«Καθήκον της Ευρώπης η υπεράσπιση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου»

Ομιλία Δημήτρη Μάντζου στην Ολομέλεια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης

Aς αναλογιστούμε πού είμαστε σήμερα.

Ο Πρόεδρος του ισχυρότερου κράτους του κόσμου μιλά από το βήμα του σπουδαιότερου διεθνούς οργανισμού του κόσμου και αναφέρεται στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ως «μια μοχθηρή ομάδα ανθρώπων» και καλεί τα κράτη-μέλη του να παραιτηθούν.

Ισχυρές Κυβερνήσεις καταδικάζουν δικαστές και εισαγγελείς επειδή επιτελούν το έργο τους.

Αποφάσεις και εντάλματα του Δικαστηρίου αγνοούνται συστηματικά.

Το Δικαστήριο, που δημιουργήθηκε ως έσχατο καταφύγιο των θυμάτων εγκλημάτων πολέμου, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των γενοκτονιών, τελεί υπό απειλή, από μέλη που δεν έχουν καν υπογράψει το Καταστατικό της Ρώμης. 

Μια επικίνδυνη άποψη διαχέεται σε όλον τον κόσμο. Ότι οι κανόνες δεν ισχύουν το ίδιο για όλους. Ότι η ωμή ισχύς μπορεί να κατισχύει της ισχύος του δικαίου.

Απέναντι σε αυτήν την τάση, πρέπει να παραμείνουμε επίμονοι υπερασπιστές της πολυμέρειας, της ειρηνικής επίλυσης διαφορών. Άρα πρώτα και κύρια των διεθνών δικαστηρίων.

Οφείλουμε να υψώσουμε το ανάστημά μας και ναυπερασπίσουμε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, την ακεραιότητα και ανεξαρτησία του.

Αυτή η συζήτηση έχει ιδιαίτερη αξία να γίνει εδώ, στο Στρασβούργο. Στο Συμβούλιο της Ευρώπης, τον διεθνή οργανισμό που με το δικαστήριό του, απέδειξε ότι οι κανόνες είναι ημιτελείς χωρίς έναν μηχανισμό ερμηνείας και απόδοσης δικαίου.

Η διεθνής δικαιοσύνη δεν είναι ιδεολογικό πείραμα.

Είναι εγγύηση του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας σε διεθνές επίπεδο.

Είναι θεμέλιο της διεθνούς κοινότητας που βασίζεται σε κανόνες.

Η αμφισβήτηση της δικαιοσύνης αποτελεί απειλή στη δημοκρατία.

Η υπεράσπισή της είναι καθήκον όλων μας. Για την Ευρώπη και για τον κόσμο που θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.