Άρθρο του Γιώργου Καμίνη στο Βήμα της Κυριακής | 4.10.2020
Η δίκη της Χρυσής Αυγής ολοκληρώνεται την Τετάρτη με την ανακοίνωση της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας. Αποκαλύπτοντας, σε όλο το δυσώδες εύρος της, τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης, η δίκη αποτέλεσε για χρόνια μια σταθερή αναφορά για τους πολίτες ολόκληρου του δημοκρατικού τόξου. Μέσα από εκατοντάδες μαρτυρίες και αγορεύσεις αποκαλύφθηκε η ταπεινότητα των κινήτρων της και αποδομήθηκε η μισάνθρωπη κοσμοθεωρία της. Αυτό ήδη αποτελεί μια νίκη απέναντι σε ό,τι η Χρυσή Αυγή εκπροσωπεί. Το δικό μας μοντέλο, της ανεκτικότητας, του πλουραλισμού των απόψεων, της προσήλωσης στη δημοκρατική διαδικασία της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του ανθρώπου, αποτελεί ένα περιβάλλον απείρως προτιμότερο από αυτό που επεφύλασσε στην κοινωνίας μας η Χρυσή Αυγή.
Η δημοκρατική αυτή “συμμαχία” κατάφερε να υπερκεράσει και τις ίδιες της αδυναμίες του συστήματος που υπερασπιζόμαστε. Αν με κάποιο τρόπο η υπόθεση της Χρυσής Αυγής έμεινε στο επίκεντρο του δημόσιου ενδιαφέροντος, παρά την αδικαιολόγητα μακρά δικαστική διαδικασία, αυτό οφείλεται σε δεκάδες νομικούς, ακτιβιστές, απλούς πολίτες, που φρόντισαν να μας υπενθυμίζουν συνεχώς κατά τη διάρκεια αυτών των πεντέμιση ετών, το διακύβευμα. Η συμμαχία αυτή έχει, ασφαλώς, πρόσωπο: Η κ. Μάγδα Φύσσα, μια πραγματική δύναμη της φύσης, αποτέλεσε ένα σταθερό παράδειγμα αγώνα και αξιοπρέπειας. Οφείλουμε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους ευγνωμοσύνη.
Η δική μου κατάθεση στη Δίκη δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από την εκπλήρωση ενός ατομικού καθήκοντος. Υπήρξε όμως και η φυσική συνέπεια της γενναίας και σταθερής απόφασης της δημοτικής αρχής της Αθήνας, σε εκείνα τα ταραγμένα χρόνια, να μη δείξουμε καμιάν απολύτως ανοχή στις πρακτικές της Χρυσής Αυγής. Ενώ αυτοί κυνηγούσαν τα βράδια μετανάστες στις γειτονιές της Αθήνας, εμείς καταφύγαμε στο όπλο της δημοκρατικής νομιμότητας. ‘Ηταν μια συνειδητή επιλογή να αφαιρέσουμε από την εγκληματική οργάνωση κάθε χώρο όπου θα μπορούσε να αναπνεύσει: η απαγόρευση των συσσιτίων του μίσους, η μη διευκόλυνση της εκλογικής της δράσης, η καθημερινή και αγωνιώδης προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η προσφυγική κρίση με ευταξία και ανθρωπιά.
Τι καταφέραμε τελικά; Νικήθηκε η Χρυσή Αυγή; Είμαστε θωρακισμένοι απέναντι στην εμφάνιση μιας αντίστοιχης οργάνωσης στο μέλλον; Φρονώ πως τουλάχιστον πήραμε όλοι ένα απλό αλλά πολύτιμο μάθημα : Η δημοκρατία μας δεν είναι κάτι αυτονόητο, χρειάζεται διαρκή και επίμονη υπεράσπιση. Δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε ποτέ. Για τους εκατοντάδες ανθρώπους που έβλαψε, μέσω της δράσης της, η εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, η 7η Οκτωβρίου ελπίζουμε πως θα είναι μια μέρα ανακούφισης. Για όλους τους υπόλοιπους οφείλει να είναι μια μέρα περισυλλογής.
