Ένα χρόνο πριν, τέτοια ώρα, πενήντα επτά συνάνθρωποί μας, είχαν μόλις ξεκινήσει με το τρένο από τον Σταθμό Λαρίσης.
Έξι ώρες μετά, στις 23:22, θα σημάνει ο τόνος του δράματος.
Εκείνη την ώρα, ένα χρόνο πριν, ένα έγκλημα συντελέστηκε στα Τέμπη, ένα έγκλημα που ακόμη ψάχνει ενόχους.
Πενήντα έπτα άνθρωποι, δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους.
Και σήμερα, ένα χρόνο μετά, ένας λαός θρηνεί.
Πολίτες όλων των ηλικιών ζητούν Δικαιοσύνη. Αποζητούν την αλήθεια. Αναζητούν το φως που θα διαλύσει το σκοτάδι.
Και αυτήν την ώρα, εμείς εδώ, κλεισμένοι σε αυτήν την ολόλαμπρη αίθουσα, τι κάνουμε;
Καλούμαστε να ψηφίσουμε για ακόμη περισσότερες ομπρέλες στις παραλίες.
Αυτή είναι η ημερήσια διάταξη της Βουλής σήμερα, μια τέτοια ημέρα.
Σαν να είμαστε αμέτοχοι θεατές, σχολιαστές.
Σαν να φτάνουν και να περισσεύουν τα δακρύβρεχτα λόγια, οι φορτισμένες αγορεύσεις.
Σαν να πρέπει να ανεχτούμε δηλώσεις χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης, όπως η σημερινή του Πρωθυπουργού, με ευφυολογήματα: «ο τόπος ξέφυγε από τις ράγες», «συγκρούστηκε μετωπικά με τον εαυτό του».
Όχι, δύο τρένα συγκρούστηκαν μετωπικά γιατί το Κράτος τα άφησε να τρέξουν το ένα απέναντι στο άλλο. Γιατί δεν εγκατέστησε σύστημα τηλεδιοίκησης και φωτοσήμανσης. Γιατί τα τρένα δεν ήταν ασφαλή. Όπως ομολογούν όλοι οι εμπειρογνώμονες.
Κι αυτό δεν σηκώνει καμία ωραιοποίηση.
Είναι ένα αποκρουστικό έγκλημα, που όσα αποδεικτικά μέσα και αν χαθούν όσα κι αν καλυφθούν, δεν πρόκειται να ξεχαστεί.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Εμείς εδώ δεν είμαστε να κάνουμε μνημόσυνα. Ούτε να δακρύζουμε.
Εδώ ο λαός δεν κοιτάζει για συμπάθεια. Αλλά για απαντήσεις.
Εδώ είμαστε για να ενεργούμε. Και να λογοδοτούμε.
Αυτό θα πει «Βουλή». Που όχι, δεν είναι απλός πολιτικός θεσμός, όπως δήλωσε ο κ. Πρωθυπουργός. Είναι θεσμός λογοδοσίας προς τον κυρίαρχο λαό, με αρμοδιότητες και καθήκοντα διερεύνησης, όπως ορίζει το Σύνταγμα και οι νόμοι.
Κι αυτή εδώ η ημέρα σε αυτό έπρεπε να είναι αφιερωμένη. Όπως ζητήσαμε.
Στην ανάγκη για λογοδοσία.
Να πούμε στους πολίτες. Τον πόνο σας, τον πόνο μας, την οργή μας, την κάναμε πράξη, την κάναμε δύναμη, την κάναμε δικαιοσύνη.
Κι όμως, τι έκανε αυτή η Βουλή;
Σε ένα χρόνο μέσα, πρόλαβε να κάνει τη «δεύτερη φωνή», σε όσους από την Κυβέρνηση έβγαλαν πορίσματα. Που μίλησαν από την πρώτη στιγμή για «ανθρώπινο λάθος».
Αλλά δεν βρήκαν μια λέξη να πουν κάτι για τα ρουσφέτια, τις κομματικές διοικήσεις, την απουσία ασφάλειας στους σιδηροδρόμους. Με αλαζονεία και κυνισμό.
Μέσα σε έναν χρόνο πρόλαβε να αρχειοθετήσει ολόκληρο φάκελο ποινικής δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τη σύμβαση που έμεινε εννέα χρόνια στα συρτάρια του υπουργείου. Τις αποζημιώσεις των αναδόχων. Την κατασπατάληση ευρωπαϊκών πόρων.
Και τώρα μας φταίει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που καταλογίζει θάψιμο της υπόθεσης.
Πρόλαβε να συγκροτήσει μια εξεταστική επιτροπή εξ αρχής, προορισμένη να μας πει πως φταίνε όλοι και άρα πως δεν φταίει κανείς.
Που δεν κάλεσε κρίσιμους μάρτυρες. Που έγινε αρένα αντιπαραθέσεων και θέατρο τοξικότητας. Που εμείς πολεμήσαμε -μάταια- να αξιοποιήσουμε για να φανεί η αλήθεια.
Δυστυχώς, όλοι οι φόβοι μας, όλες οι ενστάσεις μας, δικαιώθηκαν.
Η σιωπή και η συγκάλυψη μεθοδεύτηκαν συστηματικά. Με σχέδιο και μελέτη.
Αυτά όλα θα τα λέμε, θα τα καταλογίζουμε. Γιατί αυτή είναι η αποστολή μας.
Αυτό είναι το χρέος όλων μας.
Να μιλήσουμε και να μιλάμε για Δικαιοσύνη. Που δεν αναζητείται απλώς. Απαιτείται.
Να κάνουμε ό,τι πρέπει για θα αποδοθούν ευθύνες. Και για να μη ζήσουμε άλλη τέτοια τραγωδία στο μέλλον.
Να διασφαλίζουμε την αξιοπιστία της πολιτικής μας.
Να κλείσουμε τις πληγές της Δημοκρατίας μας.
Αυτήν την ημέρα, αντί να συζητούμε όλα αυτά, αντί να λογοδοτούμε τι κάναμε και τι δεν κάναμε.
Εμείς συζητούμε για ένα ακόμη σχέδιο νόμου διευθετήσεων.
Με διατάξεις αντι-αυτοδιοικητικές.
Αντι-περιβαλλοντικές.
Τεκμήρια των πραγματικών στοχεύσεων της Κυβέρνησης. Το κέρδος σας νοιάζει, όχι το περιβάλλον. Το πρόσκαιρο επιχειρηματικό κέρδος, ερήμην του φυσικού περιβάλλοντος.
Έχετε, άλλωστε, αφήσει κενό γράμμα τον εθνικό κλιματικό νόμο, που πρώτη πρότεινε το 2021 η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά.
Ένας νόμος που δεν πέρασε τον πήχυ των προτάσεών μας και των προσδοκιών της κοινωνίας των πολιτών, για κλιματική δημοκρατία και συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση και υλοποίηση περιβαλλοντικών πολιτικών.
Ένας νόμος που μέχρι μένει ανεφάρμοστος, όπως σας ελέγχουμε με την ερώτηση που καταθέσαμε σύσσωμη η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα.
Η χώρα αποτυγχάνει στους περιβαλλοντικούς της στόχους και αδυνατεί να αποκτήσει την αναγκαία ανθεκτικότητα στην κλιματική κρίση.
Η Κυβέρνηση στέκεται απέναντι στην τοπική αυτοδιοίκηση, που της αφαιρείτε ακόμη και τις βασικές αρμοδιότητες παραχωρήσεων.
Απέναντι στις περιβαλλοντικές οργανώσεις, που καταλογίζουν οπισθοδρόμηση. Με τη νομιμοποίηση κτισμάτων ή κατασκευασμάτων στον αιγιαλό. Με μείωση της ελεύθερης ζώνης από την ακτογραμμή. Με πιο ελαστικά κριτήρια παραχώρησης παραλίας. Με καταστροφικά αποτελέσματα, ειδικά για τις μικρές παραλίες που μέχρι σήμερα δεν παραχωρούνταν.
Η επικοινωνιακή εφεύρεση της «απάτητης παραλίας» αποδεικνύεται απατηλή.
Στέκεται απέναντι ακόμη και στη διαχρονική νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας για τη συνταγματική αρχή της αειφορίας.
Ειδικά για τα ευπαθή οικοσυστήματα των ακτών.
Απέναντι στις διεθνείς εξελίξεις για ολοκληρωμένη διαχείριση αδόμητων παράκτιων περιοχών, που στην Ελλάδα πλέον μηδενίζονται.
Καταργείται και η ελάχιστη ζώνη των τριάντα μέτρων. Χωρίς ακόμη να αιτιολογηθεί γιατί. Καταργείται ακόμη και το όριο του υψηλότερου χειμερινού κύματος.
Η Κυβέρνηση βλέπει τα παράκτια οικοσυστήματα όχι ως προστατευτέα αγαθά, αλλά ως αξιοποιήσιμη δημόσια περιουσία.
Απέναντι στην κλιματική κρίση και τον υπερτουρισμό, η απάντηση είναι ακόμη περισσότερη συγκέντρωση.
Με τη συρρίκνωση του ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Αφού οι παραχωρήσεις στον αιγιαλό θα γίνονται πλέον με κεντρικό τρόπο, ακόμη και σε δήμους που μέχρι σήμερα το απαγόρευαν.
Ένα ανεφάρμοστο οπισθοδρομικό σχέδιο νόμου.
Απέναντι στο οποίο εμείς αντιπροτείνουμε την ουσιαστική προστασία των παράκτιων οικοσυστημάτων, με πλήρη διαφάνεια, λογοδοσία και αποτελεσματικότητα. Με ψηφιακές και αντικειμενικές διαδικασίες. Και αρμοδιότητα στους δήμους, όπως επιτάσσει η αποκέντρωση των εξουσιών.
Ειδικά αυτή τη μαύρη ημέρα, με τις συντριπτικές συνδηλώσεις.
Εμείς στεκόμαστε ξανά στην πλευρά της διαφάνειας.
Καταψηφίζουμε την περιβαλλοντική οπισθοδρόμηση.
Καταψηφίζουμε τον συγκεντρωτισμό της εξουσίας.
Καταψηφίζουμε το σχέδιο νόμου.
