Δευτερολογία Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, στη Βουλή
Επειδή συνεχώς, ό,τι και αν προτείνουμε, ακούμε το γνωστό επιχείρημα των δημοσιονομικών κανόνων. Το ακούσαμε απότα κυβερνητικά στελέχη στις 120 δόσεις, αλλά μετά από μερικές εβδομάδες ανέτρεψαν το δικό τους επιχείρημα.
Το ακούσαμε στη 13η σύνταξη και μετά έδωσαν 400 ευρώ επίδομα στους συνταξιούχους, που επί της ουσίας είναι η μισή 13η σύνταξη, αν κάνουμε ένα σωστό λογαριασμό.
Σήμερα, λοιπόν, έχουμε το ίδιο ακριβώς επιχείρημα. Πόσο κοστίζει η μείωση του ΦΠΑ κατά 30% σε όλα τα υπόλοιπα νησιά κάτω των 3.000 κατοίκων που δεν εφαρμόζονται σήμερα; 20 με 25 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό είναι το κόστος της τροπολογίας που βελτιώνει τη ζωή των μόνιμων κατοίκων στα μικρότερα νησιά της Ελλάδας. Τόσο μεγάλο είναι, κύριε Κικίλια; Επιβαρύνει τον προϋπολογισμό της χώρας και είναι μη εφαρμόσιμο; Ελάτε τώρα, ελάτε τώρα. Μια μικρή δόση από τις απευθείας αναθέσεις που κάνετε είναι, κύριε Κικίλια, αυτά τα 25 εκατομμύρια.
Θέσατε το ερώτημα: «πού θα βρεθούν τα χρήματα για το μηχανισμό που προτείνετε;». Μα, τα εισπράττετε κάθε χρόνο τα χρήματα. Εμείς δεν λέμε να επιβαρύνουμε τον προϋπολογισμό. Λέμε κάτι απλό. Στη Ρόδο, για κάθε 3 ευρώ ιδιωτικών επενδύσεων, οι κρατικές επενδύσεις είναι 1 ευρώ. Με αποτέλεσμα, υπερτουρισμός, που όμως δεν βελτιώνει τη ζωή των μόνιμων κατοίκων. Θέλουμε και ανάπτυξη, αλλά θέλουμε και υποδομές, διαχείριση απορριμμάτων, καλύτερα οδικά δίκτυα, καλύτερη υγεία, καλύτερη παιδεία, καλύτερη διαχείριση υδάτων. Και τι προτείνουμε; Τον ΦΠΑ που εισπράττετε κάθε χρόνο, πάνω από το μειωμένο συντελεστή, που υπάρχει στα μικρότερα νησιά των Δωδεκανήσων, να μπαίνει σε ένα ειδικό ταμείο και να επιστρέφει στη Ρόδο σε υποδομές: παιδικούς σταθμούς, δρόμους, νοσοκομεία, πρωτοβάθμια περίθαλψη. Για να κατανοήσουν οι άνθρωποι ότι δεν είναι μια «χρυσή» αγελάδα για να εισπράττει το κράτος, χωρίς να βελτιώνεται η ζωή τους. Άρα, δεν βάζετε το χέρι σας στη τσέπη.
Μου κάνει, βέβαια, εντύπωση, που δεν σχολιάζετε τίποτα από όσα είπα στην αρχή. Περιμένω να τα σχολιάσετε, όχι μόνο εσείς, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, η επιστημονική κοινότητα, οι δημοσιολογούντες, οι δημοσιογράφοι.
Καλά, δεν ενδιαφέρει κανέναν ότι ο Πρωθυπουργός της χώρας θέλει να γεμίσει τσιμέντο το Λεκανοπέδιο; Ότι το μεγαλύτερο κοινωνικό ζήτημα της γενιάς μου, τη στέγαση, την κάνει μπίζνα για τους μεγαλοεργολάβους; Περιμένω μια απάντηση.
Θεωρείτε λογικό στην Αθήνα να γίνει κάτι που δεν έχει συμβεί σε καμία άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα; Όλοι αναπτύσσονται οριζόντια με νέα σχέδια πόλεων, με υποδομές. Και εσείς θα κάνετε μπόνους δύο και τρεις ορόφους για να κάνουμε νέες αστικές χαράδρες; Και μια ζωή με ποια ποιότητα; Με ποια ποιότητα και πού; Και ποιοι θα νοικιάζουν αυτά τα ρετιρέ; Αυτοί που δεν μπορούν να νοικιάσουν ούτε γκαρσονιέρα στα Εξάρχεια.
Ελάτε τώρα. Περιφρονείτε τα κοινωνικά ζητήματα. Είτε είναι οι νέοι, είτε είναι οι συνταξιούχοι, είτε είναι οι αγρότες, είτε είναι οι κτηνοτρόφοι, είτε είναι οι αλιείς. Αλλά, αυτή η περιφρόνηση δεν θα είναι για το καλό της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί η κοινωνία έχει πια πολύ μεγάλη εμπειρία των πολιτικών σας επιλογών, που πάντα με ένα μαγικό τρόπο δυσκολεύουν τη ζωή των πολλών και κάνουν δισεκατομμυριούχους τους ισχυρούς. Ακόμη πιο πλούσιους, ακόμη πιο ισχυρούς.
Ζητώ μία απάντηση: Η «πρωτότυπη» και περιφρονητική για τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη, σας βρίσκει σύμφωνο εσάς και τα υπόλοιπα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας; Η λύση στο στεγαστικό είναι να κάνουμε την Αθήνα μπετό πάνω στο μπετό;
Ή να ψηφίσετε μια τροπολογία, όπως αυτή που φέραμε την προηγούμενη εβδομάδα, που βάζει όρια στη βραχυχρόνια μίσθωση, κανόνες και επιτάχυνση στα σχέδια πόλης για να ανασάνουν τα μεγάλα αστικά κέντρα;
Αυτές είναι πολιτικές επιλογές για καλύτερη ζωή, για βιώσιμηπρωτεύουσα, για τη νέα γενιά, ώστε να ξαναγίνει η στέγαση δικαίωμα και όχι να είναι προνόμιο για τους λίγους. Ένα προνόμιο, που οδηγεί την κοινωνία μας να γίνει μια κοινωνία της κληρονομικής ισχύος.
Και, επειδή μας ακούνε νέα παιδιά: ποιο είναι το μέλλον της Ελλάδας με αυτά που λέτε εσείς; Όσοι είχαν περιουσία και ακίνητα θα περνάνε καλά. Όσοι δεν έχουν περιουσία και ακίνητα ή δεν είχαν την τύχη οι γονείς τους να αποκτήσουν από τους παππούδες τους για να τους τα μεταβιβάσουν, θα δουλεύουν για 1.000 και 1.200 ευρώ για να πληρώνουν 700 και 800 ευρώ την γκαρσονιέρα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Ε, όχι. Πάει πολύ.
Αυτή η αλαζονεία σας θα πληρωθεί από τον ελληνικό λαό στις επόμενες εθνικές εκλογές.
