Συνέντευξη Ιωάννη Βαρδακαστάνη, Γραμματέα της Κ.Π.Ε., στο Political

Αναλαμβάνετε το κομματικό πηδάλιο σε μια περίοδο που το ΠΑΣΟΚ ψάχνει το κατάλληλο εφαλτήριο για το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Ποια είναι η φράση που συνοψίζει το σχέδιό σας και πώς θα την υλοποιήσετε;

Η φράση που συνοψίζει το σχέδιό μας είναι: οργάνωση, ενότητα, κοινωνική γείωση. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βρίσκεται παντού, στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, στην περιφέρεια, στους νέους ανθρώπους, στους αγρότες, στους μικρομεσαίους, στους συνταξιούχους,στις πολύτεκνες οικογένειες, στις μονογονεϊκές, στα άτομα με αναπηρία, σε όλες τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, στους ανθρώπους που αισθάνονται ότι η κυβέρνηση δεν τους ακούει και τους έχει γυρίσει την πλάτη. Η δική μου ευθύνη ως Γραμματέας είναι να συμβάλλω ώστε το κόμμα να γίνει πιο ανοιχτό, πιο λειτουργικό, πιο συμπεριληπτικό και πλήρως έτοιμο να διεκδικήσει τη νίκη στις εκλογές. Αυτό σημαίνει δραστήριες οργανώσεις, καθαρούς κανόνες, αξιοποίηση όλων των στελεχών μας και σταθερή σύνδεση της πολιτικής μας πρότασης με τις ανάγκες της κοινωνίας. Το μεγάλο άλμα θα επιτευχθεί με δουλειά, πρόγραμμα, αξιοπιστία και παρουσία δίπλα στους πολίτες.

Το κόμμα σας ανεβάζει στο κόκκινο την πολιτική αντιπαράθεση και ενίοτε η ρητορική αγγίζει ακραία επίπεδα. Θεωρείτε ότι οι πολίτες ακούν και βλέπουν με ενδιαφέρον την πολιτική ένταση;

Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για ένταση χωρίς περιεχόμενο. Έχουν κουραστεί από την τοξικότητα, τις κραυγές και την επικοινωνιακή αντιπαράθεση που δεν αλλάζει τίποτα στην καθημερινότητά τους. Άλλο όμως η τοξικότητα και άλλο η σκληρή, τεκμηριωμένη πολιτική αντιπαράθεση. Όταν μιλάμε για ακρίβεια, για μισθούς που δεν αρκούν για τα βασικά, για το ΕΣΥ που πιέζεται, για θεσμούς που δοκιμάζονται, για σκάνδαλα, για κοινωνικές ανισότητες, δεν μπορείς να μιλάς σαν να πρόκειται για δευτερεύοντα ζητήματα. Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης επιλέγουννα συγκρούονται μόνο όταν οι πολιτικές της κυβέρνησης είναι άδικες, αναποτελεσματικές και επιζήμιες για τη δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή. Η κοινωνία ναι μεν απαιτεί τη σοβαρότητα, αλλά δε θέλει σιωπή. Θέλει καθαρό λόγο και λύσεις.

Πότε το “όχι” γίνεται πολιτικό κόστος που αξίζει το ρίσκο;

Το «όχι» αξίζει το πολιτικό κόστος όταν υπερασπίζεται αρχές. Όταν αφορά τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τη διαφάνεια, τα δικαιώματα, την προστασία των πιο αδύναμων, τότε η σιωπή ή η ουδετερότητα είναι συνενοχή. Στην πολιτική δεν μετριούνται όλα με όρους άμεσου δημοσκοπικού οφέλους. Υπάρχουν στιγμές που οφείλεις να πεις «όχι» σε πρακτικές εξουσίας, σε πελατειακές λογικές, σε επιλογές που εξυπηρετούν λίγους και πληγώνουν πολλούς. Ένα κόμμα που θέλει να κυβερνήσει με αξιοπιστία πρέπει να μπορεί να λέει και «όχι», ακόμη κι όταν αυτό έχει κόστος. Γιατί μόνο έτσι αποδεικνύει ότι διαθέτει πολιτική ωριμότητα.

Υπάρχουν πρόσωπα ή πρακτικές του παρελθόντος που θα αποκλείατε ρητά από τη νέα πορεία του κόμματος;

Δεν πιστεύω σε μια πολιτική που ξεκινά από blacklists. Πιστεύω όμως βαθιά ότι υπάρχουν πρακτικές που δεν έχουν θέση στη νέα πορεία του ΠΑΣΟΚ. Η αλαζονεία, οι κλειστοί μηχανισμοί, η πελατειακή λογική, η πολιτική χωρίς λογοδοσία και χωρίς επαφή με την κοινωνία πρέπει να μείνουν οριστικά πίσω. Το ΠΑΣΟΚ έχει μια μεγάλη ιστορία κοινωνικών κατακτήσεων, αλλά έχει και την ευθύνη να διδαχθεί από λάθη και παθογένειες. Και το έχει κάνει. Είμαστε ένα κόμμα που αξιοποιεί την εμπειρία του και τις επιτυχίες του στα χρόνια που κυβέρνησε τη χώρα, αλλά δεν αναπαράγουμε παλιές κακές συνήθειες.

Ποια είναι η πιο αντιδημοφιλής θέση που είστε έτοιμος να υπερασπιστείτε δημόσια;

Η πιο αντιδημοφιλής θέση που είμαι έτοιμος να υπερασπιστώ είναι ότι η πραγματική αλλαγή δεν έρχεται χωρίς να συγκρουστείς με κατεστημένες αντιλήψεις και συμφέροντα. Πιστέψτε με το γνωρίζω αρκετά καλά από τους αγώνες μου στο αναπηρικό κίνημα. Όλοι μιλούν υπέρ των αλλαγών γενικά, αλλά δυσκολεύονται όταν οι αλλαγές ακουμπούν συνήθειες, προνόμια, δομές και μηχανισμούς που βολεύτηκαν με αυτή την κατάσταση για χρόνια. Αν θέλουμε ισχυρό κοινωνικό κράτος, δημόσια υγεία που να λειτουργεί, αξιοπρεπείς υπηρεσίες, διαφάνεια, ίσες ευκαιρίες και πραγματική συμπερίληψη, πρέπει να παραδεχτούμε ότι χρειάζεται προσπάθεια από όλους, σαφείς στόχοι και έλεγχος του αποτελέσματος. Η προοδευτική συμπεριληπτική πολιτική δεν υπόσχεται τα πάντα στους πάντες, αλλά θεσπίζει και θεμελιώνει δίκαιους κανόνες για όλους, ξεκινώντας από εκείνους που σήμερα μένουν πίσω.