Άρση βουλευτικής ασυλίας Δ. Μάντζου – Ομιλία στην Ολομέλεια
Παίρνω τον λόγο από τη θέση μου, ανάμεσα στους συναδέλφους και συντρόφους μου στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, όχι για διαδικαστικούς αλλά για σημειολογικούς λόγους.
Διότι αυτή είναι μια μήνυση και εν τέλει μια ποινική δίωξη που δεν αφορά μόνο σε έναν βουλευτή, αλλά σε όλους εμάς.
Όπως ακριβώς συνέβη πριν από σχεδόν έναν χρόνο με τον συνάδελφο Παναγιώτη Δουδωνή, του οποίου έχει ήδη αρθεί η ασυλία για ταυτόσημη υπόθεση.
Είναι, λοιπόν, τιμή ότι στους λίγους μήνες που βρίσκομαι σε αυτήν την αίθουσα πρόλαβα να δεχτώ μήνυση από τον άνθρωπο που ηγήθηκε ενός μορφώματος που έλαβε τη μορφή του κόμματος, προκειμένου να διαδεχθεί την καταδικασμένη εγκληματική οργάνωση «Χρυσή Αυγή».
Είναι τιμή και παράσημο.
Και αποτέλεσμα του διαχρονικού αγώνα του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Παράταξης για την προάσπιση της δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού.
Όχι στα λόγια, αλλά με πράξεις και πολιτικές παρεμβάσεις. Στη βάση όχι αόριστων ιδεολογικών ισχυρισμών, αλλά συγκεκριμένων ποινικών διατάξεων.
Μήνες ολόκληρους ζητούσαμε την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης των Σπαρτιατών, ως διαδόχων εγκληματικής οργάνωσης. Πρώτη φορά ήδη από τις 11 Σεπτεμβρίου 2023. Και ύστερα ξανά στις 17 Οκτωβρίου 2024 και στο ενδιάμεσο με ερωτήσεις και πολλές αναφορές εδώ.
Και εν τέλει παρά την τροπολογία της Νέας Δημοκρατίας, που ήρθε απελπιστικά αργά, οι Σπαρτιάτες έλαβαν 995.000 ευρώ τα οποία είναι αγύριστα χρήματα του ελληνικού λαού.
Σε αυτές τις συζητήσεις, ισχυρίστηκα και ισχυρίζομαι ότι πραγματική ηγεσία των Σπαρτιατών υπήρξε έγκλειστος καταδικασμένος ως μέλος της νεοναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.
Είναι ένας ισχυρισμός τον οποίο θα επαναλάβω και ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Πολύ απλά διότι ο ίδιος ο μηνυτής μου είναι ο πρώτος που το ομολόγησε. Σε δημόσιες δηλώσεις του αλλά και καταθέσεις του, είναι ο ίδιος ο μηνυτής που αποκάλυψε εξ αρχής την άρρηκτη σχέση μεταξύ «Σπαρτιατών» και «Χρυσής Αυγής», καθώς και την πραγματική υποκρυπτόμενη ηγεσία του κόμματός του,
Εξ άλλου, πλέον, η ίδια η Ελληνική Δικαιοσύνη, με τις υπ’ αριθ. 9/2025 και 10/2025 αποφάσεις του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου ακύρωσε την εκλογή τριών βουλευτών των «Σπαρτιατών», μεταξύ των οποίων και ο εγκαλών, καθώς κρίθηκε ότι «εν τοις πράγμασι» αρχηγός του κόμματος ήταν καταδικασμένο μέλος της «Χρυσής Αυγής» και άρα, είχε λάβει χώρα η εκλογική παράβαση της εξαπάτησης εκλογέων.
Χάρη στον μοναχικό αγώνα του Κινήματός μας, και ιδίως δύο συναδέλφων μας που έπρεπε σήμερα να είναι ανάμεσά μας, του Θανάση Γλαβίνα, από τη Β΄ εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης και του Δημήτρη Διαμαντίδη, από τη Β΄ εκλογική περιφέρεια Πειραιώς συνέβησαν όλα αυτά.
Και είναι ολέθριο πλήγμα, που καταλογίζεται στην Κυβέρνηση, το ότι η Βουλή για πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση, λειτουργεί με ελλιπή σύνθεση. Όπως υπήρξε ολέθρια η καθυστέρηση της Βουλής να ψηφίσει τη σχετική τροπολογία για την
Αν δεν ήταν το ΠΑΣΟΚ, αν δεν ήμασταν εμείς σε αυτά εδώ τα έδρανα, τώρα οι Σπαρτιάτες θα υπήρχαν ακόμη και θα λάμβαναν ακόμη κρατική χρηματοδότηση. Αυτή είναι η αλήθεια.
Κι όμως, αυτή δεν είναι μια μήνυση που αφορά σε μένα προσωπικά. Αλλά και σε όλους τους βουλευτές μας. Και σε όσους κάθισαν πριν από εμάς σε αυτά τα έδρανα.
Στην εικόνα της Φώφης Γεννηματά έξω από το Εφετείο Αθηνών στη δίκη της Χρυσής Αυγής.
Στην ιστορία της Δημοκρατικής Παράταξης, που έχει περάσει με αυτό το όνομα στη συλλογική συνείδηση της κοινωνίας μας, επειδή ακριβώς, όποτε η δημοκρατία απειλήθηκε ήμασταν εκεί να την υπερασπίσουμε. Χωρίς αστερίσκους.
Χωρίς να κρυβόμαστε. Στην πρώτη γραμμή. Στο φως της ημέρας.
Αυτή λοιπόν δεν είναι μια προσωπική μου υπόθεση, αλλά συλλογική, βαθιά πολιτική. Που αφορά στην υπεράσπιση της δημοκρατίας. Απέναντι στον φασισμό και τις ιδέες του μίσους.
Ένας αγώνας που δίνεται και κερδίζεται καθημερινά, όχι μόνο εδώ και στα δικαστήρια, αλλά στην κοινωνία, στην καθημερινή ζωή.
Για όλους αυτούς τους λόγους, σας ζητώ την άρση της βουλευτικής μου ασυλίας.
Σας ευχαριστώ.
