει ως πάροχος και εγγυητής ασφάλειας.
Σε σχέση με τη βιομηχανική διάσταση της ευρωπαϊκής άμυνας, επισήμανε ότι τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία δημιουργούν ευκαιρίες, αλλά ενέχουν τον κίνδυνο να κατευθυνθούν σε περιορισμένο αριθμό χωρών με ήδη ισχυρή αμυντική βιομηχανία, χωρίς ουσιαστικό καταμερισμό κόστους και οφέλους.
Κλείνοντας, έθεσε τρία ερωτήματα προς τον Ευρωπαίο Επίτροπο: πώς θα διαμορφωθεί στην πράξη μια πραγματική ευρωπαϊκή αγορά αμυντικών συστημάτων με ισότιμη συμμετοχή όλων των κρατών-μελών, πώς διασφαλίζεται η προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων, όταν αυτά αμφισβητούνται, και ποια είναι η θέση της ΕΕ για τον ρόλο της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και τη συζήτηση για πιθανή συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή αμυντική στρατηγική.
