«Θέλουμε ο ελληνικός λαός να αποφασίσει την υπερπλειοψηφία και όχι απλώς την πλειοψηφία που θα διαμορφώσει τις διατάξεις του Συντάγματος»

Κύριε Πρόεδρε, 

οφείλω να σας πω ότι ακούω τις σκέψεις σας. Εν τούτοις, είναι επί της ουσίας και δεν θα έπρεπε να γίνουν από τη θέση του Προέδρου. Τώρα, από κει και πέρα, σε αυτό ακριβώς που είπατε: θα σας θυμίσω έναν διάλογο μεταξύ της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων και του γάτου του Τσεσάιρ. Της λέει η Αλίκη: “Ποιο δρόμο να διαλέξω;”. Της απαντάει ο γάτος: “Αυτό εξαρτάται από το πού θέλεις να πας”. Λέει η Αλίκη: “Δεν με νοιάζει και ιδιαίτερα πού να πάω”. “Ε, τότε”, της λέει, “δεν έχει σημασία ποιο δρόμο θα διαλέξεις”.

Θέλω να πω ότι για να συζητήσουμε για το τι κάνει η προτείνουσα Βουλή, πρέπει να συζητήσουμε πού θέλουμε να πάμε. Και εμείς σας λέμε με πολύ μεγάλη σαφήνεια –πιο μεγάλη δεν γίνεται– για να είμαστε ειλικρινείς, είναι ό,τι πιο σαφές έχει υπάρξει τα τελευταία πολλά χρόνια για το άρθρο 16. Και σε κάθε άρθρο, νομίζω, έχουμε ό,τι πιο σαφές έχει υπάρξει. Σας το είπα από χθες ότι είναι η θέση μας για τη δεύτερη Βουλή τη θέτουμε από τώρα υπόψη και όλων ημών, αλλά και του ελληνικού λαού, για να αποφασίσει κυρίαρχα στις εκλογές.

Όμως εδώ έχουμε μια διαφωνία. Εσείς λέτε –και είναι ένα επιχείρημα– ότι ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει ποια θα είναι εκείνη η πλειοψηφία που θα διαμορφώσει τη διάταξη του Συντάγματος. Εμείς λέμε κάτι άλλο: ότι ο ελληνικός λαός θα εκλέξει τους βουλευτές και θα αποφασίσει ποια θα είναι η υπέρπλειοψηφία που θα αποφασίσει τη διάταξη του Συντάγματος. Γιατί εμείς θέλουμε η διάταξη να στηρίζεται στο περιεχόμενό της σε μια υπερπλειοψηφία, άρα σε μια συζήτηση. Γι’ αυτό και σας έχουμε καταθέσει από τώρα τις θέσεις μας για το θέμα αυτό.

Είναι δύο απόψεις. Θα τις κρίνει ο ελληνικός λαός. Εγώ αυτό που θέλω να καταστήσω σαφές, επειδή άκουσα και τον κύριο Στυλιανίδη –που ειλικρινώς τον εκτιμώ–, είναι ότι εδώ πέρα δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να καθιστούμε μια περί την αναθεώρηση στάση αντικείμενο φτηνής κριτικής ή φτηνών εντυπώσεων. Η στάση μας είναι απολύτως θεσμική.

Και θα σας πω και κάτι ακόμα: τη στάση αυτή για το άρθρο 110 την έχουν και μέλη της δικής σας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Διάβασα την αρθρογραφία του πρώην Αρεοπαγίτη και πρώην υπουργού Δικαιοσύνης, του κυρίου Αθανασίου. Λέει ακριβώς το ίδιο για το άρθρο 110. Άκουσα χθες, σε μια πολύ σημαντική ομιλία ως προς μια άλλη διάσταση για το άρθρο 110 –εγώ σας καλώ να την σκεφτούμε.  Του κυρίου Σκυλακάκη– και μάλιστα θέλω να το πω ότι ήταν μια σημαντική ομιλία, διότι είχε κάποιες απόψεις τις οποίες, εν πάση περιπτώσει, είτε ενστερνιζόμαστε είτε όχι, πάντως τις ακούμε.

Άρα λοιπόν, τι λέω; Γυρνώντας και στο παράδειγμα της Αλίκης, ας συζητήσουμε πού θέλουμε να πάμε, για να δούμε ποιο δρόμο θα διαλέξουμε. Και πάνω από όλα, το δρόμο αυτόν θα τον διαλέξει ο ελληνικός λαός. Η δική μας θέση είναι ότι θα τον διαλέξει ο ελληνικός λαός με 180 και πλέον βουλευτές του. Εσείς πιστεύετε στους 151. Νομίζω ότι, δεδομένης και της στάσης μας για το άρθρο 110, η θέση μας έχει αρχή, μέση, τέλος, συνέπεια και, πάνω απ’ όλα, όπως είδατε και σήμερα και εχθές και θα βλέπετε και σε κάθε συνεδρίαση, σαφήνεια και διάθεση να τα συζητήσουμε όλα, όλοι εδώ πέρα.