«Η υπερεργασία έχει γίνει κανόνας για τη χώρα μας»
Δήλωση Παύλου Χρηστίδη, Τομεάρχη Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής
Η νέα έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ επιβεβαιώνει με τον πιο επίσημο και αδιαμφισβήτητο τρόπο αυτό που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι στη χώρα μας.
Η υπερεργασία έχει μετατραπεί από εξαίρεση σε κανόνα και οι απλήρωτες υπερωρίες εξακολουθούν να αποτελούν μια εκτεταμένη μορφή εργασιακής εκμετάλλευσης.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Περισσότεροι από ένας στους τρεις εργαζόμενους εργάζονται πέραν του κανονικού τους ωραρίου, ενώ ένα πολύ μεγάλο ποσοστό δεν αμείβεται για την πρόσθετη εργασία που προσφέρει. Την ίδια στιγμή, η υπερεργασία επιβαρύνει σοβαρά τη σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων, υπονομεύοντας την ποιότητα ζωής τους.
Παρά τα δεδομένα αυτά, η κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει μια εξωραϊσμένη εικόνα της αγοράς εργασίας και να πανηγυρίζει για τους αριθμούς, αδιαφορώντας για το περιεχόμενο και την ποιότητα της εργασίας.
Η πραγματική πρόοδος, όμως, δεν μετριέται μόνο από τον αριθμό των θέσεων εργασίας, αλλά από το αν ο εργαζόμενος αμείβεται δίκαια, αν πληρώνεται για τις υπερωρίες του, αν προστατεύεται η υγεία του και αν μπορεί να έχει προσωπική και οικογενειακή ζωή.
Η έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ αποκαλύπτει ότι πίσω από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς κρύβεται μια πραγματικότητα εντατικοποίησης της εργασίας, ανεπαρκών ελέγχων και συρρίκνωσης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Το ΠΑΣΟΚ έχει σταθερά υποστηρίξει την ανάγκη ενίσχυσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων, καθολικής εφαρμογής των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ουσιαστικής ενδυνάμωσης της Επιθεώρησης Εργασίας και αυστηρών ελέγχων για την τήρηση του ωραρίου και την πληρωμή των υπερωριών.
Για το ΠΑΣΟΚ, η αξιοπρέπεια στην εργασία, ο σεβασμός του χρόνου του εργαζομένου και η προστασία της υγείας του δεν είναι διαπραγματεύσιμα.
Η κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από επικοινωνιακές κατασκευές και να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι.
Κάθε μέρα που περνά χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις, η εργασιακή ανασφάλεια βαθαίνει και η απόσταση ανάμεσα στην κυβερνητική εικόνα και την πραγματική ζωή των πολιτών μεγαλώνει.
