30 χρόνια χωρίς τη Μελίνα Μερκούρη, την οικουμενική Ελληνίδα, τη Μελίνα όλων των Ελλήνων.
Μια γυναίκα θαρραλέα και ασυμβίβαστη που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην παγκόσμια πολιτιστική και πολιτική σκηνή.
Η Μελίνα του αντιδικτατορικού αγώνα, του «Ποτέ την Κυριακή» και των διεθνών καλλιτεχνικών διακρίσεων υπήρξε η μακροβιότερη υπουργός Πολιτισμού στην Ελλάδα, υπηρετώντας σε όλες τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ έως το 1994.
Από τη θέση αυτή δημιούργησε τον θεσμό των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων με σκοπό την πολιτιστική ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας αλλά και τον θεσμό της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης, με πρώτη την Αθήνα το 1985.
Έδωσε έμφαση στην αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης, την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και την εισαγωγή του Πολιτισμού και της Θεατρικής Αγωγής στα σχολεία.
Πάνω από όλα, η Μελίνα έδωσε νέα πνοή στην εκστρατεία για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Με την παγκόσμια ακτινοβολία της, κατάφερε να διεθνοποιήσει το ζήτημα και η Ελλάδα κέρδισε τεράστια διεθνή υποστήριξη. Τα Γλυπτά του Παρθενώνα, έλεγε, «είναι το ευγενέστερο σύμβολο τελειότητας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία… Είναι η ουσία της ελληνικότητας».
Τον δρόμο που χάραξε η Μελίνα, έχουμε χρέος να τον ακολουθήσουμε έως την οριστική επιστροφή των Γλυπτών στην πατρίδα μας.
